biodostępność ewerolimusu

Biodostępność ewerolimusu to kluczowy parametr farmakokinetyczny określający, jaka część podanej dawki leku dociera do krążenia ogólnoustrojowego. W przypadku ewerolimusu – selektywnego inhibitora mTOR stosowanego w leczeniu nowotworów i jako lek immunosupresyjny – biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 20-30%.

Ewerolimus charakteryzuje się znaczną zmiennością osobniczą w zakresie biodostępności, która jest modyfikowana przez obecność pokarmu, szczególnie posiłków wysokotłuszczowych. Lek wykazuje nieliniową farmakokinetykę, a jego biodostępność może być istotnie zmieniona u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na metabolizm przy udziale enzymu CYP3A4.

Istotnym aspektem klinicznym jest fakt, że ewerolimus podlega wielu interakcjom lekowym z inhibitorami i induktorami CYP3A4, co może prowadzić do znaczących zmian w jego biodostępności. Monitorowanie stężenia terapeutycznego leku (TDM) jest zalecane w praktyce klinicznej ze względu na wąski indeks terapeutyczny oraz dużą zmienność międzyosobniczą w zakresie biodostępności i metabolizmu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl