martwica miokardium

Martwica miokardium (zawał mięśnia sercowego) to śmierć komórek mięśnia sercowego spowodowana przedłużonym niedokrwieniem, najczęściej w wyniku zamknięcia tętnicy wieńcowej przez zakrzep powstały na blaszce miażdżycowej. Jest to stan nagły, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia.

Klinicznie martwica miokardium objawia się typowo silnym bólem zamostkowym, promieniującym do żuchwy, pleców lub lewego ramienia, trwającym ponad 20 minut i niereagującym na nitroglicerynę. Towarzyszyć mogą objawy wegetatywne jak potliwość, nudności, wymioty oraz duszność. U części pacjentów, szczególnie starszych i chorujących na cukrzycę, objawy mogą być mniej charakterystyczne.

Diagnostyka zawału opiera się na elektrokardiografii (EKG) oraz oznaczeniu biomarkerów sercowych, głównie troponiny sercowej. W EKG obserwuje się typowo uniesienie odcinka ST, patologiczny załamek Q lub dynamiczne zmiany odcinka ST-T. Badanie echokardiograficzne uwidacznia zaburzenia kurczliwości ściany lewej komory.

Leczenie zawału serca wymaga szybkiej reperfuzji mięśnia sercowego, optymalnie poprzez pierwotną przezskórną interwencję wieńcową (PCI), lub w przypadku braku dostępu do pracowni hemodynamiki, poprzez trombolizę. Czas od początku objawów do reperfuzji jest kluczowym czynnikiem determinującym rozległość martwicy i rokowanie.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl