zwieracz wewnętrzny odbytu
Zwieracz wewnętrzny odbytu (musculus sphincter ani internus) to mięsień gładki, który stanowi część mechanizmu kontrolującego defekację. Jest on utworzony z pogrubiałej warstwy okrężnej mięśniówki gładkiej dolnej części odbytnicy i górnej części kanału odbytu. W przeciwieństwie do zwieracza zewnętrznego, zwieracz wewnętrzny znajduje się pod kontrolą autonomicznego układu nerwowego i pozostaje w stanie stałego skurczu, co pomaga utrzymać kontinencję stolca.
Zwieracz wewnętrzny odbytu odgrywa kluczową rolę w fizjologii defekacji. W spoczynku mięsień ten jest napięty, co zapobiega niekontrolowanemu oddawaniu stolca. Podczas aktu defekacji dochodzi do jego rozkurczu, co umożliwia przejście mas kałowych. Zaburzenia funkcji zwieracza wewnętrznego odbytu mogą prowadzić do inkontynencji kałowej lub zaparć.
W praktyce klinicznej dysfunkcje zwieracza wewnętrznego odbytu mogą być związane z różnymi stanami patologicznymi, takimi jak choroba Hirschsprunga, szczeliny odbytu czy uszkodzenia poporodowe. Diagnostyka obejmuje badanie per rectum, manometrię anorektalną oraz badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować zarówno metody zachowawcze, jak i chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Szczelina odbytu – Objawy
Szczelina odbytu to niewielkie pęknięcie wyściółki kanału odbytu, które manifestuje się przede wszystkim ostrym, piekącym bólem podczas defekacji (występującym u około 90,8% pacjentów) oraz jasnoczerwonym krwawieniem (71,4%). Ból może utrzymywać się od kilku minut do kilku godzin po wypróżnieniu i często prowadzi do unikania defekacji, co sprzyja zaparciom i pogłębia problem. Ostra szczelina, trwająca krócej niż 6-8 tygodni, zwykle goi się samoistnie lub pod wpływem leczenia zachowawczego w ciągu 3-4 tygodni. Przewlekła szczelina, utrzymująca się powyżej 6-8 tygodni, charakteryzuje się głębszym, szerszym pęknięciem z uniesionymi, zbielałymi brzegami i obecnością guzków skórnych, co utrudnia gojenie i często wymaga leczenia farmakologicznego lub chirurgicznego. Kluczowym patomechanizmem jest skurcz zwieracza wewnętrznego odbytu, który zmniejsza perfuzję i powoduje dalsze uszkodzenia tkanek, tworząc błędne koło utrudniające regenerację.
anoderma, bolesne oddawanie moczu, choroba Crohna, faza proliferacji, faza zapalna, guzek wartowniczy, kanał odbytu, nawrót szczeliny odbytu, ostra szczelina odbytu, proces gojenia, przetoka odbytu, przewlekła szczelina odbytu, ropień odbytu, skurcz zwieracza odbytu, szczelina odbytu, tkanka włóknista, wydzielina z odbytu, zwężenie odbytu, zwieracz wewnętrzny odbytu - Leksykon chorób i schorzeń
Niekontrolowane wypróżnianie się – Patofizjologia i mechanizm
Inkontynencja kałowa definiowana jest jako mimowolna utrata kontroli nad oddawaniem stolca lub gazów, wynikająca z zaburzeń anatomicznych i fizjologicznych obejmujących zwieracze odbytu (IAS i EAS), mięśnie dna miednicy, unerwienie odbytniczo-odbytowe oraz funkcje sensoryczne i motoryczne odbytnicy i okrężnicy. IAS odpowiada za 70-80% spoczynkowego napięcia zwieracza, a EAS za świadome zwiększanie ciśnienia w kanale odbytu. Patogeneza jest wieloczynnikowa, z uszkodzeniem zwieraczy (np. po urazach położniczych, operacjach, radioterapii) i neuropatią sromową jako najczęstszymi przyczynami. Zaburzenia czucia odbytniczego, pojemności i podatności odbytnicy oraz motoryki jelit (np. biegunka, przewlekłe zaparcia) również odgrywają kluczową rolę. U kobiet inkontynencja jest dwukrotnie częstsza, a objawy często pojawiają się z opóźnieniem, nawet po wielu latach od urazu położniczego, co może wiązać się z osłabieniem mechanizmów kompensacyjnych i spadkiem poziomu estrogenów po menopauzie.
biofeedback, choroba Leśniowskiego-Crohna, impakcja kałowa, inkontynencja kałowa, inkontynencja z przepełnienia, kąt odbytniczo-odbytowy, manometria wysokiej rozdzielczości, mięsień dna miednicy, mięsień łonowo-odbytniczy, nadwrażliwość odbytnicy, neuromodulacja krzyżowa, neuropatia sromowa, odruch hamujący odbytniczo-odbytowy, rektocela, stymulacja nerwów krzyżowych, transpozycja mięśni, trening mięśni dna miednicy, uraz położniczy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wypadanie odbytnicy, zaburzenie neurologiczne, zwieracz odbytu, zwieracz wewnętrzny odbytu