zapalenie nosogardła
Zapalenie nosogardła (rhinopharyngitis) to stan zapalny obejmujący błonę śluzową nosa i gardła, najczęściej spotykany w praktyce klinicznej jako przeziębienie. Jest to jedna z najczęstszych infekcji górnych dróg oddechowych, wywoływana głównie przez wirusy, w tym rinowirusy, koronawirusy, adenowirusy, wirusy RSV czy grypy.
Klinicznie zapalenie nosogardła manifestuje się obrzękiem błony śluzowej nosa, uczuciem zatkanego nosa, wyciekiem wydzieliny z nosa (od wodnistej do śluzowo-ropnej), bólem gardła, chrypką, kichaniem oraz kaszlem. Często towarzyszą temu objawy ogólne jak stan podgorączkowy, zmęczenie i bóle mięśniowe. U dzieci objawy mogą być bardziej nasilone i często prowadzą do powikłań takich jak zapalenie ucha środkowego.
Diagnostyka opiera się głównie na badaniu klinicznym, a badania laboratoryjne są rzadko konieczne w niepowikłanych przypadkach. Leczenie ma charakter objawowy i obejmuje leki przeciwgorączkowe, przeciwbólowe, przeciwzapalne, a także miejscowe obkurczające naczynia krwionośne błony śluzowej nosa. Antybiotykoterapia jest wskazana tylko w przypadku powikłań bakteryjnych.
Profilaktyka obejmuje przestrzeganie zasad higieny, w tym częste mycie rąk, unikanie bliskiego kontaktu z osobami chorymi oraz wzmacnianie odporności. Przebieg choroby jest zwykle samoograniczający się i trwa od 7 do 10 dni, choć niektóre objawy mogą utrzymywać się dłużej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Crestor 40 mg
Rozuwastatyna, będąca inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje silne działanie hipolipemizujące poprzez selektywne hamowanie syntezy cholesterolu w wątrobie oraz zwiększenie ekspresji receptorów LDL, co prowadzi do istotnej redukcji stężenia LDL-C, cholesterolu całkowitego, triglicerydów oraz lipoprotein ApoB i VLDL, przy jednoczesnym wzroście HDL-C i ApoA-I. Efekt terapeutyczny jest zależny od dawki, z redukcją LDL-C sięgającą do 63% przy dawce 40 mg, a pełna odpowiedź terapeutyczna osiągana jest zwykle po 4 tygodniach leczenia. Skuteczność rozuwastatyny potwierdzono w różnych populacjach, w tym u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb, rodzinnej heterozygotycznej i homozygotycznej hipercholesterolemii oraz u dzieci i młodzieży, gdzie dawki 5-20 mg powodowały redukcję LDL-C od 38,3% do 50%, bez negatywnego wpływu na wzrost czy rozwój płciowy. W badaniu JUPITER (n=17802) stosowanie 20 mg rozuwastatyny skutkowało 45% redukcją LDL-C oraz istotnym zmniejszeniem ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych u osób z podwyższonym ryzykiem, przy zachowaniu bezpieczeństwa terapii.
3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzym A, afereza, ból brzucha, ból pleców, cholesterol całkowity, choroba wieńcowa, ezetymib, fenofibrat, grubość ściany tętnicy szyjnej, HDL cholesterol, incydent sercowo-naczyniowy, infekcja układu moczowego, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, kwas nikotynowy, LDL cholesterol, lipoproteina ApoB, mialgia, mieszana dyslipidemia, pierwotna hipercholesterolemia, podwyższony poziom lipidów, prekursor cholesterolu, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, subkliniczna miażdżyca tętnic, triglicerydy, wysypka, wytwarzanie VLDL, zapalenie nosogardła, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – AirFluSal Forspiro 50 mcg + 250 mcg
AirFluSal Forspiro to lek wziewny zawierający salmeterol (50 μg) i flutykazon propionian (250 μg lub 500 μg) na dawkę inhalacyjną, stosowany w leczeniu chorób układu oddechowego. Profil bezpieczeństwa leku odpowiada sumie działań niepożądanych obu składników, bez dodatkowych synergistycznych efektów toksycznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (bardzo często), kandydoza jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (często), zapalenie oskrzeli (często), hipokaliemia (często), oraz objawy ze strony układu mięśniowo-szkieletowego, takie jak kontuzje, kurcze mięśni, złamania pourazowe, bóle stawów i mięśni (często). Działania związane z salmeterolem obejmują drżenia, kołatanie serca i bóle głowy, które zwykle ustępują przy dalszym stosowaniu. Paradoksalny skurcz oskrzeli, choć rzadki, wymaga natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej.
beta-2-mimetyk, chrypka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, flutykazonu propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fluticomb (25 mcg + 125 mcg)/dawkę odmierzoną
Fluticomb to lek złożony zawierający salmeterol (w formie salmeterolu ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, którego profil działań niepożądanych obejmuje efekty charakterystyczne dla obu składników, bez dodatkowych interakcji toksycznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (≥10%), zapalenie części nosowej gardła (≥10%), kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc i oskrzeli (≥1% do <10%). Często występują również objawy endokrynologiczne, takie jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy oraz spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży. Inne działania niepożądane o częstości od 0,1% do 1% obejmują hipokaliemię, hiperglikemię, drżenia, kołatanie serca, tachykardię, a także reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny. Charakterystyczne dla β₂-mimetyków objawy, takie jak drżenia i kołatanie serca, mają zwykle charakter przemijający i łagodnieją przy kontynuacji terapii.
beta2-mimetyk, bezgłos, ból głowy, ból mięśni, ból stawu, choroba niedokrwienna serca, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie, flutykazon, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawki, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, siniaczenie, skurcz dodatkowy, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Casaro 32 mg
Produkt leczniczy Casaro zawiera kandesartan cyleksetylu w dawkach 8 mg, 16 mg oraz 32 mg, stosowany głównie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. W badaniach klinicznych działania niepożądane były przeważnie łagodne i przemijające, a ich częstość nie korelowała z dawką ani wiekiem pacjentów. W terapii nadciśnienia najczęściej obserwowano zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego. U pacjentów z niewydolnością serca, szczególnie powyżej 70. roku życia, z cukrzycą lub stosujących inhibitory ACE i/lub spironolakton, częściej występowały hiperkaliemia, niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek. W populacji pediatrycznej (6-18 lat) profil bezpieczeństwa był podobny do dorosłych, jednak z wyższą częstością działań niepożądanych, takich jak ból głowy, kaszel, wysypka oraz zaburzenia elektrolitowe.
agranulocytoza, ból głowy, hiperkaliemia, hiponatremia, infekcja układu oddechowego, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kaszel, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rupafin 1 mg/ml
Na podstawie badań klinicznych obejmujących 626 dzieci w wieku 2-11 lat, stosujących rupatadynę w postaci roztworu doustnego w dawkach 2,5 mg (n=147) i 5 mg (n=159), zidentyfikowano działania niepożądane o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowanymi działaniami były bóle głowy (1,36% w grupie 2,5 mg, 2,52% w grupie 5 mg, porównywalne z 1,61% w grupie placebo) oraz senność (1,26% w grupie 5 mg). Niezbyt często występowały zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, eozynofilia i neutropenia (każde u 0,63% pacjentów w grupie 5 mg), a także nudności, wyprysk, nocne pocenie się i zmęczenie, głównie w grupie 5 mg. Warto podkreślić, że częstość działań niepożądanych była generalnie niska i porównywalna z placebo, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa leku u dzieci.
ból głowy, desloratadyna, działanie niepożądane, eozynofilia, glikol propylenowy, neutropenia, nocne poty, nudności, parahydroksybenzoesan metylu, placebo, roztwór doustny, Rupafin, rupatadyna, sacharoza, senność, wyprysk, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Flutykazon propionian – Działania niepożądane
Flutykazon propionian, jako kortykosteroid wziewny, wykazuje działania niepożądane zależne od dawki i czasu terapii, typowe dla tej grupy leków. Najczęściej obserwuje się kandydozę jamy ustnej i gardła (≥1/10), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100 do <1/10) oraz zapalenie części nosowej gardła (≥1/10). Rzadziej występują kandydoza przełyku (≥1/10 000 do <1/1000), reakcje nadwrażliwości skórne (≥1/1000 do <1/100), obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli i reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek może prowadzić do supresji osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga, zahamowania czynności kory nadnerczy, spowolnienia wzrostu u dzieci, zmniejszenia gęstości mineralnej kości oraz zaburzeń metabolicznych, takich jak hipokaliemia (często) i hiperglikemia (niezbyt często). Ponadto, flutykazon może wywoływać zaburzenia psychiczne (lęk, zaburzenia snu, zmiany zachowania) oraz objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, tachykardia, migotanie przedsionków). Występują także działania niepożądane ze strony układu oddechowego, takie jak chrypka, podrażnienie gardła i paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego odstawienia leku i interwencji.
choroba niedokrwienna serca, drżenie, flutykazon propionian, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kortykosteroid wziewny, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niewydolność nadnerczy, obrzęk naczynioruchowy, osteoporoza, paradoksalny skurcz oskrzeli, pleśniawka, POChP, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, spowolnienie wzrostu, supresja kory nadnerczy, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaćma, zapalenie nosogardła, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seizpat 100 mg
Lakozamid, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, jest stosowany w leczeniu padaczki, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u 62% pacjentów przyjmujących lek, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze objawy to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i zależnym od dawki. Częstość działań niepożądanych ze strony OUN i przewodu pokarmowego zmniejsza się z czasem terapii, choć po dawce nasycającej ich występowanie może być wyższe. Odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 12,2% w grupie leczonej lakozamidem, najczęściej z powodu zawrotów głowy, a w podgrupie z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi – także myśli samobójczych (9,1% vs. 4,1% placebo). Profil działań niepożądanych obejmuje m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, splątanie, bezsenność), neurologiczne (ataksy, parestezje, drżenia), sercowe (blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia), oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka). Występują także rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości, takie jak DRESS czy zespół Stevensa-Johnsona.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, diplopia, dyskineza, dyzartria, lakozamid, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, niedoczulica, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezje, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, stan splątania, tachyarytmia komorowa, testy wątrobowe, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosutrox 10 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje wysoką skuteczność w leczeniu zaburzeń lipidowych poprzez selektywne hamowanie syntezy cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia ekspresji receptorów LDL i poprawy katabolizmu LDL. Terapia rozuwastatyną skutkuje istotnym obniżeniem stężenia LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), trójglicerydów (do -35%) oraz lipoproteiny ApoB, a także wzrostem HDL-C (do +14%) i ApoA-I. Efekt terapeutyczny pojawia się już po pierwszym tygodniu, a pełna odpowiedź jest osiągana po 4 tygodniach. Badania kliniczne III fazy potwierdzają skuteczność leku u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym z rodzinną hipercholesterolemią, niezależnie od wieku, płci, rasy czy współistniejących chorób, takich jak cukrzyca. W badaniu JUPITER (n=17 802) rozuwastatyna 20 mg/dobę zmniejszyła LDL-C o 45% i istotnie obniżyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem (ARR 5,1-8,8 na 1000 pacjento-lat), bez wpływu na całkowitą śmiertelność.
apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, CIMT, fenofibrat, hipercholesterolemia, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kwas nikotynowy, lek hipolipemizujący, mialgia, miażdżyca tętnic, profil lipidowy, reduktaza HMG-CoA, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, skala Framingham, skala Tannera, trójglicerydy, współczynnik aterogenny, zaburzenie lipidowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie nosogardła, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asaris (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Asaris to preparat złożony zawierający flutykazon propionian (kortykosteroid) oraz salmeterol (długo działający β2-mimetyk) w dawkach inhalacyjnych 100 μg + 50 μg, 250 μg + 50 μg oraz 500 μg + 50 μg. Profil działań niepożądanych obejmuje efekty charakterystyczne dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia działań niepożądanych. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy (≥1/10), zapalenie części nosowej gardła (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/100), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (≥1/100), drżenia mięśni (≥1/100), kołatanie serca (≥1/100) oraz podrażnienie gardła i chrypka (≥1/100). Rzadziej obserwuje się zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, hipokaliemię, hiperglikemię, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia rytmu serca oraz paradoksalny skurcz oskrzeli, który wymaga natychmiastowego przerwania terapii.
beta2-mimetyk, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kołatanie serca, kortykosteroid, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Flixodil Combo (25 mcg + 125 mcg)/dawkę inh.
Flixodil Combo to preparat zawierający salmeterol (25 μg) oraz flutykazon propionian w dawkach 50 μg, 125 μg lub 250 μg na dawkę odmierzoną, stosowany wziewnie. Profil działań niepożądanych obejmuje zarówno efekty charakterystyczne dla β2-mimetyków, jak i glikokortykosteroidów wziewnych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła oraz bóle głowy (≥1/10), a także kandydoza jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc i oskrzeli, hipokaliemia, podrażnienie gardła, chrypka, zapalenie zatok, łatwiejsze siniaczenie, kurcze mięśni, złamania pourazowe, bóle stawów i mięśni (≥1/100 do <1/10). Objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca, tachykardia, zaburzenia rytmu, migotanie przedsionków oraz choroba niedokrwienna serca, występują niezbyt często do rzadko. Wśród działań niepożądanych szczególnie istotne są paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji i przerwania terapii.
beta2-mimetyk, choroba niedokrwienna serca, chrypka, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, duszność, działanie ogólnoustrojowe, flutykazon, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśnia, lek przeciwgrzybiczny, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Eltrombopag Glenmark 50 mg
Eltrombopag, stosowany w leczeniu małopłytkowości immunologicznej, dostępny jest w dawkach 25 mg i 50 mg w formie tabletek powlekanych. W badaniach klinicznych obejmujących łącznie 763 dorosłych pacjentów oraz 171 dzieci i młodzieży wykazano, że lek może powodować poważne działania niepożądane, w tym hepatotoksyczność manifestującą się podwyższeniem aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) oraz zdarzenia zakrzepowo-zatorowe, takie jak zakrzepica żył głębokich i zatorowość płucna. Najczęstsze działania niepożądane u dorosłych (≥10%) to nudności, biegunka, ból pleców oraz wzrost ALT, co wymaga regularnego monitorowania parametrów wątrobowych i oceny ryzyka zakrzepowego podczas terapii. U pacjentów pediatrycznych profil bezpieczeństwa jest zbliżony, jednak obserwuje się częstsze występowanie infekcji górnych dróg oddechowych, zapalenia części nosowej gardła, kaszlu, gorączki oraz dolegliwości bólowych w obrębie jamy ustnej i brzucha.
aminotransferaza alaninowa, badanie kontrolowane placebo, eltrombopag olamina, hepatotoksyczność, małopłytkowość immunologiczna, metoda podwójnie ślepej próby, nieżyt nosa, pierwotna małopłytkowość immunologiczna, powikłanie zakrzepowe, tabletka powlekana, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakrzepica, zakrzepica żył głębokich, zapalenie nosogardła, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sartesta 5 mg + 160 mg
Lek Sartesta, zawierający amlodypinę maleinian oraz walsartan w dawkach 5 mg + 80 mg, 5 mg + 160 mg lub 10 mg + 160 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach klinicznych na dużej populacji pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zapalenie części nosowej gardła, objawy grypopodobne, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, różne formy obrzęków (w tym obrzęk z dołkiem, obrzęk twarzy i obrzęki obwodowe), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy oraz uderzenia gorąca. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z konwencją medyczną, co umożliwia precyzyjną ocenę ryzyka u poszczególnych pacjentów. Obrzęki i zmęczenie są szczególnie związane ze składnikiem amlodypinowym, natomiast objawy takie jak ból głowy, omdlenia i niedociśnienie ortostatyczne mogą występować w wyniku działania obu substancji aktywnych.
amlodypina maleinian, ból głowy, klasyfikacja MedDRA, lek przeciwnadciśnieniowy, nadwrażliwość, niedociśnienie ortostatyczne, objawy grypopodobne, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, obrzęk z tworzeniem dołka, omdlenie, reakcja anafilaktyczna, uderzenia gorąca, układ sercowo-naczyniowy, walsartan, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia naczyniowe, zaburzenia nerwowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaczerwienienie twarzy, zakażenia pasożytnicze, zapalenie nosogardła - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosufy 20 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest skutecznym lekiem hipolipemizującym stosowanym w terapii hipercholesterolemii i dyslipidemii. Mechanizm działania polega na kompetycyjnym hamowaniu enzymu HMG-CoA reduktazy w wątrobie, co prowadzi do zwiększenia ekspresji receptorów LDL i zmniejszenia syntezy lipoprotein VLDL. W efekcie obserwuje się istotne obniżenie stężenia LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -28%) oraz apolipoproteiny B, a także wzrost HDL-C i apolipoproteiny A-I. Początek działania następuje już po 1 tygodniu, a pełna odpowiedź terapeutyczna utrzymuje się przez cały okres leczenia. Skuteczność rozuwastatyny potwierdzono u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym u osób z rodzinną hipercholesterolemią, niezależnie od wieku, płci, rasy oraz współistniejących chorób, takich jak cukrzyca.
afereza, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nieHDL, cholesterol VLDL, choroba wieńcowa, CIMT, dojrzałość płciowa, dyslipidemia, ezetymib, hipercholesterolemia, indeks BMI, infekcja układu moczowego, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, menarche, mialgia, miażdżyca, pierwotna hipercholesterolemia, profil lipidowy, receptor LDL, reduktaza HMG-CoA, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Tannera, tętnica szyjna, triglicerydy, wysypka, zaburzenie lipidowe, zapalenie nosogardła, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atacand 16 mg
Leczenie kandesartanem cyleksetylu (substancja czynna Atacandu) charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, z większością działań niepożądanych o łagodnym i przemijającym przebiegu. W terapii nadciśnienia tętniczego odsetek przerwań leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego. W leczeniu niewydolności serca częściej występują hiperkaliemia, niedociśnienie oraz zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów powyżej 70. roku życia, z cukrzycą lub stosujących leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (np. inhibitory ACE, spironolakton). U dzieci i młodzieży (6–<18 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny do dorosłych, jednak z wyższą częstością występowania bólu głowy, zawrotów głowy, kaszlu, wysypki oraz zaburzeń elektrolitowych (hiperkaliemia, hiponatremia). Zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny u pacjentów z niewydolnością nerek lub serca.
agranulocytoza, ból głowy, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, kandesartan cyleksetylu, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, potas w surowicy, spironolakton, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Casaro 8 mg
Lek Casaro zawierający kandesartan cyleksetylu wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla antagonistów receptora angiotensyny II (ARB). W terapii nadciśnienia tętniczego najczęściej obserwuje się zawroty głowy, ból głowy oraz infekcje układu oddechowego, przy czym odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosi około 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). W leczeniu niewydolności serca działania niepożądane występują częściej, z przerwaniem terapii u 21,0% pacjentów (w porównaniu do 16,1% w grupie placebo), głównie z powodu hiperkaliemii, niedociśnienia i zaburzeń czynności nerek. Ryzyko tych powikłań jest wyższe u pacjentów powyżej 70. roku życia, z cukrzycą oraz stosujących inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy jest zalecane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U dzieci i młodzieży (6-18 lat) profil bezpieczeństwa jest podobny, jednak częstość występowania niektórych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, kaszel, wysypka czy niemiarowość zatokowa, jest wyższa niż u dorosłych.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, Casaro, hiperkaliemia, hiponatremia, infekcja układu oddechowego, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kreatynina w surowicy, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, spironolakton, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Karbis 32 mg
Kandesartan cyleksetylu, dostępny w dawkach 8 mg, 16 mg i 32 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi i przemijającymi działaniami niepożądanymi. W badaniach nad nadciśnieniem tętniczym najczęściej obserwowano zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia układu oddechowego, z częstością ≥1% w porównaniu do placebo. Odsetek rezygnacji z terapii z powodu działań niepożądanych wynosił 3,1% dla kandesartanu i 3,2% dla placebo. U pacjentów z niewydolnością serca (program CHARM) działania niepożądane obejmowały hiperkaliemię, niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek, z wyższym ryzykiem u osób >70 lat, z cukrzycą lub stosujących inhibitory ACE i spironolakton. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu u tych pacjentów, natomiast u chorych na nadciśnienie bez zaburzeń nerek rutynowe badania nie są konieczne, choć u osób z dysfunkcją nerek kontrola jest wskazana.
agranulocytoza, ból głowy, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, kaszel, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość zatokowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, potas w surowicy, spironolakton, świąd, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Fruit 4 mg
Lek Nicorette Fruit 4 mg w formie tabletek do ssania zawiera nikotynę i jest stosowany w terapii zastępczej nikotynowej. W trakcie leczenia mogą wystąpić działania niepożądane związane zarówno z farmakologicznym działaniem nikotyny, jak i z objawami odstawienia tytoniu. Typowe objawy odstawienia obejmują zaburzenia emocjonalne (dysforia, bezsenność, drażliwość, niepokój) oraz objawy fizyczne, takie jak obniżona częstość rytmu serca, zwiększone łaknienie, zawroty głowy, kaszel, zaparcia, krwawienie dziąseł i zapalenie jamy nosowo-gardłowej. Głód nikotynowy jest istotnym klinicznie objawem. Działania niepożądane pojawiają się głównie we wczesnej fazie terapii i są zależne od dawki, z częstym podrażnieniem jamy ustnej i gardła, które u większości pacjentów ulega adaptacji. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, zwłaszcza u pacjentów wrażliwych na śladowe ilości siarczanów (0,000096 mg/tabletkę).
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, drażliwość, drgawki, duszność, dysfagia, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, głód nikotynowy, kołatanie serca, krwawienie dziąseł, lek przeciwdrgawkowy, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nerwowość, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, niewyraźne widzenie, nikotyna z kationitem, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenia aftowe, padaczka, parasomnia, parestezja, parestezja jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, ślinotok, stan przedomdleniowy, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia koncentracji, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 200 mg
Lakozamid, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak zawroty głowy (≥10%), bóle głowy, nudności i podwójne widzenie. W badaniach klinicznych u 1308 pacjentów z napadami częściowymi 61,9% leczonych lakozamidem zgłaszało co najmniej jedno działanie niepożądane, w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Nasilenie objawów było zwykle łagodne do umiarkowanego, z zależnością od dawki i możliwością złagodzenia po jej redukcji. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii. W badaniach klinicznych częstość bloku I stopnia wynosiła do 0,7% przy dawce 200 mg, a po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano również przypadki bloków II i III stopnia oraz arytmii. Działania niepożądane psychiczne obejmują depresję, stan splątania, bezsenność, a także rzadziej agresję, zaburzenia psychotyczne i myśli samobójcze. Wśród działań ze strony przewodu pokarmowego najczęściej występują nudności, wymioty, zaparcia i biegunka. Reakcje skórne, w tym ciężkie jak zespół Stevensa-Johnsona i DRESS, wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
agranulocytoza, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, drżenie, dyskineza, dyzartria, gorączka, hipestezja, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, napad miokloniczny, nieprawidłowy wynik badania wątroby, niestrawność, nietypowe zachowanie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, stan splątania, suchość w ustach, świąd, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wydłużenie odstępu PR, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zaburzenie uwagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tamivil 75 mg
Oseltamiwir (Tamivil) jest stosowany w leczeniu i profilaktyce grypy, a jego profil bezpieczeństwa został potwierdzony w badaniach klinicznych obejmujących ponad 6000 dorosłych i młodzieży oraz około 1500 dzieci. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były nudności i wymioty, a u dzieci – wymioty, które zwykle ustępowały samoistnie w ciągu 1-2 dni i rzadko prowadziły do przerwania terapii. Profil bezpieczeństwa w profilaktyce (75 mg raz na dobę do 6 tygodni) był podobny do tego w leczeniu, także u pacjentów z grup ryzyka, w tym osób starszych i z chorobami przewlekłymi. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, zaburzenia wątroby (w tym piorunujące zapalenie wątroby), obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną martwicę naskórka, krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak majaczenia, halucynacje i drgawki, głównie u dzieci i młodzieży.
astma oskrzelowa, encefalopatia, grypa, halucynacja, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego, małopłytkowość, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oseltamiwir, piorunujące zapalenie wątroby, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, toksyczna martwica naskórka, zaburzenie neuropsychiatryczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wątroby, zapalenie mózgu, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 10 mg + 10 mg
Lek Piramil Biso, zawierający ramipryl oraz bisoprolol fumaran, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych wynikającym z obu substancji czynnych. Do najczęstszych objawów należą bóle i zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, zimne kończyny, objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz osłabienie i zmęczenie. Ramipryl jest szczególnie kojarzony z uporczywym suchym kaszlem i ryzykiem niedociśnienia, natomiast bisoprolol z bradykardią i zaburzeniami rytmu serca. Poważne działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, agranulocytozę, hiperkaliemię (częstość występowania: często), ostre uszkodzenie nerek, zapalenie trzustki oraz ciężkie reakcje skórne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i interwencji medycznej. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA, z podziałem na bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, bisoprolol, bradykardia, eozynofilia, hiperkaliemia, hiponatremia, leukopenia, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pancytopenia, parestezja, przewód pokarmowy, ramipril, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, suchy kaszel, szum uszny, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie zatok, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 50 mg
Lakozamid, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy w terapii wspomagającej napadów częściowych oraz pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych (PGTCS), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, z tendencją do zmniejszania się w czasie i zależnością od dawki. Odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wyniósł 12,2% dla lakozamidu. U pacjentów pediatrycznych profil działań niepożądanych jest zbliżony do dorosłych, z dodatkowymi objawami takimi jak gorączka, zapalenie nosogardła, osłabienie apetytu oraz częstszą sennością (≥1/10). U osób starszych (≥65 lat) obserwowano częstsze upadki, biegunkę, drżenia oraz blok przedsionkowo-komorowy I stopnia (4,8% vs. 1,6% u młodszych dorosłych), a także wyższy odsetek przerwania leczenia (21,0%).
agranulocytoza, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesny skurcz mięśni, bradykardia, drażliwość, drżenie, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśl samobójcza, napad częściowy, napad miokloniczny, niestrawność, nietypowe zachowanie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka miokloniczna, parestezja, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, stan splątania, suchość w ustach, szum uszny, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie przewodzenia sercowego, zaburzenie psychotyczne, zaburzenie równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie stężenia ALT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Karbis 16 mg
Kandesartan cyleksetyl, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca, charakteryzuje się łagodnym i przemijającym profilem działań niepożądanych. W terapii nadciśnienia częstość rezygnacji z powodu działań niepożądanych wynosiła 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia układu oddechowego, z częstością przekraczającą o co najmniej 1% częstość w grupie placebo. W leczeniu niewydolności serca odsetek przerwań terapii był wyższy (21,0% vs 16,1% placebo), a najczęstsze działania niepożądane obejmowały hiperkaliemię, niedociśnienie oraz zaburzenia czynności nerek, szczególnie u pacjentów powyżej 70 roku życia, z cukrzycą lub stosujących inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS). U dzieci i młodzieży (6 do <18 lat) z nadciśnieniem obserwowano wyższą częstość występowania działań niepożądanych takich jak ból głowy, zawroty głowy, zakażenia górnych dróg oddechowych (bardzo często ≥1/10), kaszel (bardzo często ≥1/10), wysypka (często ≥1/100 do <1/10) oraz hiperkaliemia i hiponatremia (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100).
agranulocytoza, badanie kliniczne kontrolowane, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetylu, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, spironolakton, stężenie hemoglobiny, stężenie potasu i kreatyniny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon substancji czynnych
Oseltamiwir – Działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa oseltamiwiru opiera się na szerokich danych klinicznych obejmujących 6049 dorosłych i młodzieży oraz 1473 dzieci leczonych z powodu grypy, a także pacjentów stosujących lek w profilaktyce (3990 dorosłych i młodzieży oraz 253 dzieci). Najczęstszymi działaniami niepożądanymi u dorosłych i młodzieży były nudności i wymioty (≥1/10), które miały charakter przejściowy i ustępowały samoistnie w ciągu 1-2 dni. U dzieci dominowały wymioty (≥1/10). Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, zaburzenia wątroby (w tym piorunujące zapalenie wątroby), obrzęk naczynioruchowy, ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka), krwawienia z przewodu pokarmowego oraz zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak drgawki, majaczenia i halucynacje. Profil bezpieczeństwa u pacjentów z obniżoną odpornością oraz u dzieci z astmą oskrzelową był zbliżony do obserwowanego u populacji ogólnej.
astma oskrzelowa, drgawki, halucynacje, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotoczne zapalenie jelita grubego, majaczenie, małopłytkowość, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka pospolita, oseltamiwir, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, toksyczna martwica naskórka, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, zaburzenia neuropsychiatryczne, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seizpat 200 mg
Lakozamid (Seizpat) stosowany w leczeniu padaczki wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się występowaniem działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w badaniach kontrolowanych placebo (w porównaniu do 35,2% w grupie placebo). Najczęstsze działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Występuje zależność dawka-odpowiedź, a objawy te mogą ulegać złagodzeniu po zmniejszeniu dawki. Częstość przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosiła 12,2%, głównie z powodu zawrotów głowy. Lakozamid powoduje wydłużenie odstępu PR, co może skutkować blokiem przedsionkowo-komorowym, omdleniami i bradykardią; blok I stopnia występował u 0,5-0,7% pacjentów w dawkach 200-600 mg, a omdlenia u 1,6% pacjentów (częściej niż przy karbamazepinie CR). Zgłaszano także podwyższenie aktywności AlAT >3x ULN u 0,7% pacjentów leczonych lakozamidem (0% w grupie placebo).
agranulocytoza, AlAT, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, drgawka, dyskineza, dyzartria, enzym wątrobowy, karbamazepina, lakozamid, letarg, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, niedoczulica, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, przewód pokarmowy, reakcja polekowa z eozynofilią, tachyarytmia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zaranta 10 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL i hamując syntezę VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego. W badaniach klinicznych wykazano dawkozależne zmniejszenie stężenia LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterolu całkowitego (do -46%), triglicerydów (do -35%) oraz wzrost HDL-C (do +14%). Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, z 90% pełnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, a pełny efekt utrzymuje się przy kontynuacji leczenia. Rozuwastatyna jest skuteczna u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, w tym z rodzinną heterozygotyczną i homozygotyczną hipercholesterolemią, niezależnie od wieku, płci, rasy czy współistniejących chorób, takich jak cukrzyca. W badaniu JUPITER (n=17802) stosowanie 20 mg rozuwastatyny przez 2 lata obniżyło LDL-C o 45% (p<0,001) i zmniejszyło ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u osób z podwyższonym ryzykiem.
cholesterol całkowity, dyslipidemia, fenofibrat, HDL cholesterol, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia typu IIa, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, infekcja układu moczowego, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, LDL cholesterol, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, mialgia, miażdżyca tętnic, niacyna, nonHDL-C, receptor LDL, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Tannera, triglicerydy, VLDL, zapalenie nosogardła - Leksykon leków
Działania niepożądane – ASARIS pMDI (50 mcg + 25 mcg)/ dawkę inh.
ASARIS pMDI, zawierający salmeterol (agonista receptorów β2) oraz flutykazon propionian (kortykosteroid wziewny), wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla obu składników, bez synergistycznego nasilenia efektów ubocznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to bóle głowy (≥1/10), zapalenie części nosowej gardła (≥1/10), kandydoza jamy ustnej i gardła (≥1/100 do <1/10), zapalenie płuc i oskrzeli (≥1/100 do <1/10), hipokaliemia (często), a także objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak kołatanie serca i tachykardia (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, a także paradoksalny skurcz oskrzeli, wymagający natychmiastowego odstawienia leku i zastosowania szybkodziałających leków rozszerzających oskrzela. Wśród działań niepożądanych flutykazonu istotne są kandydoza jamy ustnej i gardła oraz rzadko kandydoza przełyku, co można ograniczyć poprzez płukanie jamy ustnej po inhalacji.
agonista receptorów beta-2, ból mięśniowy, ból stawowy, choroba niedokrwienna serca, cushingoidalne rysy twarzy, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej i gardła, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśniowy, leczenie przeciwgrzybicze, migotanie przedsionków, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, salmeterol i flutykazonu propionian, skurcz dodatkowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga, złamanie pourazowe, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trelema 10 mg/ml
Lakozamid w postaci syropu (10 mg/ml) stosowany jako lek wspomagający w terapii padaczki wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN) takie jak zawroty głowy (≥10%), bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie. Działania te mają zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenie i często ustępują z czasem lub po redukcji dawki. W badaniach klinicznych 12,2% pacjentów przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, najczęściej z powodu zawrotów głowy. U pacjentów z uogólnioną padaczką idiopatyczną z napadami toniczno-klonicznymi pierwotnie uogólnionymi (PGTCS) obserwowano dodatkowo padaczkę miokloniczną (2,5%) i ataksję (3,3%), a wskaźnik przerwania terapii wynosił 9,1%. Lakozamid może powodować zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co niesie ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego, omdleń i bradykardii, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Nieprawidłowości w testach czynności wątroby (ALT ≥3x GGN) wystąpiły u 0,7% pacjentów, a zgłaszano także rzadkie, ale poważne reakcje nadwrażliwości wielonarządowej (DRESS).
agranulocytoza, astenia, ataksja, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bolesne skurcze mięśni, bradykardia, depresja, drażliwość, drżenie, dyzartria, hipestezja, lakozamid, letarg, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, myśli samobójcze, napad miokloniczny, nieprawidłowe wyniki czynności wątroby, niestrawność, nietypowe zachowanie, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, osłabienie apetytu, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przewód pokarmowy, senność, stan splątania, suchość w ustach, świąd, szumy uszne, upadek, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wymioty, wysypka, wysypka polekowa z eozynofilią, wzdęcia, zaburzenia pamięci, zaburzenia poznawcze, zaburzenia równowagi, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zmęczenie, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Salflumix Easyhaler (50 mcg + 250 mcg)/dawkę odmierzoną
Salflumix Easyhaler to lek złożony zawierający salmeterol (w postaci ksynafonianu) oraz flutykazon propionian, którego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane typowe dla obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują kandydozę jamy ustnej i gardła (często), zapalenie płuc u pacjentów z POChP (często), zapalenie oskrzeli (często) oraz rzadko kandydozę przełyku. Reakcje nadwrażliwości, takie jak skórne reakcje (niezbyt często), obrzęk naczynioruchowy (rzadko) oraz reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny (rzadko), wymagają szczególnej uwagi. Długotrwałe stosowanie flutykazonu może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów kortykosteroidowych, takich jak zespół Cushinga, zahamowanie czynności kory nadnerczy, spowolnienie wzrostu u dzieci oraz zmniejszenie gęstości mineralnej kości (rzadko). Hipokaliemia występuje często, a hiperglikemia niezbyt często, co jest związane z działaniem salmeterolu i flutykazonu odpowiednio.
beta2-mimetyk, ból głowy, chrypka, częstoskurcz nadkomorowy, depresja, drżenie, dusznica bolesna, dysfagia, flutykazon propionian, gęstość mineralna kości, hiperglikemia, hipokaliemia, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kołatanie serca, kurcz mięśni, lek przeciwgrzybiczy, migotanie przedsionków, nadpobudliwość psychoruchowa, niepokój, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, salmeterol, skurcz oskrzeli, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie snu, zaćma, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zakażenie grzybicze, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asbima 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Asbima, zawierający amlodypinę i walsartan, był oceniany w pięciu badaniach klinicznych na ponad 5000 pacjentach, z czego 2613 otrzymywało kombinację obu substancji. Profil bezpieczeństwa wykazuje, że najczęstsze działania niepożądane to zapalenie części nosowej gardła, grypa, nadwrażliwość, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne oraz obrzęki obwodowe (częstość 5,1%), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie twarzy i uderzenia gorąca. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występują rzadziej niż przy monoterapii. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości.
amlodypina i walsartan, ból głowy, choroba posurowicza, hemoglobina, hiperglikemia, hiperkaliemia, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, rumień wielopostaciowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosufy 10 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, wykazuje wielokierunkowe działanie hipolipemizujące, głównie poprzez zwiększenie ekspresji receptorów LDL w hepatocytach oraz hamowanie syntezy VLDL. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, z 90% maksymalnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, a pełna stabilizacja profilu lipidowego następuje po 4 tygodniach. W badaniach klinicznych u pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią typu IIa i IIb, rozuwastatyna w dawkach od 5 do 40 mg/dobę powodowała redukcję LDL-C od 45% do 63%, całkowitego cholesterolu od 33% do 46%, a także korzystne zmiany w stężeniach HDL-C, triglicerydów, ApoB i ApoA-I. Lek jest skuteczny niezależnie od wieku, płci, rasy oraz obecności chorób współistniejących, takich jak cukrzyca czy rodzinna hipercholesterolemia, a także wykazuje korzystny wpływ na wskaźniki ryzyka sercowo-naczyniowego (np. LDL-C/HDL-C, ApoB/ApoA-I).
afereza, apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, ból brzucha, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, cholesterol LDL, cholesterol nieHDL, cholesterol VLDL, dojrzałość płciowa, dyslipidemia mieszana, ezetymib, fenofibrat, grubość ściany tętnicy szyjnej, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, kwas nikotynowy, lek hipolipemizujący, mialgia, pierwotna hipercholesterolemia, prekursor cholesterolu, rodzinna hipercholesterolemia heterozygotyczna, rodzinna hipercholesterolemia homozygotyczna, skala Framingham, skala Tannera, subkliniczna miażdżyca, triglicerydy, wątroba, wskaźnik BMI, zaburzenie gospodarki lipidowej, zapalenie nosogardła, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Neuraxpharm 200 mg
Lakozamid, stosowany jako lek przeciwpadaczkowy w terapii wspomagającej napadów częściowych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się częstością działań niepożądanych u 61,9% pacjentów w porównaniu do 35,2% w grupie placebo. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zawroty głowy i ból głowy, które występują bardzo często, a także nudności (bardzo często) i wymioty (często). Nasilenie objawów jest zwykle łagodne do umiarkowanego i wykazuje zależność od dawki, co umożliwia ich kontrolę poprzez jej modyfikację. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych nastąpiło u 12,2% pacjentów leczonych lakozamidem, głównie z powodu zawrotów głowy ośrodkowego pochodzenia. Lakozamid powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co może prowadzić do bloków przedsionkowo-komorowych, omdleń i bradykardii; w badaniach klinicznych blok P-K I stopnia występował u 0,7% pacjentów przy dawce 200 mg, a po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również bloki wyższych stopni. W badaniach monoterapii porównujących lakozamid z karbamazepiną CR, częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych była niższa dla lakozamidu (10,6% vs 15,6%).
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, dyskineza, dyzartria, hipestezja, karbamazepina o kontrolowanym uwalnianiu, lek przeciwpadaczkowy, migotanie przedsionków, monoterapia lakozamidem, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, podwójne widzenie, stan splątania, tachyarytmia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychotyczne, zapalenie nosogardła, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Invisipatch 25 mg/16 h
Nicorette Invisipatch to system transdermalny dostarczający nikotynę w dawkach 10 mg/16 h, 15 mg/16 h oraz 25 mg/16 h, stosowany w terapii wspomagającej rzucanie palenia. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe, które należy monitorować. Najczęstsze objawy to miejscowe reakcje skórne (świąd u 18% pacjentów), ból głowy (5,2%) oraz nudności (4,7%). Objawy odstawienia nikotyny obejmują dysforię, bezsenność, drażliwość, niepokój, bradykardię, zwiększone łaknienie, kaszel, zaparcia oraz zmiany w jamie ustnej. Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, są rzadkie, ale wymagają natychmiastowej interwencji. Profil bezpieczeństwa plastrów jest zbliżony do innych form nikotynoterapii.
afty, anafilaksja, astenia, bezsenność, ból głowy, bradykardia, drażliwość, drgawki, duszność, dysforia, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, głód nikotynowy, hiperfagia, hiperhidroza, mialgia, nadciśnienie, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, obrzęk naczynioruchowy, palpitacje, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień, świąd, system transdermalny nikotynowy, tachykardia, wysypka, zapalenie nosogardła, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rosutrox 5 mg
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje wysoką selektywność działania w wątrobie, prowadząc do istotnej poprawy profilu lipidowego poprzez zwiększenie liczby receptorów LDL oraz hamowanie syntezy VLDL. W badaniach klinicznych u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb, dawki od 5 do 40 mg powodowały redukcję LDL-C od 45% do 63%, cholesterolu całkowitego od 33% do 46%, trójglicerydów od 10% do 35%, oraz wzrost HDL-C o 8-14%. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, z 90% maksymalnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni, a pełna odpowiedź utrzymuje się podczas dalszej terapii. Rozuwastatyna jest skuteczna u pacjentów z różnymi postaciami hipercholesterolemii, w tym rodzinną heterozygotyczną i homozygotyczną, a także u dzieci i młodzieży, gdzie po 24 miesiącach leczenia obserwowano średnie zmniejszenie LDL-C o 35-45% bez wpływu na wzrost czy rozwój płciowy.
apolipoproteina A-I, apolipoproteina B, bezwzględne zmniejszenie ryzyka, ból mięśni, ból pleców, cholesterol całkowity, frakcja HDL, frakcja LDL, heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, infekcja układu moczowego, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lipoproteina LDL, lipoproteina VLDL, mechanizm działania, miażdżyca naczyń, odpowiedź na leczenie, parametry lipidowe, pierwotna hipercholesterolemia, reduktaza HMG-CoA, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, skala Tannera, stężenie cholesterolu LDL, terapia skojarzona, tętnica szyjna, wątroba, zapalenie nosogardła - Leksykon leków
Działania niepożądane – Seizpat 50 mg
Lakozamid, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg w preparacie Seizpat, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie, zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu, z tendencją do zmniejszania się w czasie terapii. Istotnym aspektem jest zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego, bradykardii i omdleń. W badaniach klinicznych odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych wynosił 12,2% w grupie leczonej lakozamidem, w porównaniu do 1,6% w grupie placebo, z zawrotami głowy jako najczęstszą przyczyną. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, choć u najmłodszych (poniżej 2 lat) brak jest wystarczających danych do rekomendacji stosowania.
agranulocytoza, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, ból głowy, bradykardia, dawka nasycająca, dyskineza, dyzartria, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, migotanie przedsionków, napad miokloniczny, napad toniczno-kloniczny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, odstęp PR, omdlenie, padaczka miokloniczna, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, senność, szum uszny, tachyarytmia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, trzepotanie przedsionków, wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenie psychotyczne, zapalenie nosogardła, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Crosuvo 5 mg
Rozuwastatyna, będąca selektywnym i kompetycyjnym inhibitorem reduktazy HMG-CoA, działa głównie w wątrobie, zwiększając ekspresję receptorów LDL oraz hamując syntezę VLDL, co prowadzi do istotnej poprawy profilu lipidowego. W badaniach klinicznych u pacjentów z hipercholesterolemią typu IIa i IIb wykazano dawko-zależne obniżenie LDL-C o 45-63%, cholesterolu całkowitego o 33-46%, triglicerydów o 10-35% oraz wzrost HDL-C o 8-14%. Efekt terapeutyczny pojawia się szybko, z 90% maksymalnej odpowiedzi w ciągu 2 tygodni i stabilizacją po 4 tygodniach. Rozuwastatyna jest skuteczna u szerokiego spektrum pacjentów, w tym z rodzinną hipercholesterolemią heterozygotyczną i homozygotyczną, a także u dzieci i młodzieży, gdzie po 24 miesiącach leczenia obserwowano redukcję LDL-C o około 35-45% bez wpływu na wzrost czy rozwój płciowy.
3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzym A, afereza, badanie JUPITER, badanie METEOR, dyslipidemia, ezetymib, grubość ściany tętnicy szyjnej, HDL-C, hipercholesterolemia typu IIa i IIb, incydent sercowo-naczyniowy, infekcja układu moczowego, inhibitor kompetycyjny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, LDL-C, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, mialgia, miażdżyca tętnic, pierwotna hipercholesterolemia, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, skala Tannera, triglicerydy, zapalenie nosogardła, zawał serca, zdarzenie sercowo-naczyniowe, złożony punkt końcowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teriflunomide +pharma 14 mg
Teriflunomid, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym (RMS), wykazuje dobrze poznany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 2267 pacjentów, z medianą czasu obserwacji wynoszącą 672 dni. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (17,8%), biegunka (13,1%), wzrost aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (13%), nudności (8%) oraz łysienie (9,8%), które w większości przypadków miały przebieg łagodny lub umiarkowany i były przemijające. Zwiększenie aktywności AlAT było najczęściej łagodne (do 3-krotnej wartości górnej granicy normy) i ustępowało po przerwaniu leczenia. W badaniach kontrolowanych placebo zaobserwowano także istotne podwyższenie ciśnienia tętniczego (skurczowe >140 mmHg u 19,9% pacjentów na dawce 14 mg vs. 15,5% placebo). Neuropatia obwodowa występowała częściej u leczonych teriflunomidem (1,9% vs. 0,4% placebo), a łysienie dotyczyło 13,9% pacjentów na dawce 14 mg, najczęściej w ciągu pierwszych 6 miesięcy terapii, z ustępowaniem u 87,1% chorych. Nie stwierdzono zwiększonego ryzyka nowotworów złośliwych, jednak po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano rzadkie ciężkie reakcje skórne i zakażenia, w tym posocznicę.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, białe krwinki, ciężka reakcja skórna, ciężkie zakażenie, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, dyslipidemia, gamma-glutamylotransferaza, grzybica stóp, łuszczyca krostkowa, łuszczycowe zapalenie stawów, łysienie, martwicze zapalenie trzustki, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór złośliwy, obrzęk naczynioruchowy, opryszczka wargowa, ostre zapalenie wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reumatoidalne zapalenie stawów, śródmiąższowa choroba płuc, stwardnienie rozsiane rzutowe, wirusowe zapalenie żołądka, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie nosogardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie trzustki, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon substancji czynnych
Kandesartan – Działania niepożądane
Kandesartan cyleksetyl, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), stosowany w nadciśnieniu tętniczym i niewydolności serca, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych wynosił około 3,1%, porównywalnie do placebo (3,2%). Najczęstsze działania niepożądane (≥1/100 do <1/10) to zawroty głowy, ból głowy oraz zakażenia układu oddechowego. W leczeniu niewydolności serca częściej obserwowano hiperkaliemię (≥1/100 do <1/10), niedociśnienie tętnicze i zaburzenia czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów powyżej 70. roku życia, z cukrzycą lub stosujących jednocześnie inhibitory ACE bądź spironolakton. W populacji pediatrycznej (6–<18 lat) częstość działań niepożądanych jest wyższa, z bardzo częstym występowaniem bólu głowy, zawrotów głowy, zakażeń górnych dróg oddechowych i kaszlu (≥1/10), co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, cukrzyca, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetyl, kaszel, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość zatokowa, nieprawidłowa czynność wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, spironolakton, świąd, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranacand 8 mg
Profil działań niepożądanych kandesartanu cyleksetylu, stosowanego w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca, został szczegółowo określony na podstawie badań klinicznych i doświadczeń po wprowadzeniu leku do obrotu. W terapii nadciśnienia obserwowano głównie łagodne i przejściowe działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, bóle głowy oraz infekcje dróg oddechowych, z częstością przerwania leczenia na poziomie 3,1% dla kandesartanu i 3,2% dla placebo. W leczeniu niewydolności serca, na podstawie badania CHARM (n=3803 dla kandesartanu, n=3796 dla placebo), przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 21,0% pacjentów leczonych kandesartanem, a u 16,1% placebo. Najczęstsze działania niepożądane w tej grupie to hiperkaliemia, niedociśnienie tętnicze oraz zaburzenia czynności nerek, szczególnie u pacjentów powyżej 70 roku życia, diabetyków oraz stosujących jednocześnie inhibitory ACE lub spironolakton. U dzieci i młodzieży (6 do <18 lat) obserwowano wyższą częstość występowania niektórych działań niepożądanych, takich jak ból głowy, zawroty, kaszel (≥1/10), wysypka (≥1/100 do <1/10) oraz hiperkaliemia i hiponatremia (≥1/1000 do <1/100).
agranulocytoza, badanie laboratoryjne, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetyl, kreatynina, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość zatokowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, potas w surowicy, spironolakton, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ipinzan 50 mg + 850 mg
Lek Ipinzan, zawierający wildagliptynę i metforminę, stosowany w terapii cukrzycy typu 2, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na analizie danych klinicznych obejmujących 6197 pacjentów, z czego 3698 otrzymywało kombinację wildagliptyny i metforminy. Działania niepożądane występują zazwyczaj łagodnie i przemijająco, bez konieczności przerwania leczenia, a ich częstość nie koreluje z wiekiem, etnicznością, czasem terapii ani dawką. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zakażenia górnych dróg oddechowych, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (wymioty, biegunka, nudności, refluks, wzdęcia, zaparcia, ból brzucha), zaburzenia neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, drżenie), oraz objawy skórne (świąd, wysypka, zapalenie skóry). Rzadziej występują zapalenie trzustki (niezbyt często) i kwasica mleczanowa (bardzo rzadko, <1/10 000), szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Hipoglikemia pojawia się niezbyt często (0,4% w monoterapii wildagliptyną), a jej częstość wzrasta w terapii skojarzonej, np. do 14% przy jednoczesnym stosowaniu insuliny.
cholestaza, choroba refluksowa przełyku, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, inhibitor ACE, kwasica mleczanowa, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, nieprawidłowe próby wątrobowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pemfigoid pęcherzowy, wildagliptyna i metformina, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie naczyń skórnych, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lacosamide Zentiva 100 mg
Lacosamide Zentiva, stosowany w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to zawroty głowy ośrodkowego pochodzenia, bóle głowy, nudności oraz podwójne widzenie. Działania te mają zazwyczaj łagodny do umiarkowanego stopień nasilenia i wykazują tendencję do zmniejszania się z czasem terapii, co sugeruje rozwój tolerancji. W badaniach klinicznych ponad 60% pacjentów doświadczyło przynajmniej jednego działania niepożądanego, a 12,2% przerwało leczenie, głównie z powodu zawrotów głowy. Lacosamide może powodować również zaburzenia psychiczne (depresja, stany splątania, bezsenność), neurologiczne (ataksy, napady miokloniczne, parestezje), kardiologiczne (blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, rzadko migotanie przedsionków), a także reakcje skórne, w tym zespół DRESS i zespół Stevensa-Johnsona. Warto zwrócić uwagę na zależne od dawki wydłużenie odstępu PR w EKG oraz podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych (ALT ≥3x ULN u 0,7% pacjentów). Profil bezpieczeństwa u dzieci i osób starszych jest zbliżony do dorosłych, choć u pacjentów ≥65 lat częściej obserwuje się upadki, biegunkę, drżenia oraz wyższy odsetek przerwania terapii (21,0%).
ataksja, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, drgawki, drżenie, dyskineza, dyzartria, hipestezja, lakozamid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, napad miokloniczny, nieprawidłowa czynność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omdlenie, parestezja, podwójne widzenie, podwyższony poziom enzymów wątrobowych, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz mięśni, stan splątania, świąd, szum uszny, tachyarytmia komorowa, trzepotanie przedsionków, wydłużenie odstępu PR, zaburzenie koordynacji, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zapalenie gardła, zapalenie nosogardła, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona