przeciwciało anty-dsDNA

Przeciwciała anty-dsDNA (przeciwciała przeciwko dwuniciowemu DNA) to autoprzeciwciała, które wiążą się z dwuniciowym DNA. Ich obecność w surowicy jest wysoce specyficznym markerem dla tocznia rumieniowatego układowego (SLE).

Przeciwciała anty-dsDNA występują u około 70-80% pacjentów z aktywną postacią SLE, a ich poziom często koreluje z aktywnością choroby, szczególnie z zajęciem nerek. Są one niezwykle pomocne w diagnostyce różnicowej chorób autoimmunologicznych, gdyż rzadko występują w innych schorzeniach niż SLE.

Oznaczenie przeciwciał anty-dsDNA wykonuje się metodami immunoenzymatycznymi (ELISA), immunofluorescencyjnymi (test z Crithidia luciliae) lub metodą radioimmunoelektroforezy (test Farra). Podwyższone miano tych przeciwciał może poprzedzać zaostrzenie choroby, co czyni je cennym narzędziem w monitorowaniu pacjentów z SLE i dostosowywaniu terapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl