zwężenie zastawki
Zwężenie zastawki to patologiczne zmniejszenie światła zastawki serca, prowadzące do utrudnienia przepływu krwi przez nią. Ten stan chorobowy może dotyczyć każdej z czterech zastawek serca: mitralnej, aortalnej, trójdzielnej lub płucnej, przy czym najczęściej występuje zwężenie zastawki mitralnej i aortalnej.
Etiologia zwężenia zastawki obejmuje wady wrodzone, reumatyczne zapalenie serca, zmiany degeneracyjne związane z wiekiem (zwłaszcza zwapnienia), infekcyjne zapalenie wsierdzia oraz choroby autoimmunologiczne. W krajach rozwijających się dominującą przyczyną pozostaje gorączka reumatyczna, natomiast w krajach rozwiniętych – zmiany zwyrodnieniowe.
Objawy zwężenia zastawki zależą od jej lokalizacji oraz stopnia zaawansowania. Najczęściej obejmują duszność wysiłkową, zmniejszoną tolerancję wysiłku, męczliwość, bóle w klatce piersiowej, kołatanie serca, a w zaawansowanych przypadkach – objawy niewydolności serca. W badaniu przedmiotowym charakterystyczne są szmery skurczowe lub rozkurczowe, zależnie od typu zajętej zastawki.
Diagnostyka zwężenia zastawki opiera się na badaniach obrazowych, przede wszystkim echokardiografii, która pozwala ocenić stopień zwężenia, gradient ciśnień przez zastawkę oraz powierzchnię jej ujścia. W przypadkach wątpliwych stosuje się również cewnikowanie serca, tomografię komputerową czy rezonans magnetyczny.
Leczenie zwężenia zastawki zależy od stopnia nasilenia objawów oraz przyczyny. W przypadkach łagodnych wystarczająca może być farmakoterapia. Interwencje zabiegowe obejmują komisurotomię balonową (poszerzenie zastawki za pomocą cewnika z balonem) lub operacyjną wymianę zastawki na sztuczną (biologiczną lub mechaniczną). Nowoczesne techniki, takie jak przezcewnikowa implantacja zastawki aortalnej (TAVI), stanowią alternatywę dla pacjentów wysokiego ryzyka operacyjnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawki płucnej – Diagnostyka i diagnoza
Choroba zastawki płucnej wpływa na przepływ krwi z prawej komory serca do tętnicy płucnej, co może prowadzić do niedotlenienia tkanek. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym, w tym osłuchiwaniu charakterystycznych szmerów sercowych, oraz wywiadzie obejmującym objawy takie jak duszność, zmęczenie, ból w klatce piersiowej i omdlenia. Kluczowe badania obrazowe to echokardiografia przezklatkowa, umożliwiająca ocenę stopnia zwężenia zastawki na podstawie gradientu przezzastawkowego (ciężkie zwężenie: ≥64 mmHg, umiarkowane: 36-64 mmHg, łagodne: ≤36 mmHg według ESC 2020), rezonans magnetyczny serca (CMR) jako złoty standard w ocenie niedomykalności oraz tomografia komputerowa (CT) do oceny anatomicznej. Dodatkowo stosuje się EKG, zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, cewnikowanie serca (rzadziej w diagnostyce, częściej w terapii) oraz próbę wysiłkową. Diagnostyka prenatalna echokardiografią płodową umożliwia wczesne wykrycie wady i planowanie leczenia.
ból w klatce piersiowej, cewnikowanie serca, choroba zastawki płucnej, duszność, echokardiografia, echokardiografia płodowa, echokardiografia przezprzełykowa, echokardiogram, elektrokardiogram, gradient przezzastawkowy, kardiologia dziecięca, niedomykalność zastawki, niedomykalność zastawki płucnej, niewydolność serca, próba wysiłkowa, przerost mięśnia prawej komory, rentgen klatki piersiowej, rezonans magnetyczny serca, sinica, szmer sercowy, tomografia komputerowa, turbulentny przepływ krwi, walwotomia, walwuloplastyka, zwężenie tętnicy płucnej, zwężenie zastawki, zwężenie zastawki płucnej - Leksykon substancji czynnych
Alprostadyl – Przeciwwskazania stosowania
Alprostadyl, dostępny w preparatach Prostavasin 60 (60 µg, proszek do infuzji) oraz Prostin VR (500 µg/ml, roztwór do wstrzykiwań), posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na alprostadyl lub substancje pomocnicze, w tym etanol (790 mg/ml, 79% w/v) w Prostin VR. Prostavasin 60 jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA), arytmiami wpływającymi na hemodynamikę, niestabilną chorobą niedokrwienną serca, zwężeniem lub niedomykalnością zastawek mitralnej i aortalnej, w okresie 6 miesięcy po zawale mięśnia sercowego, ciężkim niedociśnieniem, ostrym obrzękiem płuc, ciężką POChP, żylno-okluzyjną chorobą płuc, rozsianymi naciekami w płucach oraz u pacjentów z ryzykiem krwawień (skaza krwotoczna, aktywne wrzody, podejrzenie krwotoku śródmózgowego). Ponadto, przeciwwskazaniem są ciężka niewydolność nerek (GFR ≤ 29 ml/min/1,73m²), ostre i ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciąża, karmienie piersią oraz niedawno przebyty udar mózgu (do 6 miesięcy). Prostin VR ma jedynie przeciwwskazanie w postaci nadwrażliwości na składniki leku.
alprostadyl, arytmia, ciężka niewydolność nerek, ciężkie niedociśnienie, etanol, infuzja, klasyfikacja NYHA, krwotok śródmózgowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nadżerkowe zapalenie błony śluzowej żołądka, nadżerkowe zapalenie żołądka, niestabilna choroba niedokrwienna, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność serca, obrzęk mózgu, ostry obrzęk płuc, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skąpomocz, skaza krwotoczna, udar naczyniowy mózgu, wrzód żołądka, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zastawka aortalna, zastawka mitralna, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki, żylno-okluzyjna choroba płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka reumatyczna – Objawy
Gorączka reumatyczna (ARF) to choroba autoimmunologiczna rozwijająca się 1-5 tygodni po zakażeniu paciorkowcem grupy A, najczęściej u dzieci w wieku 5-15 lat. Klinicznie manifestuje się gorączką (<38°C), wędrującym zapaleniem dużych stawów (60-80% przypadków), zapaleniem serca (50-70%), pląsawicą Sydenhama (10-30%), rumieniem brzeżnym (10%) oraz podskórnymi guzkami (<5%). Ostra faza choroby obejmuje objawy ogólne, zapalenie stawów i serca, a pląsawica może pojawić się nawet do 6 miesięcy po infekcji. Większość objawów ustępuje samoistnie w ciągu kilku tygodni do miesięcy, jednak ryzyko nawrotów wynosi około 65%, szczególnie w ciągu pierwszych 3-5 lat, co zwiększa ryzyko trwałego uszkodzenia serca.
angina paciorkowcowa, artropatia Jaccoud’a, carditis, choroba autoimmunologiczna, gorączka reumatyczna, krwawienie z nosa, migotanie przedsionków, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki, niewydolność serca, paciorkowiec grupy A, pląsawica Sydenhama, płonica, polyarthritis, profilaktyka antybiotykowa, regurgitacja, reumatyczna choroba serca, rumień brzeżny, stenoza zastawki, Streptococcus pyogenes, szmer sercowy, tachykardia, zakażenie paciorkowcowe, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie serca, zapalenie stawów, zapalenie wsierdzia, zastawka aortalna, zastawka mitralna, zwężenie zastawki - Leksykon chorób i schorzeń
Dwudzielna zastawka aorty – Objawy
Dwudzielna zastawka aorty (BAV) to wrodzona wada serca, charakteryzująca się obecnością dwóch płatków zastawki aortalnej zamiast trzech, występująca u 1-2% populacji. Wada ta często pozostaje bezobjawowa przez wiele lat, a symptomy pojawiają się zwykle w wieku dorosłym, najczęściej między 30. a 40. rokiem życia. U niemowląt z ciężkim zwężeniem zastawki mogą wystąpić objawy takie jak trudności z karmieniem, słaby przyrost masy ciała, duszność i ból w klatce piersiowej. U dorosłych dominują zmęczenie, duszność wysiłkowa, ból w klatce piersiowej, omdlenia oraz objawy niewydolności serca. Proces degeneracji zastawki rozpoczyna się już w drugiej dekadzie życia, a zwapnienia pojawiają się zwykle od czwartej dekady, z przyrostem gradientu ciśnienia przez zastawkę o około 18 mm Hg na dekadę. Progresja stenozy aortalnej jest szybsza niż w przypadku zastawki trójpłatkowej i zależy od anatomii zastawki.
aortopatia, badanie echokardiograficzne, badanie obrazowe MRI, ból w klatce piersiowej, dwudzielna zastawka aorty, dysfunkcja zastawki, gradient ciśnienia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, koarktacja aorty, kołatanie serca, niedomykalność aortalna, niewydolność serca, poszerzenie aorty, przerost mięśnia sercowego, regurgitacja aortalna, rozwarstwienie aorty, stenoza aortalna, tętniak aorty, tolerancja wysiłku, trudności z karmieniem, wrodzona wada serca, wymiana zastawki aortalnej, zastawka aortalna, zwapnienie zastawki, zwężenie zastawki - Leksykon chorób i schorzeń
Szmer sercowy – Diagnostyka i diagnoza
Szmer sercowy to dodatkowy dźwięk słyszalny podczas osłuchiwania serca, który może wskazywać na różnorodne patologie sercowe lub być zjawiskiem fizjologicznym. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na dokładnej auskultacji, oceniającej lokalizację, głośność (w skali I-VI), czas trwania (skurczowy, rozkurczowy, ciągły), jakość dźwięku oraz promieniowanie szmeru. Szmery o głośności IV-VI mogą być wyczuwalne palpacyjnie jako „mruczenie kocie” (thrill). W diagnostyce różnicowej kluczowe jest rozróżnienie szmerów niewinnych, często występujących u dzieci (do 80% populacji pediatrycznej), od patologicznych, które wymagają dalszej oceny i leczenia. Wskazania do konsultacji kardiologicznej obejmują m.in. szmery rozkurczowe, ciągłe, głośne, promieniujące oraz obecność objawów klinicznych sugerujących chorobę serca.
arytmia, auskultacja, badanie dopplerowskie, badanie fizykalne, cewnikowanie serca, duszność, echo serca, echokardiografia, elektrokardiogram, fonokardiogram, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedomykalność zastawki, osłuchiwanie serca, przetrwały przewód tętniczy, rtg klatki piersiowej, sinica, szmer ciągły, szmer niewinny, szmer patologiczny, szmer rozkurczowy, szmer sercowy, szmer skurczowy, ubytek przegrody międzykomorowej, wada wrodzona serca, wada zastawkowa serca, zaburzenie rytmu, zastawka przedsionkowo-komorowa, zastój w krążeniu płucnym, zwężenie zastawki - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie wsierdzia – Etiologia i przyczyny
Zapalenie wsierdzia (endocarditis) to zagrażający życiu stan zapalny endocardium, najczęściej dotyczący zastawek serca, wywołany głównie przez bakterie (80-90% przypadków), w tym Staphylococcus aureus (około 30% przypadków w krajach rozwiniętych), paciorkowce zieleniejące (viridans), Streptococcus bovis oraz enterokoki. Rzadziej etiologię stanowią bakterie z grupy HACEK, Bartonella, Coxiella burnetii, Brucella oraz grzyby, zwłaszcza Candida albicans. Patogeneza wymaga uszkodzenia endocardium, bakteriemii, adhezji drobnoustrojów i formowania wegetacji złożonych z płytek krwi, fibryny i komórek zapalnych. Czynniki ryzyka obejmują wady zastawkowe, sztuczne zastawki, wcześniejsze epizody zapalenia wsierdzia, wrodzone wady serca, dożylne stosowanie narkotyków, hemodializę, immunosupresję oraz zaawansowany wiek. Klinicznie wyróżnia się postać ostrą (często S. aureus) i podostrą (paciorkowce zieleniejące), a także zapalenie wsierdzia związane z protezami zastawkowymi i dożylnym używaniem narkotyków.
adhezja bakterii, bakterie HACEK, choroba reumatyczna serca, enterokoki, gronkowiec, gronkowiec złocisty, kandydoza, kardiomiopatia przerostowa, niedomykalność zastawki, ostre zapalenie wsierdzia, paciorkowiec, podostre zapalenie wsierdzia, profilaktyka antybiotykowa, wypadanie zastawki mitralnej, zapalenie wsierdzia, zapalenie wsierdzia zastawek natywnych, zapalenie wsierdzia zastawek sztucznych, zespół antyfosfolipidowy, zwężenie zastawki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Molsidomina WZF
Terapia molsydominą wymaga szczegółowego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z niedociśnieniem, kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu, zaciskającym zapaleniem osierdzia, tamponadą serca oraz zwężeniem zastawki aortalnej i/lub mitralnej. W ostrej fazie zawału mięśnia sercowego molsydominę należy stosować wyłącznie po stabilizacji krążenia, pod ścisłym nadzorem i monitorowaniem. Lek nie jest wskazany do leczenia ostrego napadu dławicy piersiowej. U pacjentów z niewydolnością wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 1 mg 2 razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki. W przypadku niewydolności nerek modyfikacja dawkowania nie jest standardowo wymagana, jednak ze względu na wydalanie 90-95% metabolitów przez nerki, indywidualne dostosowanie dawki może być konieczne.
czerwień koszenilowa, dławica piersiowa, inhibitor PDE5, kardiomiopatia przerostowa, molsydomina, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, niedociśnienie, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, reakcja alergiczna, syldenafil, tadalafil, tamponada serca, wardenafil, zaburzenie czynności nerek, zaciskające zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania, żółcień pomarańczowa, zwężenie zastawki - Leksykon chorób i schorzeń
Wada kanału przedsionkowo-komorowego – Leczenie
Wada kanału przedsionkowo-komorowego (AVC) wymaga pilnej interwencji chirurgicznej, szczególnie w przypadku całkowitej postaci, gdzie operację wykonuje się zwykle w pierwszych 3-6 miesiącach życia, aby zapobiec nieodwracalnym zmianom w naczyniach płucnych. W przypadku częściowej wady operację można odroczyć do 1-2 roku życia, o ile dziecko nie wykazuje objawów. Zabieg polega na zamknięciu ubytków w przegrodach serca oraz rekonstrukcji zastawek przedsionkowo-komorowych, z zastosowaniem materiałów takich jak osierdzie lub Gore-Tex. W ciężkich przypadkach stosuje się tymczasowy banding tętnicy płucnej w celu zmniejszenia przepływu krwi do płuc. Leczenie farmakologiczne obejmuje diuretyki (np. Lasix), inhibitory ACE (np. Captopril, Enalapril) oraz digoksynę, które poprawiają funkcję serca i płuc, jednak nie zastępują leczenia chirurgicznego.
arytmia, banding tętnicy płucnej, blok przedsionkowo-komorowy, całkowita wada kanału przedsionkowo-komorowego, częściowa wada kanału przedsionkowo-komorowego, digoksyna, diuretyk, echokardiografia 3D, Gore-Tex, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kanał przedsionkowo-komorowy, kurczliwość serca, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki, niewydolność serca, osierdzie, profilaktyka antybiotykowa, przeciek, przegroda międzyprzedsionkowa, przegroda serca, wada wrodzona serca, zaburzenia rytmu serca, zastawka mitralna, zastawka przedsionkowo-komorowa, zastawka trójdzielna, zespół Downa, zwężenie podzastawkowe aorty, zwężenie zastawki - Leksykon chorób i schorzeń
Wada kanału przedsionkowo-komorowego – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wada kanału przedsionkowo-komorowego (AVCD) to wrodzona wada serca charakteryzująca się defektem przegrody oraz nieprawidłowościami zastawek przedsionkowo-komorowych, występująca częściej u niemowląt z zespołem Downa. Wyróżnia się postać całkowitą i częściową, z objawami pojawiającymi się odpowiednio w pierwszych miesiącach życia lub później. Podstawowym leczeniem jest chirurgiczna korekcja wady, polegająca na zamknięciu ubytku za pomocą łat, wykonywana zwykle w wieku 3-6 miesięcy (postać całkowita) lub 6-18 miesięcy (postać częściowa). Wczesna interwencja ma na celu zapobieganie nadciśnieniu płucnemu i trwałym zmianom w tętnicach płucnych. W okresie pooperacyjnym stosuje się monitorowanie bólu, kontrolę zakażeń, leczenie przeciwbólowe (acetaminofen, ibuprofen) oraz obserwację powikłań takich jak niedodma czy zakrzepica. Pobyt w szpitalu trwa zwykle 5-7 dni, a przed i po operacji stosuje się farmakoterapię obejmującą digoksynę, diuretyki i inhibitory ACE.
antybiotyk, arytmia, bakteryjne zapalenie wsierdzia, całkowita wada kanału przedsionkowo-komorowego, ciśnienie tętnicze, ciśnienie w tętnicy płucnej, częściowa wada kanału przedsionkowo-komorowego, digoksyna, diuretyk, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor ACE, kardiochirurg, kardiolog dorosłych, miejsce operacyjne, niedodma, niedomykalność zastawki, niedomykalność zastawki mitralnej, nieprawidłowość strukturalna serca, oddział intensywnej opieki kardiologicznej, operacja kardiochirurgiczna, pielęgniarka kardiologiczna, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, saturacja, sztuczna zastawka serca, wada kanału przedsionkowo-komorowego, wrodzona wada serca, zabieg chirurgiczny, zakrzepica żył głębokich, zespół Downa, zespół po perikardiotomii, zgłębnik nosowo-żołądkowy, zwężenie zastawki - Leksykon chorób i schorzeń
Dwudzielna zastawka aorty – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Dwudzielna zastawka aorty (BAV) jest najczęstszą wrodzoną wadą serca, występującą u 0,5-2% populacji, i odpowiada za więcej powikłań oraz zgonów niż inne wady wrodzone serca łącznie. Mimo to, długoterminowa przeżywalność pacjentów z BAV jest bardzo dobra – 20 lat po diagnozie wynosi około 94,2%, a po operacji zastawki aortalnej przeżywalność względna po 1, 5, 10 i 12 latach wynosi odpowiednio 100%, 101%, 99% i 95%. Główne powikłania obejmują stenozę aortalną (około 50% dorosłych z ciężką stenozą ma BAV), niedomykalność aortalną, infekcyjne zapalenie wsierdzia (ryzyko 10-30%) oraz rozwarstwienie korzenia aorty (około 5% u pacjentów z BAV). W badaniach prospektywnych 29% pacjentów rozwinęło ciężką dysfunkcję zastawki, a 12,3% miało wymiary wstępującej aorty powyżej 45 mm, co skutkowało koniecznością interwencji u około 33% chorych.
arytmia, badanie kohortowe, choroba wieńcowa, dwudzielna zastawka aorty, hipercholesterolemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kołatanie serca, migotanie przedsionków, model predykcyjny, nadciśnienie tętnicze, niedomykalność aortalna, niewydolność serca, płód, przeciek okołozastawkowy, przezcewnikowa wymiana zastawki aortalnej, rozwarstwienie aorty, stenoza aortalna, wrodzona wada serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, zespół Marfana, zwapnienie zastawki, zwężenie zastawki - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawki trójdzielnej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Choroba zastawki trójdzielnej obejmuje głównie niedomykalność (regurgitację) i stenozę, prowadząc do zaburzeń przepływu krwi między prawym przedsionkiem a prawą komorą serca. Najczęstszą przyczyną niedomykalności jest powiększenie prawej komory, często wtórne do niewydolności prawokomorowej. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym (szmer holosystoliczny nasilający się przy wdechu), echokardiografii, EKG i RTG klatki piersiowej. Objawy, takie jak duszność, obrzęki kończyn dolnych, powiększenie wątroby i wodobrzusze, nasilają się wraz z postępem choroby. Leczenie zachowawcze obejmuje monitorowanie, farmakoterapię (diuretyki, ACE inhibitory, beta-blokery, digoksyna, leki przeciwarytmiczne i przeciwzakrzepowe) oraz edukację pacjenta w zakresie samoobserwacji i stylu życia.
annuloplastyka, anomalia Ebsteina, beta-bloker, choroba reumatyczna serca, digoksyna, diuretyk, duszność, duszność nocna, echokardiografia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, komisurotomia, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki trójdzielnej, niewydolność prawej komory, niewydolność prawokomorowa, obrzęk kończyn dolnych, ortopnoe, powiększenie prawego przedsionka, powiększenie wątroby, prawy przedsionek, przepływ krwi, przezcewnikowa wymiana zastawki, rehabilitacja kardiologiczna, stenoza zastawki trójdzielnej, szmer holosystoliczny, wodobrzusze, wsteczny przepływ krwi, wymiana zastawki trójdzielnej, zapalenie wsierdzia, zastawka biologiczna, zastawka mechaniczna, zastawka trójdzielna, zwężenie zastawki