toksyczność tamsulosyny
Toksyczność tamsulosyny odnosi się do niepożądanych efektów lub działań ubocznych związanych ze stosowaniem tego leku. Tamsulosyna jest selektywnym antagonistą receptorów alfa-1-adrenergicznych, stosowanym głównie w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) w celu złagodzenia objawów ze strony dolnych dróg moczowych.
Najczęstsze objawy toksyczności tamsulosyny obejmują ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia wytrysku i priapizm. U pacjentów stosujących tamsulosynę może również wystąpić zespół wiotkiej tęczówki śródoperacyjnej (IFIS), co jest istotną informacją dla chirurgów przeprowadzających operacje zaćmy.
Przedawkowanie tamsulosyny może prowadzić do ciężkiej hipotonii z utratą przytomności. W przypadku ostrego zatrucia stosuje się leczenie objawowe z monitorowaniem parametrów życiowych, płynoterapię oraz w razie potrzeby leki wazopresyjne. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków hipotensyjnych lub inhibitorów CYP3A4 i CYP2D6.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamoptim 0,4 mg
Przedkliniczne badania toksyczności tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tamoptim, obejmowały ocenę po podaniu pojedynczej dawki oraz wielokrotnym dawkowaniu na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, psy). Wyniki wskazują, że profil toksyczności odpowiada farmakologicznemu działaniu antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. U psów zaobserwowano zmiany w zapisie EKG przy bardzo wysokich dawkach, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, jednak zmiany te nie mają znaczenia klinicznego. Kompleksowa ocena genotoksyczności, przeprowadzona in vitro i in vivo, nie wykazała istotnych właściwości mutagennych, aberracji chromosomowych ani uszkodzeń DNA, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego tamsulosyny.
aberracja chromosomowa, antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, elektrokardiogram, genotoksyczność, gruczoł mleczny, hiperprolaktynemia, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność tamsulosyny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adatam 0,4 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Adatam, obejmowały ocenę toksyczności po podaniu pojedynczej i wielokrotnej dawki, wpływu na reprodukcję, potencjału rakotwórczego oraz genotoksyczności. Toksyczność obserwowana u myszy, szczurów i psów była związana głównie z farmakodynamicznym działaniem antagonisty receptorów α1-adrenergicznych, a zmiany elektrokardiograficzne u psów pojawiły się jedynie po podaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, co wskazuje na ich ograniczone znaczenie kliniczne. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vivo, jak i in vitro, nie wykazały istotnych właściwości genotoksycznych, co potwierdza niski potencjał kancerogenny leku.
antagonista receptorów α1-adrenergicznych, badanie in vitro, badanie in vivo, dawkowanie wielokrotne, działanie rakotwórcze, elektrofizjologia serca, elektrokardiogram, genotoksyczność, gruczoł mleczny, hiperprolaktynemia, potencjał rakotwórczy, tamsulosyny chlorowodorek, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność tamsulosyny, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prostamnic 0,4 mg
Badania przedkliniczne tamsulosyny, substancji czynnej Prostamnic, wykazały, że jej profil toksyczności jest zgodny z farmakologicznym działaniem antagonistów receptorów α1-adrenergicznych. Testy przeprowadzono na myszy, szczurach i psach, obejmując toksyczność po pojedynczej dawce oraz przy dawkowaniu wielokrotnym. U psów zaobserwowano zmiany w zapisie EKG jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Ponadto, badania genotoksyczności in vivo i in vitro nie wykazały właściwości genotoksycznych tamsulosyny, co potwierdza brak ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego.
antagonista receptora α1-adrenergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, gruczoł mleczny, hiperprolaktynemia, podwyższony poziom prolaktyny, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, Prostamnic, tamsulosyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność tamsulosyny, układ sercowo-naczyniowy, zapis elektrokardiograficzny, zmiana proliferacyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tamsugen 0,4mg, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarde 0,4 mg
Badania przedkliniczne tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tamsugen 0,4 mg, wykazały, że toksyczność ostra i przewlekła jest zgodna z farmakodynamicznym działaniem antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych. W badaniach na myszy, szczurach i psach nie stwierdzono istotnych klinicznie efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, choć bardzo wysokie dawki wywoływały zmiany w zapisie EKG u psów, uznane za nieistotne klinicznie. Potencjał genotoksyczny tamsulosyny został wykluczony na podstawie testów in vitro i in vivo, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowego stosowania leku bez ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego i mutacji.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo kardiologiczne, chlorowodorek tamsulosyny, działanie rakotwórcze, elektrokardiogram, genotoksyczność, hiperprolaktynemia, proliferacja komórkowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność tamsulosyny, układ sercowo-naczyniowy