naczynia trzewne
Naczynia trzewne to zespół naczyń krwionośnych zaopatrujących narządy jamy brzusznej. Głównym naczyniem jest pień trzewny (truncus coeliacus), który odchodzi od aorty brzusznej na poziomie Th12-L1 i dzieli się na trzy główne gałęzie: tętnicę żołądkową lewą, tętnicę śledzionową oraz tętnicę wątrobową wspólną.
Pień trzewny odpowiada za unaczynienie górnego piętra jamy brzusznej, w tym żołądka, dwunastnicy, trzustki, śledziony i wątroby. Pozostałe naczynia trzewne obejmują tętnicę krezkową górną (zaopatrującą jelito cienkie i część jelita grubego) oraz tętnicę krezkową dolną (unaczyniającą lewą część okrężnicy i odbytnicę).
Układ żylny trzewny odprowadza krew poprzez żyłę wrotną do wątroby, tworząc układ wrotny. Zaburzenia przepływu w naczyniach trzewnych mogą prowadzić do poważnych komplikacji, takich jak niedokrwienie jelit, zespół pnia trzewnego czy nadciśnienie wrotne. Diagnostyka naczyń trzewnych obejmuje badania obrazowe jak angio-TK, angio-MR oraz klasyczną angiografię.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Terlipressin SUN 0,1 mg/ml
Terlipressin SUN to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 0,1 mg/mL terlipresyny, wskazany do leczenia krwawienia z żylaków przełyku, powikłania nadciśnienia wrotnego najczęściej związane z marskością wątroby. Preparat zawiera 0,85 mg terlipresyny (w formie 1 mg terlipresyny octanu) w 8,5 mL roztworu, o pH 3,7-4,2 i osmolalności 290-360 mOsm/kg. Istotne jest, że jedna ampułka zawiera 1,142 mmol (26,272 mg) sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Terlipresyna działa jako analog wazopresyny o przedłużonym działaniu, wywołując skurcz naczyń trzewnych i zmniejszając ciśnienie wrotne, co skutecznie hamuje krwawienie z żylaków przełyku.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dopaminum hydrochloricum WZF 4% 40 mg/ml
Dopamina chlorowodorek, będąca katecholaminą o złożonym działaniu farmakodynamicznym, wykazuje efekty zależne od dawki, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb klinicznych. W dawkach małych (0,5-2 μg/kg mc./min) dominują efekty na receptory dopaminergiczne, prowadząc do rozszerzenia naczyń nerkowych i trzewnych, zwiększenia przepływu nerkowego, filtracji kłębuszkowej oraz diurezy. W dawkach średnich (2-10 μg/kg mc./min) dopamina stymuluje receptory β1-adrenergiczne, wywołując dodatnie działanie inotropowe i zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego. Natomiast dawki powyżej 10 μg/kg mc./min aktywują receptory α-adrenergiczne, co skutkuje obkurczeniem naczyń obwodowych i podwyższeniem ciśnienia tętniczego. Takie zróżnicowanie działania pozwala na zastosowanie dopaminy w leczeniu stanów wstrząsowych oraz profilaktyce niewydolności nerek, pod warunkiem prawidłowego nawodnienia pacjenta.
ciśnienie tętnicze, diureza, dopamina chlorowodorek, działanie inotropowe, filtracja kłębuszkowa, katecholamina, naczynia nerkowe, naczynia trzewne, niewydolność nerek, norepinefryna, obwodowe naczynia krwionośne, przepływ nerkowy, receptor dopaminergiczny, receptor α-adrenergiczny, receptor β1-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń krwionośnych, roztwór do infuzji, skurcz mięśnia sercowego, stan wstrząsowy, współczulny układ nerwowy, wydalanie sodu