polidypsia
Polidypsja (polidipsia) to nadmierne pragnienie prowadzące do zwiększonego przyjmowania płynów. Jest to objaw kliniczny, który może wskazywać na różne zaburzenia zdrowotne, najczęściej związane z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu.
Najczęstszą przyczyną polidypsji jest cukrzyca (zarówno typu 1, jak i typu 2), gdzie hiperglikemia prowadzi do nasilonej diurezy osmotycznej i w konsekwencji odwodnienia. Inne przyczyny obejmują moczówkę prostą (centralną lub nerkową), hiperkalcemię, hipokaliemię, choroby psychiczne, niektóre leki (w tym diuretyki, leki przeciwpsychotyczne) oraz nadużywanie alkoholu.
Diagnostyka polidypsji obejmuje ocenę historii choroby, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne, w tym poziom glukozy we krwi, badanie ogólne moczu, oznaczenie elektrolitów w surowicy, badanie funkcji nerek oraz test ograniczenia podaży wody. W niektórych przypadkach konieczne może być wykonanie badań obrazowych przysadki mózgowej.
Leczenie polidypsji jest ukierunkowane na przyczynę podstawową. W przypadku cukrzycy polega na normalizacji glikemii, w moczówce prostej centralnej stosuje się desmopresynę (analog wazopresyny), a w przypadku moczówki prostej nerkowej – leki moczopędne oszczędzające potas oraz dietę niskosodową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Topiramate Aurovitas 50 mg
Profil bezpieczeństwa topiramatu został określony na podstawie danych klinicznych z 20 badań podwójnie ślepych obejmujących 4111 pacjentów (3182 na topiramacie, 929 na placebo) oraz 34 badań otwartych z 2847 pacjentami. Lek stosowano w terapii wspomagającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii nowo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (>5%, częstsze niż placebo) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, bradyphrenia, depresja, zaburzenia mowy, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, parestezje, senność, drżenia, podwójne widzenie, nudności, biegunka, zmęczenie i utrata masy ciała. Działania te miały przeważnie łagodne do umiarkowanego nasilenie. Występowały także rzadziej zgłaszane poważniejsze zdarzenia, takie jak kwasica metaboliczna, hipokaliemia, encefalopatia związana z hiperamonemią, myśli samobójcze, zaburzenia psychotyczne, neutropenia, nefrokalcynoza oraz zaburzenia widzenia, w tym jaskra z zamkniętym kątem.
bradykardia, bradykardia zatokowa, bradyphrenia, drżenie, dysfunkcja seksualna, dyskineza, dystonia, dyzuria, encefalopatia hiperamonemiczna, eozynofilia, hiperamonemia, hipokaliemia, hipomania, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, jaskra zamkniętego kąta, kamica nerkowa, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, nadwrażliwość, napad padaczkowy, napad toniczno-kloniczny, nefrokalcynoza, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie, niedoczulica, niedokrwistość, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk alergiczny, oczopląs, omam słuchowy, omam wzrokowy, parestezja, podwójne widzenie, polidypsia, powiększenie węzłów chłonnych, profilaktyka migreny, topiramat, zaburzenie erekcji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie pamięci, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół móżdżkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Topamax 25 mg
Bezpieczeństwo stosowania topiramatu zostało potwierdzone na podstawie danych z 20 badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą obejmujących 4111 pacjentów (3182 leczonych topiramatem, 929 placebo) oraz 34 badań z otwartą próbą z udziałem 2847 pacjentów. Lek stosowany jest w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęstsze działania niepożądane (>5% pacjentów) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, zaburzenia koordynacji ruchowej, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, podwójne i nieostre widzenie, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz zmniejszenie masy ciała. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz o częstości nieznanej.
bradykardia, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa, częściowy napad padaczkowy, częstomocz, dyskinezja, dystonia, dyzestezja, dyzuria, encefalopatia, eozynofilia, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, jaskra, kamica nerkowa, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, napad toniczno-kloniczny, nefrokalcynoza, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, nieostre widzenie, nieprawidłowa koordynacja ruchowa, niewydolność wątroby, oczopląs, parestezja, podwójne widzenie, polidypsia, profilaktyka migreny, przeczulica, rumień wielopostaciowy, spowolnienie czynności psychicznych, topiramat, zaburzenie ekspresji werbalnej, zaburzenie koncentracji, zaburzenie mowy, zaburzenie pamięci, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nosogardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół napadów częściowych, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Topamax 100 mg
Ocena bezpieczeństwa topiramatu opiera się na analizie danych z badań klinicznych obejmujących 6958 pacjentów, w tym 3182 leczonych topiramatem oraz 929 placebo, w badaniach z podwójnie ślepą próbą, a także 2847 pacjentów w badaniach otwartych. Lek stosowany był w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość >5%) to jadłowstręt, zmniejszenie apetytu, spowolnienie czynności psychicznych, depresja, zaburzenia ekspresji werbalnej, bezsenność, ataksja, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zaburzenia mowy i smaku, przeczulica, letarg, zaburzenia pamięci, oczopląs, parestezje, senność, drżenia, diplopia, biegunka, nudności, zmęczenie, rozdrażnienie oraz utrata masy ciała. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania, od bardzo częstych (≥1/10) do rzadkich (≥1/10 000 do <1/1 000), z uwzględnieniem zgłoszeń porejestracyjnych.
alergiczne zapalenie skóry, bradykardia zatokowa, dysfunkcja seksualna, dystonia, dyzestezja, encefalopatia, eozynofilia, głuchota neurosensoryczna, hiperamonemia, hipertermia, hipokaliemia, hipomania, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, jaskra, kamica moczowa, krótkowzroczność, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, letarg, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, myśli samobójcze, napad padaczkowy częściowy, napady toniczno-kloniczne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, nieostre widzenie, niewydolność wątroby, obrzęk alergiczny, obrzęk spojówek, oczopląs, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, parestezje, podwójne widzenie, polidypsia, powiększenie węzłów chłonnych, profilaktyka migreny, przeczulica, spowolnienie psychoruchowe, topiramat, wada wrodzona, zaburzenia ekspresji werbalnej, zaburzenia kognitywne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci, zaburzenia psychotyczne, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie nosogardła, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół móżdżkowy, zespół Raynauda - Leksykon leków
Działania niepożądane – Toramat 100 mg
Lek Toramat zawierający topiramat jest stosowany w terapii padaczki oraz profilaktyce migreny, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg. Bezpieczeństwo leku potwierdzono w badaniach klinicznych obejmujących 4111 pacjentów (3182 leczonych topiramatem, 929 placebo) oraz w badaniach otwartych z 2847 pacjentami. Najczęstsze działania niepożądane (>5%) to zaburzenia metaboliczne (jadłowstręt, zmniejszenie apetytu), psychiczne (depresja, spowolnienie czynności psychicznych, bezsenność), neurologiczne (zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, parestezje, senność), okulistyczne (podwójne i niewyraźne widzenie), żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka) oraz ogólne (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała). Działania niepożądane klasyfikowano według częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), a także uwzględniono zgłoszenia porejestracyjne.*
U dzieci i młodzieży obserwuje się zwiększoną częstość występowania niektórych działań niepożądanych, m.in. zaburzeń metabolicznych (kwasica hiperchloremiczna, hipokaliemia), psychicznych (agresja, myśli samobójcze), neurologicznych (zaburzenia koncentracji, letarg) oraz okulistycznych (nasilone łzawienie). Stosowanie topiramatu w ciąży wiąże się z ryzykiem wad wrodzonych i ograniczenia rozwoju płodu. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie ciężkie powikłania metaboliczne (kwasica hiperchloremiczna, hiperamonemia, encefalopatia), poważne zaburzenia wzroku (jaskra z zamkniętym kątem, zwyrodnienie plamki żółtej) oraz zaburzenia psychiczne (myśli i próby samobójcze, omamy, psychozy). Topiramat zwiększa ryzyko kamicy dróg moczowych i nerkowej kwasicy cewkowej, dlatego zalecane jest odpowiednie nawodnienie pacjentów. Monitorowanie pacjentów, zwłaszcza z chorobami psychicznymi i u dzieci, jest kluczowe dla wczesnego wykrycia i leczenia działań niepożądanych.
bradykardia zatokowa, choroba refluksowa, częściowy napad padaczkowy, dysestezja, dysfonia, dyskinezja, dystonia, encefalopatia hiperamonemiczna, hiperamonemia, hipokaliemia, jaskra z zamkniętym kątem, kamica moczowa, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, leukopenia, małopłytkowość, napad toniczno-kloniczny, nerkowa kwasica cewkowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, oczopląs, padaczka, paranoja, polidypsia, profilaktyka migreny, topiramat, zaburzenie psychotyczne, zapalenie naczyniowe, zapalenie trzustki, zespół Lennoxa-Gestauta, zespół napadów częściowych, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Topamax 25 mg
Bezpieczeństwo stosowania topiramatu (Topamax) zostało potwierdzone w badaniach klinicznych obejmujących 4111 pacjentów (3182 leczonych topiramatem, 929 placebo) oraz 2847 pacjentów w badaniach otwartych. Lek stosowany jest w terapii uzupełniającej napadów toniczno-klonicznych, częściowych, zespołu Lennoxa-Gastauta, monoterapii świeżo rozpoznanej padaczki oraz profilaktyce migreny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (częstość >5%) to zaburzenia metaboliczne (jadłowstręt, zmniejszenie apetytu), psychiczne (depresja, spowolnienie czynności psychicznych, bezsenność), neurologiczne (zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, parestezje, oczopląs), okulistyczne (podwójne i nieostre widzenie), żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności) oraz ogólne (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała). Częstość działań niepożądanych klasyfikowano od bardzo często (≥1/10) do rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), z uwzględnieniem obserwacji porejestracyjnych.
encefalopatia, eozynofilia, hiperamonemia, hipokaliemia, jadłowstręt, kwasica hiperchloremiczna, kwasica metaboliczna, leukopenia, małopłytkowość, monoterapia padaczki, napady padaczkowe częściowe, napady toniczno-kloniczne, neutropenia, niedokrwistość, nieostre widzenie, obrzęk alergiczny, oczopląs, parestezje, podwójne widzenie, polidypsia, powiększenie węzłów chłonnych, profilaktyka migreny, przeczulica, reakcja nadwrażliwości, spowolnienie czynności psychicznych, topiramat, zaburzenia ekspresji werbalnej, zaburzenia koordynacji ruchowej, zapalenie nosogardła, zespół Lennoxa-Gestauta