precypitacja

Precypitacja w medycynie oznacza proces wytrącania się substancji z roztworu, najczęściej białek lub innych związków biologicznych. Jest to zjawisko fizykochemiczne, w którym rozpuszczone substancje tworzą nierozpuszczalne osady w wyniku zmiany warunków środowiska, takich jak pH, temperatura czy stężenie elektrolitów.

W diagnostyce laboratoryjnej precypitacja stanowi podstawę wielu testów serologicznych, w tym reakcji strąceniowych, używanych do wykrywania przeciwciał lub antygenów. Przykładami są test precypitacji w żelu, immunoelektroforeza czy reakcja Ouchterlony’ego, które wykorzystywane są w diagnostyce chorób autoimmunologicznych, infekcyjnych oraz w badaniach immunologicznych.

W kontekście patofizjologii, nieprawidłowa precypitacja białek może prowadzić do powstawania złogów w tkankach, co obserwuje się w chorobach takich jak amyloidoza, krioglobulinemia czy choroby kompleksów immunologicznych. Proces ten może wywoływać stany zapalne i uszkodzenia narządów, stanowiąc istotny mechanizm patogenetyczny wielu schorzeń.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl