Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania tamsulosyny

Dane przedkliniczne dotyczące tamsulosyny obejmują badania toksyczności po podaniu pojedynczej dawki oraz po wielokrotnym dawkowaniu, ocenę wpływu na reprodukcję, potencjału rakotwórczego oraz genotoksyczności. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa przedklinicznego tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej preparatu Tamoptim.¹

Toksyczność ogólna

W badaniach przedklinicznych oceniano toksyczność tamsulosyny po podaniu pojedynczej dawki oraz w schematach z wielokrotnym dawkowaniem na różnych modelach zwierzęcych, w tym na myszach, szczurach i psach. Wyniki tych badań wykazały, że ogólny profil toksyczności tamsulosyny po zastosowaniu dużych dawek odpowiada profilowi farmakologicznemu typowemu dla antagonistów receptorów alfa-adrenergicznych.²

Szczególne obserwacje dotyczyły wpływu tamsulosyny na układ sercowo-naczyniowy u psów. W badaniach na tym gatunku stwierdzono, że tamsulosyna podawana w bardzo dużych dawkach powodowała zmiany w zapisie elektrokardiograficznym (EKG). Jednak zmiany te, mimo że były obserwowane przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, nie mają znaczenia klinicznego.³

Genotoksyczność

Ocena potencjału genotoksycznego tamsulosyny została przeprowadzona w szeregu badań zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Wyniki kompleksowej oceny nie wykazały żadnych istotnych właściwości genotoksycznych tamsulosyny, co wskazuje na brak potencjału do wywoływania mutacji genowych, aberracji chromosomowych czy uszkodzeń DNA.⁴

Potencjał rakotwórczy

Badania dotyczące potencjału rakotwórczego przeprowadzono na myszach i szczurach. W toku tych badań zaobserwowano zwiększoną częstość występowania zmian proliferacyjnych w gruczołach mlecznych u samic obu gatunków poddanych ekspozycji na tamsulosynę. Obserwacje te wiązały się jednak z podawaniem dużych dawek substancji, znacznie przekraczających dawki stosowane w terapii u ludzi.⁵

Mechanizm powstawania tych zmian jest prawdopodobnie pośrednio związany z hiperprolaktynemią wywoływaną przez tamsulosynę w dużych dawkach. Ze względu na wystąpienie tego efektu jedynie przy stosowaniu wysokich dawek oraz różnice w fizjologii gruczołów mlecznych między zwierzętami doświadczalnymi a ludźmi, zmiany te uznaje się za nieistotne klinicznie dla pacjentów przyjmujących tamsulosynę w dawkach terapeutycznych.⁶

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Przeprowadzono również ocenę potencjalnego toksycznego wpływu tamsulosyny na reprodukcję u szczurów. Badania te stanowiły część kompleksowej oceny bezpieczeństwa przedklinicznego substancji i uzupełniały dane dotyczące ogólnego profilu toksykologicznego tamsulosyny chlorowodorku.⁷