hiposplenizm
Hiposplenizm to stan zmniejszonej funkcji śledziony, który może wystąpić w wyniku różnych chorób lub po splenektomii (chirurgicznym usunięciu śledziony). Zaburzenie to prowadzi do osłabienia odpowiedzi immunologicznej, szczególnie przeciwko bakteriom otoczkowym, co zwiększa podatność pacjentów na infekcje.
Stan ten charakteryzuje się obecnością ciałek Howell-Jolly’ego we krwi obwodowej, które są pozostałościami jąder erytrocytów i w normalnych warunkach są usuwane przez śledzionę. Dodatkowo obserwuje się zmniejszenie liczby limfocytów T pamięci immunologicznej oraz zaburzenia w funkcjonowaniu makrofagów.
Przyczyny hiposplenizmu obejmują: splenektomię, niedokrwienie śledziony (np. w przebiegu anemii sierpowatej), choroby autoimmunologiczne, choroby zapalne jelit, choroby wątroby, a także niektóre infekcje. U pacjentów z tym zaburzeniem konieczne jest wdrożenie odpowiedniej profilaktyki przeciwko infekcjom, w tym szczepień przeciwko pneumokokom, meningokokom i Haemophilus influenzae oraz czasami długoterminowej antybiotykoterapii profilaktycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba sierpowatokrwinkowa – Etiologia i przyczyny
Choroba sierpowatokrwinkowa (SCD) jest dziedzicznym zaburzeniem krwi spowodowanym mutacją w genie HBB na chromosomie 11, prowadzącą do produkcji nieprawidłowej hemoglobiny S (HbS). Mutacja ta polega na substytucji kwasu glutaminowego przez walinę na 6. pozycji łańcucha beta-globiny. Dziedziczenie jest autosomalne recesywne, wymagające obecności dwóch kopii zmutowanego genu. Występują różne fenotypy choroby, m.in. HbSS (najcięższa forma), HbSC oraz HbS beta-talasemia. Patofizjologia opiera się na polimeryzacji HbS w warunkach hipoksji, co powoduje deformację erytrocytów do kształtu sierpa, ich sztywność, zwiększoną adhezję oraz skrócony czas życia (10-20 dni vs. 120 dni), prowadząc do niedokrwistości hemolitycznej i zjawisk wazookluzji. Czynniki wywołujące kryzysy obejmują odwodnienie, hipoksję, infekcje, zimno, kwasicę, stres oraz spożycie alkoholu.
alfa-talasemia, beta-globina, cecha sierpowatokrwinkowa, choroba sierpowatokrwinkowa, czerwona krwinka, dziedziczenie autosomalne recesywne, gen HBB, gen hemoglobiny, hemoglobina płodowa, hemoglobina S, hemoliza, hipoksja, hiposplenizm, hydroksykarbamid, kwas glutaminowy, kwasica, malaria, mutacja genetyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, ostry zespół klatki piersiowej, przeszczep komórek macierzystych, sierpowacenie krwinek, terapia genowa, udar mózgu, zapalenie opon mózgowych, zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Celiakia – Objawy
Celiakia to przewlekła choroba autoimmunologiczna wywołana nieprawidłową reakcją immunologiczną na gluten, prowadząca do zapalenia i uszkodzenia kosmków jelita cienkiego. Objawy kliniczne obejmują zarówno symptomy żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka (45-85% pacjentów), steatorrhea, bóle brzucha, wzdęcia, zaparcia, nudności i wymioty, jak i objawy pozajelitowe, w tym przewlekłe zmęczenie (78-80%), niedokrwistość (10-15%), osteopenię/osteoporozę (1-34%), objawy neurologiczne, zaburzenia psychiczne, skórne (dermatitis herpetiformis), problemy z płodnością oraz zmiany w jamie ustnej. U dzieci dodatkowo obserwuje się opóźnienie wzrostu i dojrzewania, drażliwość, defekty szkliwa i problemy neurologiczne. Celiakia może przebiegać w formie klasycznej, nieklasycznej, niemej lub opornej na leczenie. Diagnostyka opiera się na badaniach serologicznych (anty-tTG, EMA, DGP), endoskopii z biopsją jelita cienkiego oraz badaniach genetycznych (HLA-DQ2, HLA-DQ8). Przed diagnostyką nie należy eliminować glutenu z diety, aby uniknąć fałszywie negatywnych wyników.
ataksja, atrofia kosmków jelitowych, błona śluzowa jelita cienkiego, celiakia, celiakia oporna, chłoniak jelitowy, choroba autoimmunologiczna, dermatitis herpetiformis, dieta bezglutenowa, gluten, gruczolakorak jelita cienkiego, hiperplazja krypt, hiposplenizm, klasyfikacja Marsha, kosmki jelitowe, limfocyty śródnabłonkowe, neuropatia obwodowa, nieceliakalna nadwrażliwość na gluten, niedokrwistość z niedoboru żelaza, nietolerancja laktozy, opryszczkowate zapalenie skóry, osteoporoza, przeciwciała anty-tTG, przeciwciała przeciwko transglutaminazie tkankowej, refluks żołądkowy, steatorrhea, tłuszczowe stolce, zapalenie języka, zespół złego wchłaniania - Leksykon chorób i schorzeń
Nadpłytkowość – Etiologia i przyczyny
Nadpłytkowość, definiowana jako liczba płytek krwi >450 000/µl (450 × 10⁹/l), dzieli się na pierwotną (trombocytemia esencjalna, ET) i wtórną (reaktywną). ET jest klonalnym nowotworem mieloproliferacyjnym charakteryzującym się autonomiczną proliferacją megakariocytów w szpiku, najczęściej związanym z mutacjami JAK2V617F (50-60% przypadków), CALR i MPL, prowadzącymi do nadaktywności szlaku JAK/STAT i zaburzeń trombopoezy. Nadpłytkowość wtórna, stanowiąca 80-90% przypadków, jest reakcją na stany zapalne, infekcje (np. zapalenie płuc, RSV, HRV), niedokrwistość z niedoboru żelaza, nowotwory (płuca, przewód pokarmowy, piersi, jajnik, chłoniaki), splenektomię oraz inne czynniki (urazy, leki, choroby nerek). Mechanizm wtórnej nadpłytkowości opiera się na zwiększonej produkcji trombopoetyny stymulowanej przez cytokiny prozapalne, zwłaszcza IL-6. U dzieci nadpłytkowość wtórna jest niemal zawsze związana z infekcjami, a ET jest rzadkością.
anagrelid, choroba von Willebranda, czerwienica prawdziwa, erytromelalgia, hiposplenizm, hydroksymocznik, interferon alfa, interleukina-6, megakariocyt, mutacja genu JAK2, nadpłytkowość, nadpłytkowość pierwotna, nadpłytkowość wtórna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, nieswoiste zapalenie jelit, nowotwór mieloproliferacyjny, pierwotne zwłóknienie szpiku, płytka krwi, przewlekła białaczka szpikowa, reumatoidalne zapalenie stawów, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, sarkoidoza, splenektomia, szlak sygnałowy JAK/STAT, szpik kostny, trombocytemia esencjalna, trombocytoza, trombopoetyną, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie naczyń, zapalenie nerek, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół Budda-Chiariego, zespół nerczycowy, zwłóknienie szpiku kostnego - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba trzewna – Objawy
Choroba trzewna (celiakia) to przewlekła, genetycznie uwarunkowana choroba autoimmunologiczna, charakteryzująca się uszkodzeniem błony śluzowej jelita cienkiego na skutek nieprawidłowej reakcji immunologicznej na gluten. Proces ten prowadzi do stanu zapalnego i zaniku kosmków jelitowych, co skutkuje zaburzeniami wchłaniania składników odżywczych i niedoborami witamin (B12, D, kwas foliowy), minerałów (żelazo, wapń, cynk) oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, E, K). Objawy kliniczne są zróżnicowane i obejmują zarówno manifestacje żołądkowo-jelitowe (biegunka, wzdęcia, steatorrhea), jak i pozajelitowe (niedokrwistość, neuropatia obwodowa, dermatitis herpetiformis, osteoporoza). U dzieci dominują objawy ze strony przewodu pokarmowego oraz opóźnienie wzrostu i dojrzewania, natomiast u dorosłych częściej występują objawy pozajelitowe. Diagnostyka opiera się na badaniach serologicznych (przeciwciała przeciwko transglutaminazie tkankowej, endomysialne) oraz histopatologii jelita cienkiego (stadia Marsh 1-3). Nieleczona celiakia wiąże się z ryzykiem powikłań, takich jak niedożywienie, osteoporoza, choroby autoimmunologiczne, zaburzenia neurologiczne oraz zwiększone ryzyko nowotworów (chłoniak jelita cienkiego, gruczolakorak).
ataksja, bezobjawowa celiakia, błona śluzowa jelita cienkiego, celiakia oporna, chłoniak jelita cienkiego, chłoniak nieziarniczy, choroba autoimmunologiczna, densytometria, dermatitis herpetiformis, dieta bezglutenowa, enzymy wątrobowe, gluten, gruczolakorak jelita cienkiego, hiposplenizm, klasyfikacja Marsha, kosmki jelitowe, limfocyty śródnabłonkowe, mikroskopowe zapalenie okrężnicy, neuropatia obwodowa, niedobór witamin, niedokrwistość, niedokrwistość megaloblastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niedożywienie, nietolerancja laktozy, opryszczkowe zapalenie skóry, osteomalacja, osteoporoza, przeciwciała przeciwko transglutaminazie tkankowej, przewlekła biegunka, steatorrhea, zaburzenia poznawcze, zanik kosmków, zespół złego wchłaniania