zakażenie ogólnoustrojowe BCG

Zakażenie ogólnoustrojowe BCG (BCG-itis lub rozsiew BCG) to rzadkie, ale poważne powikłanie występujące po podaniu szczepionki BCG (Bacillus Calmette-Guérin), zawierającej atenuowane prątki Mycobacterium bovis. Może ono wystąpić zarówno po szczepieniu profilaktycznym przeciwko gruźlicy, jak i po dopęcherzowym podaniu BCG w leczeniu powierzchniowego raka pęcherza moczowego.

Zakażenie ogólnoustrojowe BCG charakteryzuje się rozsiewem prątków szczepionkowych do narządów odległych, manifestującym się jako: gorączka, hepatosplenomegalia, zapalenie płuc, zapalenie szpiku kostnego, zakażenie układu moczowego lub zmiany skórne. Objawy mogą wystąpić w różnym czasie po podaniu szczepionki – od kilku tygodni do nawet kilku lat po szczepieniu.

Najwyższe ryzyko tego powikłania występuje u osób z niedoborami odporności (np. zakażonych HIV, otrzymujących leczenie immunosupresyjne, z pierwotnymi niedoborami odporności), u noworodków oraz osób starszych z obniżoną odpornością. Leczenie obejmuje terapię przeciwprątkową, zwykle z zastosowaniem schematu wielolekowego zawierającego izoniazyd, ryfampicynę i etambutol przez 6-9 miesięcy.

Diagnostyka zakażenia ogólnoustrojowego BCG opiera się na obrazie klinicznym, badaniach mikrobiologicznych oraz histopatologicznych. Identyfikacja prątków BCG wymaga specjalistycznych metod molekularnych, pozwalających odróżnić je od innych prątków gruźlicy. Śmiertelność w przypadku rozsiewu BCG może sięgać 20%, szczególnie przy opóźnionym rozpoznaniu i leczeniu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl