hydroksylaza tryptofanu
Hydroksylaza tryptofanu (TH, EC 1.14.16.4) to kluczowy enzym w szlaku biosyntezy serotoniny, który katalizuje pierwszy i ograniczający szybkość etap przemiany aminokwasu L-tryptofanu do 5-hydroksytryptofanu (5-HTP). Występuje w dwóch izoformach: TPH1, która dominuje w tkankach obwodowych, głównie w komórkach enterochromatofilnych jelita i komórkach szyszynki, oraz TPH2, występująca głównie w neuronach serotoninergicznych ośrodkowego układu nerwowego.
Reakcja katalizowana przez hydroksylazę tryptofanu wymaga obecności tlenu cząsteczkowego, tetrahydrobiopteryny (BH4) jako kofaktora oraz jonów żelaza (Fe²⁺). Enzym wprowadza grupę hydroksylową do pozycji 5 pierścienia indolowego tryptofanu, tworząc 5-hydroksytryptofan, który następnie ulega dekarboksylacji do serotoniny (5-hydroksytryptaminy, 5-HT) pod wpływem dekarboksylazy L-aminokwasów aromatycznych.
Dysfunkcje hydroksylazy tryptofanu wiązane są z licznymi zaburzeniami neuropsychiatrycznymi, w tym z depresją, zaburzeniami lękowymi, zachowaniami samobójczymi oraz zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Polimorfizmy genów TPH1 i TPH2 mogą wpływać na aktywność enzymu, a tym samym na poziom serotoniny, co może predysponować do wymienionych zaburzeń. Hydroksylaza tryptofanu stanowi potencjalny cel terapeutyczny w leczeniu schorzeń związanych z dysregulacją układu serotoninergicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Guz rakowiowy – Leczenie
Guzy rakowiakowe (neuroendokrynne) to rzadkie nowotwory rozwijające się głównie w przewodzie pokarmowym i płucach. Podstawą leczenia jest chirurgia, która w przypadku wczesnego wykrycia umożliwia całkowitą resekcję i potencjalne wyleczenie. W zaawansowanych stadiach stosuje się operacje cytoredukcyjne (debulking) oraz leczenie ukierunkowane na przerzuty do wątroby, takie jak embolizacja tętnicy wątrobowej, chemoembolizacja, ablacja radiowa i krioablacja. W terapii farmakologicznej kluczową rolę odgrywają analogi somatostatyny (oktreotyd, lanreotyd), które hamują wydzielanie hormonów i spowalniają wzrost guza, skuteczne u 50-70% pacjentów. Telotristat, inhibitor hydroksylazy tryptofanu, jest stosowany w przypadku opornej na analogi somatostatyny biegunki. Zaawansowane guzy z ekspresją receptorów somatostatyny mogą być leczone peptydową terapią radioizotopową (PRRT), która zmniejsza ryzyko progresji choroby nawet o 72% (badanie NETTER-2).
ablacja radiowa, analog somatostatyny, angiogeneza, chemoembolizacja, chirurgia cytoredukcyjna, debulking, embolizacja tętnicy wątrobowej, ewerolimus, guz rakowiakowy, hydroksylaza tryptofanu, inhibitor kinazy tyrozynowej, interferon alfa, krioablacja, kryzys rakowiakowy, lanreotyd, lutet-177, niestabilność hemodynamiczna, oktreotyd, peptydowa terapia radioizotopowa, przerzuty do kości, przerzuty do wątroby, receptor somatostatyny, resekcja chirurgiczna, skurcz oskrzeli, sunitynib, szlak mTOR, telotristat, układ neuroendokrynny, zaczerwienienie skóry, zespół rakowiaka - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół serotoninowy – Patofizjologia i mechanizm
Zespół serotoninowy (SS) jest potencjalnie zagrażającym życiu zespołem polekowym wynikającym z nadmiernej aktywności serotoninergicznej w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Patomechanizm opiera się na nadmiernej stymulacji receptorów 5-HT, głównie podtypów 5-HT1A i 5-HT2A, co prowadzi do spektrum objawów klinicznych, takich jak zmiany stanu psychicznego, niestabilność autonomiczna oraz nadaktywność nerwowo-mięśniowa. Zespół najczęściej pojawia się w ciągu 24 godzin od wprowadzenia lub zmiany dawki leków serotoninergicznych, zwłaszcza w wyniku polipragmazji, która obejmuje hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, zmniejszenie jej metabolizmu (np. przez inhibitory MAO-A) oraz zwiększenie syntezy i uwalniania serotoniny. Wzrost stężenia serotoniny w OUN może sięgać od 40 do 140-krotności normy, a dopaminy od 10 do 44-krotności, co dodatkowo potęguje toksyczność. Szczególnie niebezpieczne są kombinacje inhibitorów MAO z SSRI lub SNRI, które mogą prowadzić do ciężkich postaci zespołu, a nawet śmierci.
cytochrom P450 2D6, dopamina, hipertermia, hydroksylaza tryptofanu, inhibitor monoaminooksydazy, kwas gamma-aminomasłowy, L-tryptofan, lek serotoninergiczny, nadaktywność nerwowo-mięśniowa, neurotransmisja serotoninergiczna, nocycepcja, noradrenalina, obwód neuronalny, obwodowy układ nerwowy, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, polipragmazja, przepływ krwi, receptor serotoninowy, receptory serotoninowe, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, szczelina synaptyczna, termoregulacja, toksyczność serotoninowa, transporter serotoniny, układ GABA-ergiczny, układ noradrenergiczny, zespół serotoninowy