przeciwciało przeciwheparynowe

Przeciwciało przeciwheparynowe to immunoglobulina skierowana przeciwko kompleksom utworzonym przez heparynę związaną z czynnikiem płytkowym 4 (PF4). Przeciwciała te odgrywają kluczową rolę w patogenezie małopłytkowości indukowanej heparyną (HIT) – poważnego powikłania terapii heparynowej.

HIT typu II, występująca u około 0,2-5% pacjentów leczonych heparyną niefrakcjonowaną, jest wywołana przez przeciwciała przeciwheparynowe klasy IgG. Po związaniu z kompleksem heparyna-PF4, przeciwciała te aktywują płytki krwi poprzez receptor FcγIIa, prowadząc do ich agregacji, uwolnienia mikroziaren prokoagulacyjnych i znacznego spadku liczby płytek krwi.

Diagnostyka HIT opiera się na oznaczeniu przeciwciał przeciwheparynowych metodami immunoenzymatycznymi (ELISA) lub funkcjonalnymi (test uwalniania serotoniny, test agregacji płytek). Wykrycie tych przeciwciał w połączeniu z objawami klinicznymi (małopłytkowość, zakrzepica) jest wskazaniem do natychmiastowego odstawienia heparyny i wdrożenia alternatywnego leczenia przeciwkrzepliwego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl