pacjent kardiochirurgiczny

Pacjent kardiochirurgiczny to osoba, która jest leczona lub kwalifikowana do leczenia operacyjnego z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego wymagających interwencji chirurgicznej. Najczęstsze schorzenia obejmują chorobę wieńcową, wady zastawkowe serca, tętniaki aorty, wrodzone wady serca oraz powikłania zawału mięśnia sercowego.

Opieka nad pacjentem kardiochirurgicznym jest wieloetapowa i obejmuje okres przedoperacyjny (diagnostyka, kwalifikacja, przygotowanie), śródoperacyjny (zabieg, krążenie pozaustrojowe, protekcja mięśnia sercowego) oraz pooperacyjny (intensywny nadzór, wczesna rehabilitacja, profilaktyka powikłań). Pacjenci ci wymagają wielospecjalistycznej opieki, w tym kardiologów, kardiochirurgów, anestezjologów, pielęgniarek oraz fizjoterapeutów.

Współczesna kardiochirurgia dąży do minimalizacji urazu operacyjnego poprzez wdrażanie technik małoinwazyjnych, takich jak operacje z minidostępu, zabiegi endoskopowe czy hybrydowe. Standardem postępowania jest kompleksowa ocena ryzyka operacyjnego z wykorzystaniem skal (np. EuroSCORE II), a także szczegółowy plan postępowania okołooperacyjnego dostosowany do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Istotnym elementem opieki nad pacjentem kardiochirurgicznym jest długoterminowe monitorowanie po wypisie ze szpitala, obejmujące kontrolę kardiologiczną, terapię przeciwzakrzepową (zwłaszcza po implantacji zastawek mechanicznych), rehabilitację kardiologiczną oraz modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Remifentanil B. Braun 1 mg

Remifentanyl cechuje się bardzo krótkim okresem biologicznego półtrwania wynoszącym 3-10 minut, co umożliwia precyzyjną kontrolę analgezji i sedacji w anestezjologii. U zdrowych dorosłych średni klirens wynosi 40 ml/min/kg, a objętość dystrybucji 100 ml/kg (350 ml/kg w stanie stacjonarnym). Lek wiąże się w 70% z białkami osocza i jest metabolizowany przez niespecyficzne esterazy krwi i tkanek do nieaktywnych farmakologicznie metabolitów (okres półtrwania metabolitu to około 2 godziny). Remifentanyl nie jest substratem cholinesterazy osoczowej, a jego stężenie we krwi wykazuje liniową zależność od dawki (wzrost wlewu o 0,1 µg/kg/min zwiększa stężenie o 2,5 ng/ml). U pacjentów z prawidłową funkcją nerek około 95% leku jest wydalane z moczem w postaci metabolitu, który nie wykazuje kumulacji klinicznie istotnej nawet przy niewydolności nerek, choć okres półtrwania metabolitu może wydłużyć się do 30 godzin u pacjentów z anurią. Remifentanyl nie jest usuwany podczas dializy, natomiast metabolit jest usuwany w 25-35%.
analgosedacja, cholinesteraza osoczowa, depresja ośrodka oddechowego, działanie farmakodynamiczne, elektroencefalogram, esterazy tkankowe, fale delta, hemodializa, hipotermia, klirens remifentanylu, krążenie pozaustrojowe, kwas karboksylowy, metabolizm remifentanylu, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania biologicznego, pacjent kardiochirurgiczny, parametry farmakokinetyczne, praktyka anestezjologiczna, przenikanie przez łożysko, przeszczep wątroby, remifentanyl, stężenie leku we krwi, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Trasylol 277,8 j. Ph. Eur. (500 000 KIU)

Aprotynina, substancja czynna leku Trasylol, jest stosowana wyłącznie w profilaktyce powikłań krwotocznych u dorosłych pacjentów poddawanych izolowanemu zabiegowi pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG) z użyciem krążenia pozaustrojowego. Preparat dostępny jest w postaci roztworu do infuzji o aktywności 277,8 j. Ph. Eur. (500 000 KIU aprotyniny, około 70 mg) w 50 ml roztworu izotonicznego chlorku sodu. Stosowanie aprotyniny ma na celu redukcję utraty krwi śródoperacyjnej oraz ograniczenie konieczności przetoczeń preparatów krwiopochodnych. Lek jest wskazany wyłącznie u pacjentów z wysokim ryzykiem dużej utraty krwi podczas zabiegu CABG, po dokładnej ocenie czynników ryzyka, takich jak wcześniejsze zaburzenia krzepnięcia, stosowanie leków przeciwpłytkowych lub przeciwkrzepliwych, choroby wątroby, przewidywana trudność techniczna zabiegu czy ponowna operacja kardiochirurgiczna.
anestezjolog, aprotynina, CABG, czynnik ryzyka krwawienia, desmopresyna, działanie przeciwkrwotoczne, jednostka inaktywacji kalikreiny, kardiochirurg, krążenie pozaustrojowe, kwas epsilon-aminokapronowy, kwas traneksamowy, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, pacjent kardiochirurgiczny, pomostowanie aortalno-wieńcowe, powikłanie krwotoczne, przetoczenie preparatów krwiopochodnych, reakcja anafilaktyczna, roztwór do infuzji, synteza czynników krzepnięcia, zaburzenie krzepnięcia krwi, zastosowanie profilaktyczne

pacjent kardiochirurgiczny

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Remifentanil B. Braun 1 mg

Wskazania do stosowania – Trasylol 277,8 j. Ph. Eur. (500 000 KIU)