feksofendyna

Feksofendyna to lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, stosowany głównie w leczeniu objawów alergii, takich jak katar sienny, alergiczne zapalenie spojówek czy pokrzywka. Jest aktywnym metabolitem terfenadyny i działa jako selektywny antagonista receptorów histaminowych H1, blokując skutecznie ich działanie, co prowadzi do zmniejszenia objawów alergicznych.

W przeciwieństwie do starszych leków przeciwhistaminowych, feksofendyna wykazuje minimalne działanie sedatywne, ponieważ słabo przenika przez barierę krew-mózg. Jest to istotna zaleta kliniczna, gdyż pacjenci mogą prowadzić normalną aktywność, w tym obsługiwać maszyny i prowadzić pojazdy bez znaczącego ryzyka senności.

Feksofendyna jest dostępna w postaci tabletek o różnych dawkach, najczęściej 120 mg i 180 mg do stosowania raz dziennie. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, nie wykazując istotnych interakcji z innymi lekami oraz nie wpływając na odstęp QT w zapisie EKG, co było problemem przy stosowaniu terfenadyny.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie błędnika i zapalenie nerwu przedsionkowego – Leczenie

Zapalenie błędnika (labyrinthitis) i zapalenie nerwu przedsionkowego (vestibular neuritis) to ostre schorzenia ucha wewnętrznego manifestujące się nagłymi zawrotami głowy, zaburzeniami równowagi, nudnościami i wymiotami. W labyrinthitis często występuje również utrata słuchu, co odróżnia ją od vestibular neuritis, gdzie słuch pozostaje niezmieniony. Leczenie w fazie ostrej obejmuje farmakoterapię z zastosowaniem leków przeciwwymiotnych (np. prochlorperazyna, ondansetron), przeciwhistaminowych (meklizyna, difenhydramina), benzodiazepin (diazepam, lorazepam) oraz kortykosteroidów (prednizon, metyloprednizolon, deksametazon), przy czym leki tłumiące funkcję przedsionkową stosuje się krótkotrwale (do 3 dni) ze względu na ryzyko opóźnienia kompensacji ośrodkowej. W przypadku etiologii bakteryjnej konieczna jest antybiotykoterapia dożylna, a w ciężkich stanach interwencje chirurgiczne, takie jak myringotomia czy mastoidektomia. Kortykosteroidy podawane w ciągu pierwszych 72 godzin od wystąpienia objawów mogą poprawić powrót funkcji przedsionkowej, choć dowody na ich rutynowe stosowanie są ograniczone.
acyklowir, antybiotyk dożylny, antybiotyk o szerokim spektrum, aparat słuchowy, bakteryjne zapalenie błędnika, benzodiazepina, deksametazon, diazepam, difenhydramina, dimenhydrynat, feksofendyna, gentamycyna, implant ślimakowy, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, interwencja chirurgiczna, kortykosteroid, labyrinthitis, leczenie farmakologiczne, leczenie przyczynowe, lek immunomodulujący, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwymiotny, loratadyna, lorazepam, mastoidektomia, meklizyna, metoklopramid, metyloprednizolon, myringotomia, neurektomia przedsionkowa, nudności i wymioty, odruch przedsionkowo-oczny, odwodnienie, ondansetron, prednizon, prochlorperazyna, rehabilitacja przedsionkowa, rurka wentylacyjna, schorzenie samoograniczające, stabilność postawy, terapia poznawczo-behawioralna, ucho wewnętrzne, utrata słuchu, walacyklowir, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie równowagi, zapalenie błędnika, zapalenie ucha środkowego, zawrót głowy
Leksykon chorób i schorzeń
Katar sienny – Leczenie

Katar sienny (allergic rhinitis) to przewlekłe schorzenie alergiczne charakteryzujące się objawami takimi jak kichanie, przekrwienie błony śluzowej nosa, świąd i łzawienie oczu. Leczenie opiera się na kompleksowej terapii obejmującej unikanie alergenów, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, donosowe kortykosteroidy takie jak mometazon, flutikazon, beklometazon, budezonid, triamcynolon), immunoterapię alergenową (SCIT lub SLIT) oraz płukanie nosa roztworem soli fizjologicznej. Kortykosteroidy donosowe są najskuteczniejszymi lekami, działającymi przeciwzapalnie i wymagającymi regularnego stosowania, często rozpoczynanym nawet 6 tygodni przed sezonem pylenia. Leki przeciwhistaminowe drugiej generacji (loratadyna, feksofendyna, cetyryzyna) łagodzą kichanie, świąd i wyciek z nosa, ale mają ograniczony wpływ na przekrwienie. Dekongestanty donosowe stosuje się krótkotrwale (do 5 dni) ze względu na ryzyko efektu z odbicia.
alergia, antagonista receptora leukotrienowego, astma alergiczna, atak astmy, błona śluzowa nosa, budezonid, cetyryzyna, dekongestant, dupilumab, efekt z odbicia, feksofendyna, immunoterapia alergenowa, immunoterapia podjęzykowa, immunoterapia podskórna, irygacja nosa, katar sienny, kortykosteroid donosowy, kromoglikan sodowy, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, mometazon, montelukast, płukanie nosa, przeciwciało monoklonalne, przekrwienie błony śluzowej nosa, stabilizator komórek tucznych, terapia laserowa, terapia skojarzona, toksyna botulinowa, zapalenie błony śluzowej nosa

feksofendyna

Powiązane wpisy

Zapalenie błędnika i zapalenie nerwu przedsionkowego – Leczenie

Katar sienny – Leczenie