zakażenie MAC
Zakażenie MAC (Mycobacterium avium complex) jest powodowane przez grupę prątków atypowych, do których zalicza się głównie Mycobacterium avium i Mycobacterium intracellulare. Te prątki występują powszechnie w środowisku – w wodzie, glebie i kurzu. Zakażenie MAC może przybierać różne formy kliniczne, od bezobjawowego nosicielstwa po ciężkie infekcje płucne i zakażenia rozsiane.
U pacjentów immunokompetentnych zakażenie MAC najczęściej przyjmuje postać przewlekłej choroby płuc, szczególnie u osób z istniejącymi chorobami płuc, takimi jak POChP, rozstrzenie oskrzeli czy mukowiscydoza. U osób z obniżoną odpornością, zwłaszcza z zaawansowanym zakażeniem HIV (CD4 <50 komórek/μl), MAC może powodować zakażenie rozsiane, objawiające się gorączką, nocnymi potami, utratą masy ciała, biegunką i hepatosplenomegalią.
Diagnostyka zakażenia MAC opiera się na badaniach mikrobiologicznych (posiewy), badaniach molekularnych (PCR) oraz obrazowych (RTG, TK). Leczenie obejmuje długotrwałą terapię skojarzoną antybiotykami, najczęściej makrolidami (klarytromycyna, azytromycyna) w połączeniu z etambutolem i ryfabutyną. W przypadku zakażeń u osób z HIV ważne jest równoczesne stosowanie skutecznej terapii antyretrowirusowej. Leczenie powinno być kontynuowane przez co najmniej 12 miesięcy od uzyskania negatywnych wyników posiewów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Taclar 500 mg
Klarytromycyna, jako silny inhibitor izoenzymu CYP3A układu cytochromu P450, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do znacznego zwiększenia stężeń leków metabolizowanych przez ten enzym, a tym samym do nasilenia działań niepożądanych, w tym zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca (wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes). Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z cyzaprydem, pimozydem, astemizolem, terfenadyną, alkaloidami sporyszu, doustnym midazolamem (7-krotne zwiększenie AUC), lowastatyną i symwastatyną (ryzyko rabdomiolizy) oraz lomitapidem (znaczny wzrost aminotransferaz). Ponadto, u pacjentów z klirensem kreatyniny 30-60 ml/min zaleca się zmniejszenie dawki klarytromycyny o 50%, a u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek konieczne jest szczególne dostosowanie dawkowania.
14-OH-klarytromycyna, alkaloid sporyszu, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, bradyarytmia, cytochrom P450, hipoglikemia, hydroksychlorochina, inhibicja enzymu, inhibitor fosfodiesterazy, izoenzym CYP3A, kortykosteroid, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, midazolam, migotanie komór, ośrodkowy układ nerwowy, przewód pokarmowy, rabdomioliza, skurcz naczyń, stężenie w surowicy, torsade de pointes, triazolobenzodiazepina, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zakażenie MAC, zatrucie alkaloidami sporyszu