łupież różowy Giberta
Łupież różowy Giberta (pityriasis rosea) to łagodna, samoograniczająca się choroba skóry o prawdopodobnie wirusowej etiologii. Najczęściej dotyka osoby w wieku 10-35 lat, a szczyt zachorowań przypada na wiosnę i jesień. Charakteryzuje się wystąpieniem najpierw pojedynczej zmiany zwanej blaszką macierzystą (herald patch), a następnie rozsiewem drobniejszych, owalnych, różowych wykwitów zlokalizowanych głównie na tułowiu i proksymalnych częściach kończyn.
Typowy obraz kliniczny łupieżu różowego obejmuje blaszki o średnicy 0,5-2 cm, pokryte delikatnym złuszczaniem, często układające się wzdłuż linii Langera, tworząc charakterystyczny wzór „choinki”. Zmiany mogą utrzymywać się przez 6-8 tygodni i zazwyczaj ustępują samoistnie, nie pozostawiając blizn. Niekiedy pacjenci zgłaszają świąd o różnym nasileniu.
Diagnostyka łupieżu różowego opiera się głównie na obrazie klinicznym. W przypadkach wątpliwych może być konieczne różnicowanie z łuszczycą, grzybicą, kiłą wtórną czy reakcjami polekowym. Leczenie ma charakter objawowy – obejmuje stosowanie emolientów, miejscowych glikokortykosteroidów w przypadku nasilonego świądu oraz antyhistaminików. U pacjentów z ciężkim przebiegiem można rozważyć fototerapię UVB lub doustne leki przeciwwirusowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rumień wielopostaciowy – Diagnostyka i diagnoza
Rumień wielopostaciowy (EM) to immunologiczna reakcja nadwrażliwości obejmująca skórę i błony śluzowe, charakteryzująca się nagłym pojawieniem symetrycznych, tarczowatych zmian skórnych (target lesions) z trzema strefami kolorystycznymi, głównie na kończynach. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i wywiadzie, uwzględniającym niedawne infekcje (zwłaszcza HSV, Mycoplasma pneumoniae) oraz stosowane leki (antybiotyki, leki przeciwdrgawkowe, NLPZ, statyny). Kluczowe jest różnicowanie EM od zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), gdzie zmiany są bardziej rozległe, płaskie i obejmują tułów, a oddzielanie naskórka przekracza 10% powierzchni ciała. EM dzieli się na postać mniejszą (EM minor) bez zajęcia błon śluzowych i większą (EM major) z ich zajęciem, przy czym termin EM major nie jest synonimem SJS.
badanie fizykalne, badanie PCR, bezpośredni test immunofluorescencyjny, biopsja skóry, dyskeratoza, eozynofilia, erythema multiforme, lek przeciwdrgawkowy, leukocytoza, liszaj płaski, łupież różowy Giberta, morfologia krwi, mycoplasma pneumoniae, neutropenia, niedokrwistość, oddzielanie się naskórka, osutka polekowa, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, posiew wirusologiczny, rumień wielopostaciowy, rumień wielopostaciowy mniejszy, rumień wielopostaciowy większy, toczeń rumieniowaty, wywiad kliniczny, zajęcie błon śluzowych, zapalenie naczyń, zespół Stevensa-Johnsona, złogi immunoglobulin, zmiana pęcherzowa, zmiana tarczowata