Tinea versicolor

Tinea versicolor (łupież pstry) jest powierzchowną infekcją grzybiczą skóry wywołaną przez drożdżopodobne grzyby z rodzaju Malassezia (dawniej Pityrosporum). Najczęściej czynnikiem etiologicznym jest Malassezia globosa, choć mogą to być również inne gatunki, takie jak M. furfur czy M. sympodialis. Grzyby te są częścią naturalnej flory skóry, jednak w sprzyjających warunkach (wysoka wilgotność, podwyższona temperatura ciała, nadmierna potliwość) dochodzi do ich nadmiernego namnażania.

Choroba charakteryzuje się występowaniem drobnych, owalnych lub okrągłych plamek o różnorodnym zabarwieniu – od białawego, przez jasnobrązowy do ciemnobrązowego (stąd nazwa „versicolor” – różnobarwny). Zmiany najczęściej lokalizują się na tułowiu, ramionach, szyi i plecach. W obrazie klinicznym widoczne jest delikatne złuszczanie naskórka, szczególnie po podrapaniu (objaw wiórów). Charakterystyczne jest również to, że plamy nie opalają się tak jak zdrowa skóra, co sprawia, że stają się bardziej widoczne latem.

Rozpoznanie można postawić na podstawie obrazu klinicznego oraz badania w świetle lampy Wooda, gdzie zmiany wykazują żółtawą lub żółto-zielonkawą fluorescencję. Potwierdzeniem jest badanie mikroskopowe zeskrobin skóry w KOH, które uwidacznia charakterystyczne obrazy „spaghetti i klopsy” – krótkie, grube strzępki grzybni i okrągłe zarodniki. W leczeniu stosuje się miejscowe preparaty przeciwgrzybicze (m.in. pochodne imidazolowe, cyklopiroksolamina) oraz w rozległych przypadkach – leczenie ogólne (flukonazol, itrakonazol). Choroba ma tendencję do nawrotów, zwłaszcza w warunkach sprzyjających rozwojowi grzybów.