sód w surowicy krwi
Sód w surowicy krwi (natremia) to jeden z najważniejszych parametrów gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu. Prawidłowe stężenie sodu w surowicy krwi wynosi 135-145 mmol/l. Jest to kation, który odpowiada za utrzymanie prawidłowego ciśnienia osmotycznego płynów pozakomórkowych oraz równowagi kwasowo-zasadowej.
Hiponatremia (stężenie sodu poniżej 135 mmol/l) może być spowodowana m.in. przez nadmierne spożycie wody, niewydolność serca, marskość wątroby, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), choroby nerek, a także stosowanie niektórych leków, np. diuretyków tiazydowych czy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI).
Hipernatremia (stężenie sodu powyżej 145 mmol/l) najczęściej wynika z odwodnienia organizmu, niedostatecznego przyjmowania płynów, nadmiernej utraty wody (np. w przebiegu cukrzycy niewyrównanej, moczówki prostej) lub nadmiernego spożycia sodu. Zarówno hiponatremia, jak i hipernatremia mogą prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych, a w skrajnych przypadkach do śpiączki i śmierci.
Oznaczenie stężenia sodu w surowicy jest podstawowym badaniem laboratoryjnym, wykonywanym w ramach diagnostyki zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, monitorowania przebiegu chorób przewlekłych oraz w ocenie stanu pacjentów w stanach ostrych. Interpretacja wyniku powinna zawsze uwzględniać stan kliniczny pacjenta oraz inne parametry gospodarki wodno-elektrolitowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dironorm 20 mg + 10 mg
Dironorm to lek skojarzony zawierający lizynopryl i amlodypinę, dostępny w dawkach 10 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg oraz 20 mg + 5 mg, podawany w formie tabletek. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, która jest również dawką maksymalną. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii nadciśnienia tętniczego, a jego stosowanie zaleca się u pacjentów, u których optymalna dawka obu składników została wcześniej ustalona poprzez stopniowe zwiększanie dawek podawanych osobno. W przypadku konieczności modyfikacji dawki, zaleca się indywidualne, stopniowe dostosowywanie lizynoprylu i amlodypiny. Spożycie posiłku nie wpływa na wchłanianie leku, co umożliwia podawanie niezależnie od posiłków.
amlodypina, ciężka niewydolność wątroby, czynność nerek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dializa, Dironorm, farmakokinetyka amlodypiny, lizynopryl, lizynopryl i amlodypina, monitorowanie nerek, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podanie doustne, profil bezpieczeństwa, sód w surowicy krwi, stężenie potasu