wzmożona aktywność psychomotoryczna

Wzmożona aktywność psychomotoryczna to stan charakteryzujący się zwiększonym tempem działania, nadmierną ruchliwością oraz wzmożonym napędem psychicznym. Objawia się przyspieszonym tempem mowy, częstymi zmianami pozycji ciała, niepokojem ruchowym oraz trudnościami w pozostaniu w bezruchu.

Stan ten jest charakterystyczny dla wielu zaburzeń psychicznych, szczególnie dla epizodów maniakalnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, gdzie towarzyszy mu często wzmożony nastrój, gonitwa myśli oraz obniżona potrzeba snu. Może również występować w zaburzeniach lękowych, w ADHD, w niektórych zatruciach substancjami psychoaktywnymi oraz w stanach somatycznych, takich jak nadczynność tarczycy.

Diagnostyka wzmożonej aktywności psychomotorycznej opiera się na obserwacji klinicznej oraz wywiadzie z pacjentem i jego rodziną. W leczeniu stosuje się farmakoterapię ukierunkowaną na przyczynę zaburzenia – najczęściej leki przeciwpsychotyczne, normotymiczne, a niekiedy również benzodiazepiny w celu szybkiego opanowania objawów. Ważne jest różnicowanie między fizjologicznym pobudzeniem a patologicznym wzrostem aktywności psychomotorycznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl