anomalia rozwojowa nerek

Anomalia rozwojowa nerek stanowi grupę wrodzonych zaburzeń strukturalnych układu moczowego, które powstają w okresie embrionalnym. Obejmuje szeroki zakres wad anatomicznych, takich jak agenezja nerki (brak jednej lub obu nerek), hipoplazja (niedorozwój), dysplazja (nieprawidłowa struktura tkanki), nerka podkowiasta (zrośnięcie dolnych biegunów nerek) czy zdwojenie układu kielichowo-miedniczkowego.

Etiologia anomalii rozwojowych nerek jest złożona i obejmuje czynniki genetyczne, środowiskowe oraz zaburzenia molekularne wpływające na proces nefrogenzy. Wady te mogą występować jako izolowane nieprawidłowości lub jako część zespołów wad wrodzonych. Częstość występowania anomalii rozwojowych nerek szacuje się na 3-6% populacji ogólnej.

Diagnostyka anomalii rozwojowych nerek opiera się głównie na badaniach obrazowych, takich jak USG, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny. Wiele łagodnych wad może pozostawać bezobjawowych przez całe życie, jednak niektóre prowadzą do upośledzenia funkcji nerek, nawracających zakażeń układu moczowego, nadciśnienia tętniczego czy kamicy nerkowej. Leczenie zależy od rodzaju i nasilenia wady oraz jej wpływu na funkcję nerek – od obserwacji i leczenia zachowawczego po interwencje chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl