imbir

Imbir (Zingiber officinale) to roślina z rodziny imbirowatych, powszechnie stosowana zarówno jako przyprawa w kuchni, jak i substancja o właściwościach leczniczych. Jego korzeń, nazywany kłączem, zawiera bioaktywne związki, w tym gingerole i shogaole, odpowiedzialne za charakterystyczny ostry smak i większość właściwości terapeutycznych.

W medycynie imbir wykazuje szerokie spektrum działania. Posiada właściwości przeciwwymiotne i jest skuteczny w łagodzeniu nudności różnego pochodzenia – w chorobie lokomocyjnej, po zabiegach operacyjnych, podczas chemioterapii oraz w ciąży. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność imbiru w leczeniu nudności ciężarnych, przy jednoczesnym zachowaniu dobrego profilu bezpieczeństwa.

Imbir działa przeciwzapalnie poprzez hamowanie szlaków cyklooksygenazy i lipooksygenazy, co przekłada się na zmniejszenie produkcji mediatorów stanu zapalnego. Ma zastosowanie w łagodzeniu bólu mięśniowo-szkieletowego, zwłaszcza w chorobach zwyrodnieniowych stawów. Wykazuje również działanie przeciwutleniające, kardioprotekcyjne oraz wspomaga układ odpornościowy, stymulując naturalną odporność organizmu.

W praktyce klinicznej imbir stosowany jest w dawkach od 500 mg do 2 g dziennie, w postaci świeżego korzenia, suszonego proszku, ekstraktów, olejków lub naparów. Chociaż jest ogólnie uznawany za bezpieczny, przy wysokich dawkach może powodować zgagę, podrażnienie jamy ustnej lub zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwzakrzepowymi i przeciwpłytkowymi ze względu na potencjalne interakcje.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl