epizod mieszany
Epizod mieszany to stan kliniczny występujący w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, charakteryzujący się jednoczesnym lub naprzemiennym występowaniem objawów maniakalnych i depresyjnych. Pacjenci doświadczają zarówno podwyższonego, jak i obniżonego nastroju w ciągu krótkiego okresu, często nawet tego samego dnia.
W obrazie klinicznym epizodu mieszanego można zaobserwować pobudzenie psychoruchowe, gonitwy myśli i wzmożoną aktywność (typowe dla manii) współwystępujące z obniżonym nastrojem, anhedonią i myślami samobójczymi (charakterystycznymi dla depresji). Ta koegzystencja objawów stanowi szczególne wyzwanie diagnostyczne i terapeutyczne.
Epizody mieszane wiążą się z wyższym ryzykiem samobójstwa niż „czyste” epizody maniakalne czy depresyjne. Leczenie zazwyczaj obejmuje stosowanie leków przeciwpsychotycznych II generacji, często w połączeniu ze stabilizatorami nastroju. Klasyczne leki przeciwdepresyjne są zwykle przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia objawów maniakalnych i pogorszenia stanu klinicznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lamotrix 25 mg
Lamotrygina (kod ATC N03AX09) jest lekiem przeciwpadaczkowym o mechanizmie działania polegającym na blokowaniu napięciowo zależnych kanałów sodowych oraz hamowaniu uwalniania glutaminianu, co skutkuje zmniejszeniem częstości powtarzających się wyładowań neuronów. W zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych mechanizm ten może przyczyniać się do stabilizacji nastroju, choć nie jest on w pełni poznany. W badaniach neuropsychologicznych u zdrowych ochotników dawki lamotryginy do 300 mg nie wykazywały negatywnego wpływu na koordynację wzrokowo-słuchową, ruchy gałek ocznych czy równowagę, w przeciwieństwie do fenytoiny, diazepamu i karbamazepiny. W populacji dzieci w wieku 1-24 miesięcy stosowano dawki od 1 do 15 mg/kg/dobę, z monitorowaniem stężenia w surowicy (próg 0,41 µg/ml) i koniecznością modyfikacji dawkowania, przy czym profil bezpieczeństwa był zbliżony do starszych dzieci, choć z wyższym ryzykiem nasilenia objawów napadów padaczkowych (≥50%) u najmłodszych (26% vs 14%).
diazepam, działanie przeciwpadaczkowe, EKG 12-odprowadzeniowe, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod mieszany, farmakoterapia, fenytoina, glutaminian, kanał sodowy bramkowany napięciem, karbamazepina, lamotrygina, leczenie elektrowstrząsowe, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, monoterapia, napad częściowy, napad padaczkowy, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, stężenie w surowicy, terapia skojarzona, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zachowanie samobójcze, zespół Lennoxa-Gastauta - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zypsila 60 mg
Zyprazydon, substancja czynna leku Zypsila, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy pochodnych indolu (ATC: N05AE04), dostępnym w kapsułkach o dawkach 20, 40, 60 i 80 mg. Mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów dopaminergicznych D2 oraz serotoninergicznych 5HT2A, z blokadą przekraczającą 80% dla 5HT2A i ponad 50% dla D2 po 12 godzinach od podania dawki 40 mg. Zyprazydon wykazuje również wysokie powinowactwo do receptorów 5HT2C, 5HT1D i 5HT1A oraz umiarkowane do transporterów serotoniny i norepinefryny, receptorów H1 i alfa1-adrenergicznych, nie wykazując istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych M1, co może korzystnie wpływać na profil działań niepożądanych. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność zyprazydonu w leczeniu schizofrenii u dorosłych, zarówno w zakresie objawów pozytywnych, jak i negatywnych, bez wyraźnej zależności dawka-reakcja. W badaniach metabolicznych nie stwierdzono istotnych klinicznie zmian parametrów takich jak masa ciała, stężenie insuliny, cholesterolu całkowitego, trójglicerydów czy wskaźnik odporności na insulinę, a w długoterminowej obserwacji odnotowano nawet średnią utratę masy ciała o 1-3 kg.
cechy psychotyczne, CGI-S, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, epizod manii, epizod mieszany, glukoza na czczo, insulina, insulinooporność, lek przeciwpsychotyczny, objawy schizofrenii, odstęp QTc, pochodna indolu, receptor 5HT1A, receptor 5HT1D, receptor adrenergiczny alfa1, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy M1, receptor serotoninergiczny 5HT2A, Skala Manii, skala Y-MRS, tomografia pozytronowa emisyjna, transporter norepinefryny, transporter serotoniny, trójglicerydy, wychwyt zwrotny, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zyprazydon - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lamotrix 50 mg
Lamotrygina, należąca do grupy innych leków przeciwpadaczkowych (ATC: N03AX09), działa głównie poprzez blokadę napięciowo zależnych kanałów sodowych, co hamuje szybkie wyładowania neuronów oraz uwalnianie glutaminianu, kluczowego neuroprzekaźnika w patogenezie napadów padaczkowych. W badaniach farmakodynamicznych dawka 240 mg u zdrowych ochotników nie wywoływała istotnych zaburzeń koordynacji czy funkcji motorycznych, w przeciwieństwie do fenytoiny (1000 mg) i diazepamu (10 mg). W terapii skojarzonej u niemowląt (1-24 miesiące) stosowano dawki od 1 do 15 mg/kg mc./dobę, z monitorowaniem stężenia w surowicy (próg 0,41 µg/ml) i koniecznością redukcji dawki nawet o 90% u niektórych pacjentów. Profil bezpieczeństwa u najmłodszych był zbliżony do starszych dzieci, choć obserwowano częstsze nasilenie objawów padaczkowych (≥50%) u dzieci poniżej 2 lat (26% vs 14%). Brak jest danych potwierdzających skuteczność lamotryginy w monoterapii napadów w zespole Lennoxa-Gastauta.
diazepam, dysfagia, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod mieszany, fenytoina, glutaminian, kanały sodowe bramkowane napięciem, karbamazepina, koordynacja wzrokowo-słuchowa, lamotrygina, leczenie elektrowstrząsami, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, napad częściowy, napad padaczkowy, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, przewodzenie impulsów elektrycznych, ruch gałki ocznej, sedacja, stężenie leku w surowicy, terapia skojarzona, wyładowanie neuronu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachowanie samobójcze, zespół Lennoxa-Gastauta - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zolaxa 5 mg
Lek Zolaxa, zawierający olanzapinę w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej oraz w profilaktyce nawrotów tej choroby. Dawkowanie początkowe wynosi 10 mg/dobę dla schizofrenii oraz profilaktyki, natomiast w monoterapii epizodu manii zaleca się 15 mg/dobę, a w terapii skojarzonej 10 mg/dobę. Zakres dawkowania w zależności od stanu klinicznego pacjenta wynosi od 5 mg do 20 mg na dobę, z zaleceniem, aby zwiększenia dawki nie dokonywać częściej niż co 24 godziny. Lek może być podawany niezależnie od posiłków, co ułatwia stosowanie terapii.
choroba afektywna dwubiegunowa, epizod depresji, epizod manii, epizod mieszany, laktoza jednowodna, lek normotymiczny, monoterapia, nietolerancja laktozy, objawy afektywne, objawy odstawienne, olanzapina, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zmniejszanie dawki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tractiva 15 mg
Arypiprazol, substancja czynna produktu leczniczego Tractiva, dostępna w tabletkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 30 mg, wykazuje unikalny profil farmakodynamiczny jako częściowy agonista receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5HT1a oraz antagonista receptorów 5HT2a. Lek charakteryzuje się silnym powinowactwem do receptorów D2, D3, 5HT1a i 5HT2a oraz umiarkowanym do receptorów D4, 5HT2c, 5HT7, alfa-1 adrenergicznych, H1 histaminowych i miejsc wychwytu zwrotnego serotoniny, nie wykazując istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych. Badania PET potwierdziły dawkozależne blokowanie receptorów D2/D3 w jądrze ogoniastym i skorupie przy dawkach 0,5–30 mg. W leczeniu schizofrenii u dorosłych, arypiprazol wykazał istotną skuteczność w trzech badaniach krótkoterminowych (4-6 tygodni) oraz w badaniach długoterminowych, gdzie utrzymanie odpowiedzi terapeutycznej wynosiło 77% po 52 tygodniach, z przewagą nad haloperydolem w zakresie tolerancji i efektów ubocznych. W 26-tygodniowym badaniu arypiprazol istotnie zmniejszał ryzyko nawrotu schizofrenii (34% vs 57% placebo).
arypiprazol, epizod maniakalny, epizod mieszany, haloperydol, hiperprolaktynemia, hipoprolaktynemia, laktoza, lek przeciwpsychotyczny, objaw maniakalny, objaw psychotyczny, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, pozytonowa tomografia emisyjna, prolaktyna, raklopryd znakowany ¹¹C, receptor adrenergiczny alfa 1, receptor D2/D3, receptor dopaminowy D2, receptor histaminowy H1, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy 5HT1a, receptor serotoninowy 5HT2a, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, skuteczność długoterminowa, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zolaxa Rapid 5 mg
Olanzapina, substancja czynna preparatu Zolaxa Rapid, jest lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działania, obejmującym antagonizm receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych H1. Charakteryzuje się wyższym powinowactwem do receptorów 5HT2 niż D2, co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną przy ograniczonym ryzyku zaburzeń motorycznych. Badania PET i SPECT potwierdzają selektywne wysycenie receptorów serotoninowych i umiarkowane wysycenie receptorów dopaminowych D2, co koreluje z kliniczną skutecznością i profilem bezpieczeństwa. Olanzapina wykazuje także działanie przeciwlękowe i korzystny wpływ na objawy depresyjne towarzyszące schizofrenii oraz zaburzeniom schizoafektywnym.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepiny, działanie przeciwpsychotyczne, epizod manii, epizod mieszany, haloperydol, katalepsja, klozapina, lek przeciwmaniakalny, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, neuron dopaminergiczny, objawy pozytywne i negatywne, olanzapina, pozytonowa tomografia emisyjna, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, remisja objawów manii, rysperydon, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stabilizator nastroju, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, układ mezolimbiczny, walproinian sodu, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon substancji czynnych
Zyprazydon – Wskazania do stosowania
Zyprazydon, będący lekiem przeciwpsychotycznym drugiej generacji, jest wskazany przede wszystkim w leczeniu schizofrenii u dorosłych oraz epizodów maniakalnych i mieszanych o umiarkowanym nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 10-17 lat. Mechanizm działania opiera się na blokadzie receptorów dopaminowych i serotoninowych, co pozwala na kontrolę objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii oraz maniakalnych i mieszanych epizodów afektywnych. Skuteczność w prewencji nawrotów epizodów maniakalnych nie została jednoznacznie potwierdzona, co wymaga ostrożności przy długotrwałym stosowaniu. Preparat Zypsila dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 20 mg, 40 mg, 60 mg i 80 mg z zawartością laktozy od 57,43 mg do 229,73 mg na kapsułkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
anhedonia, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod mieszany, hipomania, nietolerancja laktozy, objawy negatywne, objawy pozytywne, pobudliwość, podwyższony nastrój, przyspieszenie toku myślenia, schizofrenia, spłycenie emocjonalne, titracja dawki, urojenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapobieganie nawrotom, zyprazydon wodorosiarczan - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zolaxa 5 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Zolaxa, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepiny (kod ATC: N05AH03), wykazującym działanie przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Charakteryzuje się wysokim powinowactwem (Ki <100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych H1. Farmakodynamika olanzapiny cechuje się wyższym powinowactwem do receptorów 5HT2 niż D2, co przekłada się na selektywne hamowanie aktywności neuronów dopaminergicznych w układzie mezolimbicznym (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowia (A9), co może tłumaczyć niższe ryzyko objawów pozapiramidowych. W badaniach PET i SPECT wykazano większe wysycenie receptorów 5HT2A niż D2 po podaniu dawki 10 mg oraz mniejsze wysycenie receptorów D2 u pacjentów ze schizofrenią reagujących na olanzapinę w porównaniu z rysperydonem, z poziomem porównywalnym do klozapiny.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepiny i oksazepiny, dysfagia, epizod mieszany, lek anksjolityczny, lek przeciwmaniakalny, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, mania, neuroleptyk klasyczny, objawy pozapiramidowe, objawy pozytywne i negatywne, olanzapina, pozytonowa tomografia emisyjna, profilaktyka nawrotów, prolaktyna, przyrost masy ciała, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stabilizator nastroju, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, walproinian sodu, zaburzenie schizoafektywne, Zolaxa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zolafren-Swift 10 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Zolafren-Swift, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o szerokim spektrum działania, obejmującym antagonizm receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), adrenergicznych (α1) oraz histaminowych (H1). Charakteryzuje się wyższym powinowactwem do receptorów 5HT2 niż D2 (Ki <100 nM), co przekłada się na selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowia (A9), co ogranicza ryzyko działań niepożądanych motorycznych. W badaniach klinicznych olanzapina wykazała skuteczność w leczeniu schizofrenii, zarówno objawów pozytywnych, jak i negatywnych, oraz manii w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, przewyższając placebo i wykazując porównywalną skuteczność do haloperydolu i walproinianu sodu. Dawkowanie w badaniach u młodzieży (13-17 lat) wynosiło od 2,5 do 20 mg/dobę, jednak obserwowano u nich większe ryzyko przyrostu masy ciała oraz zaburzeń metabolicznych w porównaniu do dorosłych.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, diazepiny i oksazepiny, dysfunkcja motoryczna, działanie przeciwlękowe, działanie przeciwmaniakalne, działanie przeciwpsychotyczne, epizod mieszany, lek stabilizujący nastrój, leki psycholeptyczne, lit i walproinian, neuron dopaminergiczny, objawy manii, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, pozytronowa tomografia emisyjna, prolaktyna, receptor histaminowy, receptory adrenergiczne, receptory cholinergiczne muskarynowe, receptory dopaminowe, receptory serotoninowe, schizofrenia, substancja czynna, terapia skojarzona, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, układ mezolimbiczny, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapin Krka 15 mg
Lek Olanzapin Krka, zawierający olanzapinę, jest wskazany do leczenia schizofrenii oraz zaburzenia afektywnego dwubiegunowego u dorosłych. W schizofrenii stosowany jest zarówno w fazie ostrej, do opanowania objawów wytwórczych i dezorganizacji, jak i w terapii podtrzymującej, szczególnie u pacjentów z dobrą odpowiedzią na leczenie. W zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym olanzapina jest skuteczna w leczeniu umiarkowanych i ciężkich epizodów manii oraz epizodów mieszanych, a także w profilaktyce nawrotów maniakalnych i depresyjnych. Preparat dostępny jest w formie tabletek o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 20 mg, zawierających odpowiednio 80,9 mg, 161,8 mg, 242,7 mg i 323,5 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
dezorganizacja myślenia, epizod maniakalny, epizod manii, epizod mieszany, gonitwa myśli, leczenie podtrzymujące, natłok myśli, nietolerancja laktozy, objawy maniakalne, objawy negatywne schizofrenii, objawy psychotyczne, objawy wytwórcze, olanzapina, podwyższony nastrój, profilaktyka nawrotów, schizofrenia, spłaszczenie afektu, urojenia i halucynacje, wielomówność, wzmożona aktywność psychomotoryczna, wzmożony napęd psychoruchowy, zaburzenia snu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zmniejszona potrzeba snu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Anzorin 20 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Anzorin, jest lekiem psycholeptycznym z grupy diazepin, oksazepin, tiazepin i oksepiny (kod ATC: N05A H03), wykazującym działanie przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Mechanizm działania opiera się na antagonistycznym wpływie na liczne receptory OUN, w tym serotoninowe (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowe (D1-D5), muskarynowe (M1-M5), adrenergiczne α1 oraz histaminowe H1, z wyraźnym większym powinowactwem do receptorów 5HT2 niż D2 (Ki <100 nM). Elektrofizjologiczne badania wskazują na selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowia (A9), co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną przy zmniejszonym ryzyku zaburzeń motorycznych. W badaniach klinicznych olanzapina wykazała istotną skuteczność w redukcji objawów schizofrenii (zarówno pozytywnych, jak i negatywnych) oraz w leczeniu epizodów manii i mieszanych w chorobie afektywnej dwubiegunowej, przewyższając placebo i wykazując porównywalną skuteczność do haloperydolu i walproinianu sodu.
Anzorin, cholesterol, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, działanie anksjolityczne, działanie przeciwpsychotyczne, epizod manii, epizod mieszany, haloperydol, klozapina, lek przeciwmaniakalny, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, lit, neuron dopaminergiczny, objaw depresyjny, objaw negatywny, objaw pozytywny, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, pozytronowa tomografia emisyjna, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, remisja, rysperydon, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stabilizator nastroju, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, układ mezolimbiczny, walproinian sodu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie motoryczne, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apra 5 mg
Aripiprazol, substancja czynna leku Apra, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o unikalnym mechanizmie działania, obejmującym częściowy agonizm receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5-HT1a oraz antagonizm receptorów 5-HT2a. Wykazuje silne powinowactwo do receptorów D2, D3, 5-HT1a i 5-HT2a oraz umiarkowane do D4, 5-HT2c, 5-HT7, alfa-1 adrenergicznych i H1 histaminowych, co przekłada się na skuteczność w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I. Badania PET potwierdziły wiązanie aripiprazolu z receptorami D2/D3 w dawkach od 0,5 do 30 mg/dobę. W badaniach klinicznych wykazano istotną poprawę objawów psychotycznych w porównaniu z placebo oraz skuteczność w zapobieganiu nawrotom schizofrenii (34% vs 57% nawrotów). W terapii epizodów maniakalnych aripiprazol wykazuje skuteczność zarówno w monoterapii, jak i w terapii dodanej do litu lub walproinianu.
antagonizm receptorowy, aripiprazol, częściowy agonizm, epizod maniakalny, epizod mieszany, galaktorrhea, ginekomastia, haloperydol, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, hipoprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, objaw depresyjny, objaw negatywny, objaw pozytywny, objaw psychotyczny, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, pozytonowa tomografia emisyjna, profil lipidowy, receptor dopaminowy D2, receptor muskarynowy, receptor neuronalny, receptor serotoninowy 5-HT1A, receptor serotoninowy 5-HT2A, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, stabilizator nastroju, stężenie prolaktyny, szybka zmiana faz, terapia skojarzona, układ pozapiramidowy, walproinian, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie seksualne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tractiva 10 mg
Tractiva (arypiprazol) to lek psycholeptyczny z grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05AX12), dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 30 mg. Jego mechanizm działania opiera się na częściowej agonistyce receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5HT1a oraz antagonistyce receptorów 5HT2a, co potwierdzają badania in vitro i modele zwierzęce. Arypiprazol wykazuje wysokie powinowactwo do receptorów D2, D3, 5HT1a i 5HT2a oraz umiarkowane do D4, 5HT2c, 5HT7, alfa-1 adrenergicznych i H1 histaminowych, bez istotnego wpływu na receptory muskarynowe. Badania PET wykazały dawkozależne zmniejszenie wiązania ligandu receptora D2/D3 w jądrze ogoniastym i skorupie po podaniu dawki od 0,5 mg do 30 mg przez 2 tygodnie. Skuteczność arypiprazolu w leczeniu schizofrenii potwierdzono w trzech badaniach klinicznych z udziałem 1228 pacjentów, wykazując istotną poprawę objawów psychotycznych w porównaniu z placebo oraz skuteczność w podtrzymaniu poprawy klinicznej przez 52 tygodnie, porównywalną do haloperydolu (77% vs 73% utrzymania poprawy). Arypiprazol istotnie zmniejsza częstość nawrotów schizofrenii (34% vs 57% placebo) i nie powoduje klinicznie istotnego przyrostu masy ciała (13% pacjentów z przyrostem ≥7% masy ciała vs 33% przy olanzapinie). Nie obserwowano istotnych zmian lipidogramu ani znaczącego wzrostu prolaktyny (0,3% vs 0,2% placebo).
W leczeniu epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I arypiprazol wykazuje skuteczność potwierdzoną w dwóch 3-tygodniowych badaniach kontrolowanych placebo, wykazując istotne zmniejszenie objawów maniakalnych zarówno u pacjentów z objawami psychotycznymi, jak i bez nich, oraz u pacjentów z przebiegiem rapid-cycling i bez. Jednakże jedno 3-tygodniowe badanie ze stałą dawką nie potwierdziło przewagi nad placebo. Dwa 12-tygodniowe badania kontrolowane placebo oraz porównujące arypiprazol z litem i haloperydolem wykazały, że arypiprazol jest skuteczniejszy niż placebo w 3. tygodniu, a w 12. tygodniu jego skuteczność w leczeniu podtrzymującym jest porównywalna do litu i haloperydolu. Arypiprazol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa i tolerancji, co czyni go wartościową opcją terapeutyczną w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I.
cholesterol HDL, cholesterol LDL, epizod maniakalny, epizod mieszany, farmakoterapia, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, hipoprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, nawrót choroby, objawy maniakalne, objawy pozytywne i negatywne, objawy psychotyczne, parametry lipidowe, pozytonowa tomografia emisyjna, przebieg typu rapid-cycling, przyrost masy ciała, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninowy 5HT1a, receptor serotoninowy 5HT2a, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, stężenie prolaktyny, zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Quetiapine Fair-Med 200 mg
Kwetiapina Fair-Med wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wskazania klinicznego. W terapii schizofrenii stosuje się dawkowanie dwukrotne, rozpoczynając od 50 mg na dobę i stopniowo zwiększając do dawki efektywnej 300-450 mg/dobę, z maksymalną dawką do 750 mg/dobę. W epizodach maniakalnych choroby afektywnej dwubiegunowej dawka początkowa wynosi 100 mg/dobę, zwiększana do 400 mg/dobę w 4. dniu, z dawką terapeutyczną 400-800 mg/dobę i maksymalną 800 mg/dobę, podawaną dwukrotnie. W epizodach depresyjnych choroby afektywnej dwubiegunowej kwetiapinę podaje się raz dziennie wieczorem, rozpoczynając od 50 mg/dobę i zwiększając do 300 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 600 mg/dobę w wybranych przypadkach. W profilaktyce nawrotów stosuje się dawki od 300 do 800 mg dwa razy na dobę, dostosowując je do tolerancji i odpowiedzi klinicznej pacjenta.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aripiprazole Aurovitas 30 mg
Arypiprazol, będący agonistą częściowym receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5HT1A oraz antagonistą receptorów 5HT2A, wykazuje skuteczność w leczeniu schizofrenii oraz zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I. W badaniach klinicznych u dorosłych pacjentów z schizofrenią, arypiprazol w dawkach od 0,5 mg do 30 mg/dobę wykazał istotną redukcję objawów psychotycznych w porównaniu z placebo, a także porównywalną skuteczność do haloperydolu w długoterminowym leczeniu (52 tygodnie), z lepszą tolerancją i mniejszym odsetkiem przerwania terapii (43% vs 30%). Arypiprazol nie powoduje istotnego przyrostu masy ciała (>7% u 13% pacjentów vs 33% przy olanzapinie) ani klinicznie istotnych zmian lipidogramu i stężenia prolaktyny. W leczeniu epizodów maniakalnych u pacjentów z zaburzeniem dwubiegunowym typu I, arypiprazol wykazał przewagę nad placebo w badaniach trwających od 3 do 26 tygodni, zmniejszając ryzyko nawrotu manii o 65% (HR 0,35) i ogólnego nawrotu choroby o 46% (HR 0,54) podczas terapii podtrzymującej.
ADHD, cholesterol HDL, cholesterol LDL, drażliwość w autyzmie, epizod maniakalny, epizod mieszany, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, nawrót choroby, nawrót manii, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, pozytonowa tomografia emisyjna, profil lipidowy, rapid cycling, receptor dopaminowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala TTS-YGTSS, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie autystyczne, zaburzenie pozapiramidowe, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zopridoxin 5 mg
Olanzapina, substancja czynna preparatu Zopridoxin, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym z grupy pochodnych diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny (kod ATC: N05A H03). Charakteryzuje się złożonym mechanizmem działania, wykazując wysokie powinowactwo (Ki <100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych H1. W badaniach in vitro i in vivo olanzapina wykazuje większą aktywność wobec receptorów 5HT2 niż D2, co przekłada się na skuteczność przeciwpsychotyczną z mniejszym ryzykiem pozapiramidowych działań niepożądanych. Elektrofizjologiczne badania wskazują na selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowia (A9). W badaniach PET i SPECT potwierdzono unikalny profil receptorowy, z większym wysyceniem receptorów 5HT2A niż D2, co koreluje z kliniczną skutecznością i profilem bezpieczeństwa olanzapiny.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, działanie pozapiramidowe, epizod maniakalny, epizod mieszany, haloperydol, katalepsja, klozapina, kwas walproinowy, lek przeciwpsychotyczny, lit, mania, nawrót choroby, neuroleptyk, objawy negatywne, objawy pozytywne, odruch warunkowy, olanzapina, pochodna diazepiny, pozytonowa tomografia emisyjna, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, rysperydon, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, stabilizator nastroju, tomografia emisyjna pojedynczego fotonu, triglicerydy, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olanzapin Krka 20 mg
Olanzapina, klasyfikowana pod kodem ATC N05AH03, jest lekiem przeciwpsychotycznym z grupy diazepiny, oksazepiny, tiazepiny i oksepiny, wykazującym działanie przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Mechanizm działania opiera się na wysokim powinowactwie (Ki <100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), α1-adrenergicznych oraz histaminowych H1. Olanzapina wykazuje większą selektywność wobec receptorów 5HT2 niż D2, co koreluje z niższym ryzykiem działań pozapiramidowych. Badania elektrofizjologiczne potwierdzają selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowia (A9). W testach behawioralnych olanzapina wykazuje działanie przeciwpsychotyczne i anksjolityczne, przy jednoczesnym mniejszym ryzyku katalepsji w porównaniu z innymi neuroleptykami.
cholesterol całkowity, cholesterol LDL, diazepiny i oksazepiny, działanie przeciwmaniakalne, działanie przeciwpsychotyczne, epizod manii, epizod mieszany, leczenie skojarzone, lek przeciwpsychotyczny, neurony dopaminergiczne, objawy depresyjne, objawy pozapiramidowe, powinowactwo receptorowe, prolaktyna, receptor dopaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, trójglicerydy, układ mezolimbiczny, układ pozapiramidowy, walproinian semisodowy, zaburzenia psychiczne, zaburzenia schizoafektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zapobieganie nawrotom - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olanzaran 5 mg
Olanzapina, należąca do leków przeciwpsychotycznych z grupy diazepin, oksazepin i tiazepin (kod ATC: N05AH03), wykazuje szerokie spektrum działania farmakodynamicznego, obejmujące efekty przeciwpsychotyczne, przeciwmaniakalne oraz stabilizujące nastrój. Substancja ta charakteryzuje się wysokim powinowactwem (Ki <100 nM) do receptorów serotoninowych (5HT2A/2C, 5HT3, 5HT6), dopaminowych (D1-D5), muskarynowych (M1-M5), adrenergicznych (α1) oraz histaminowych (H1). Szczególnie istotne jest jej większe powinowactwo do receptorów 5HT2 w porównaniu z D2, co przekłada się na selektywne hamowanie neuronów dopaminergicznych układu mezolimbicznego (A10) przy minimalnym wpływie na drogi prążkowia (A9), co redukuje ryzyko objawów pozapiramidowych. Dodatkowo olanzapina wykazuje działanie anksjolityczne, co wyróżnia ją spośród innych leków przeciwpsychotycznych. Badania neuroobrazowe (PET, SPECT) potwierdziły unikalny profil receptorowy i skuteczność leku w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń dwubiegunowych.
badanie elektrofizjologiczne, cholesterol całkowity, cholesterol LDL, diazepina, działanie anksjolityczne, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwlękowe, efekt przeciwpsychotyczny, epizod maniakalny, epizod mieszany, katalepsja, lek przeciwpsychotyczny, lek stabilizujący nastrój, objaw depresyjny, objaw negatywny, objaw pozapiramidowy, objaw pozytywny, oksazepina, olanzapina, pozytonowa tomografia emisyjna, profilaktyka nawrotów, prolaktyna, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor serotoninowy, remisja, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, stabilizacja nastroju, terapia skojarzona, tiazepina, tomografia emisyjna pojedynczych fotonów, triglicerydy, układ mezolimbiczny, walproinian semisodu, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie schizoafektywne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aripiprazole +pharma 15 mg
Arypiprazol, lek psycholeptyczny z grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05AX12), wykazuje unikalny mechanizm działania jako częściowy agonista receptorów dopaminowych D2/D3 i serotoninowych 5HT1a oraz antagonista 5HT2a. Jego farmakodynamiczny profil obejmuje również umiarkowane powinowactwo do receptorów D4, 5HT2c, 5HT7, alfa-1 adrenergicznych i H1 histaminowych, przy minimalnym wpływie na receptory muskarynowe. W badaniach PET potwierdzono dawkozależne blokowanie receptorów D2/D3 w OUN. Skuteczność arypiprazolu w leczeniu schizofrenii potwierdzono w badaniach krótkoterminowych (4-6 tygodni) oraz długoterminowych (52 tygodnie), gdzie wykazał porównywalną skuteczność do haloperydolu, z lepszą tolerancją i mniejszym odsetkiem przerwań terapii (43% vs 30%). W 26-tygodniowym badaniu zapobiegania nawrotom schizofrenii, arypiprazol zmniejszył częstość nawrotów do 34% w porównaniu z 57% w grupie placebo. Profil metaboliczny jest korzystny, z mniejszym przyrostem masy ciała (13% pacjentów z przyrostem ≥7% vs 33% przy olanzapinie) oraz brakiem istotnych zmian lipidów. Arypiprazol wykazuje neutralny wpływ na stężenie prolaktyny, co redukuje ryzyko hiperprolaktynemii i jej powikłań.
ADHD, cholesterol całkowity, drgawka, epizod maniakalny, epizod mieszany, ginekomastia, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, mlekotok, objaw pozapiramidowy, objawy pozytywne i negatywne, pozytonowa tomografia emisyjna, przyrost masy ciała, rapid cycling, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninowy 5HT1a, receptor serotoninowy 5HT2a, tik, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zaburzenie autystyczne, zaburzenie miesiączkowania, zapobieganie nawrotom, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aryfrenix 30 mg
Arypiprazol, substancja czynna leku Aryfrenix, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o unikalnym mechanizmie działania jako częściowy agonista receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5HT1A oraz antagonista receptorów 5HT2A. W badaniach klinicznych potwierdzono jego skuteczność w leczeniu schizofrenii oraz zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I, zarówno w fazach maniakalnych, jak i mieszanych. W dawkach od 0,5 mg do 30 mg/dobę arypiprazol wykazuje znaczącą poprawę objawów psychotycznych i maniakalnych, a także skutecznie zapobiega nawrotom choroby. W badaniach długoterminowych (do 52 tygodni) odsetek pacjentów utrzymujących odpowiedź na leczenie wynosił 77%, a profil bezpieczeństwa charakteryzuje się niskim ryzykiem przyrostu masy ciała (13% pacjentów z ≥7% przyrostem masy ciała w porównaniu do 33% przy olanzapinie) oraz minimalnym wpływem na stężenia lipidów i prolaktyny.
ADHD, antagonista receptora, arypiprazol, badanie in vitro, częściowy agonista, dysfagia, epizod maniakalny, epizod mieszany, Globalna Skala Nasilenia Tików z Yale, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, hipoprolaktynemia, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, objawy pozytywne i negatywne, pozytonowa tomografia emisyjna, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninowy, schizofrenia, skala Montgomery-Åsberg, skala PANSS, stabilizator nastroju, szybka zmiana faz, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie autystyczne, zaburzenie pozapiramidowe, zespół Tourette’a - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olanzapin Krka 5 mg
Olanzapin Krka, zawierający substancję czynną olanzapinę, jest dostępny w formie tabletek o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg i znajduje zastosowanie w leczeniu schizofrenii oraz zaburzenia afektywnego dwubiegunowego u dorosłych. W schizofrenii lek jest wskazany zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej, co pozwala na utrzymanie poprawy klinicznej i zapobieganie nawrotom u pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie. W zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym olanzapina stosowana jest w leczeniu epizodów manii o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego oraz w profilaktyce nawrotów epizodów maniakalnych lub mieszanych u pacjentów z wcześniejszą dobrą odpowiedzią na terapię.
choroba afektywna dwubiegunowa, diagnostyka i terapia, dostosowywanie dawki, działania niepożądane, epizod maniakalny, epizod manii, epizod mieszany, nawrót choroby, nietolerancja laktozy, objawy negatywne, objawy psychotyczne, ocena stanu klinicznego, olanzapina, schizofrenia, terapia podtrzymująca, urojenia i halucynacje, wycofanie społeczne, zaburzenia myślenia, zaburzenia psychiczne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kvelux SR 50 mg
Kvelux SR, zawierający kwetiapinę w formie fumaranu, jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania klinicznego: w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych dawka początkowa wynosi 300 mg pierwszego dnia, zwiększana do 600 mg drugiego dnia, z zalecaną dawką dobową 600 mg i maksymalną 800 mg. W epizodach ciężkiej depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego dawka początkowa to 50 mg, stopniowo zwiększana do 300 mg, z maksymalną dawką 600 mg. W profilaktyce nawrotów stosuje się dawki od 300 do 600 mg, maksymalnie do 800 mg na dobę. W leczeniu wspomagającym ciężkie zaburzenia depresyjne dawki wynoszą 150 mg (zalecana) do 300 mg (maksymalna). U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożne dawkowanie, rozpoczynając od 50 mg/dobę i stopniowo zwiększając dawkę o 50 mg/dobę, dostosowując ją indywidualnie do tolerancji i odpowiedzi klinicznej. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych.
amitryptylina, bupropion, ciężka depresja, ciężkie zaburzenie depresyjne, citalopram, duloksetyna, działanie przeciwdepresyjne, epizod depresyjny, epizod maniakalny, epizod mieszany, escitalopram, fluoksetyna, fumaran, klirens osoczowy, kwetiapina, lek przeciwdepresyjny, paroksetyna, schizofrenia, sertralina, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wenlafaksyna, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aripilek 15 mg
Arypiprazol, klasyfikowany jako lek psycholeptyczny z grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05AX12), wykazuje złożony mechanizm działania obejmujący częściowy agonizm receptorów dopaminowych D2 i serotoninowych 5-HT1A oraz antagonizm receptorów 5-HT2A. Jego skuteczność w leczeniu schizofrenii i zaburzenia afektywnego dwubiegunowego typu I została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych, zarówno krótkoterminowych (4-6 tygodni), jak i długoterminowych (do 89 tygodni). Arypiprazol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, w tym minimalny wpływ na przyrost masy ciała (np. 13% pacjentów z przyrostem ≥7% masy ciała w porównaniu do 33% przy olanzapinie) oraz brak istotnych zmian w profilu lipidowym i stężeniu prolaktyny (częstość hiperprolaktynemii 0,3% vs. 0,2% placebo). W badaniach pediatrycznych potwierdzono skuteczność arypiprazolu u młodzieży z schizofrenią i zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym, z dawkami od 2 do 30 mg/dobę, wykazując istotną redukcję objawów maniakalnych i psychotycznych oraz korzystny wpływ na zapobieganie nawrotom choroby.
antagonista, badanie in vitro, badanie z podwójnie ślepą próbą, cholesterol HDL, cholesterol LDL, epizod maniakalny, epizod mieszany, hiperaktywność dopaminergiczna, hiperprolaktynemia, hipoaktywność dopaminergiczna, hipoprolaktynemia, jądro ogoniaste, lek przeciwpsychotyczny, lek psycholeptyczny, nawrót schizofrenii, objawy maniakalne, objawy psychotyczne, ośrodkowy układ nerwowy, pozytonowa tomografia emisyjna, profil lipidowy, receptor dopaminowy D2, receptor serotoninowy 5-HT1A, receptor serotoninowy 5-HT2A, schizofrenia, skala depresji Montgomery-Åsberg, skala PANSS, stabilizator nastroju, stężenie w surowicy, tiki, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zaburzenie autystyczne, zaburzenie pozapiramidowe, zespół ADHD, zespół Tourette’a