szczepy wirusa grypy

Szczepy wirusa grypy to genetycznie odrębne warianty wirusa należącego do rodziny Orthomyxoviridae. Wyróżniamy trzy główne typy wirusa grypy: A, B i C, z których typ A stanowi największe zagrożenie epidemiologiczne ze względu na zdolność do szybkich mutacji i zdolność do infekowania zarówno ludzi, jak i zwierząt.

Szczepy wirusa grypy typu A klasyfikuje się na podstawie dwóch białek powierzchniowych: hemaglutyniny (H) i neuraminidazy (N). Dotychczas zidentyfikowano 18 podtypów hemaglutyniny (H1-H18) i 11 podtypów neuraminidazy (N1-N11), co daje podstawę do nazewnictwa szczepów, np. H1N1 czy H3N2. Najczęstsze szczepy krążące obecnie wśród ludzi to A/H1N1 (potomek wirusa „świńskiej grypy” z 2009 roku) i A/H3N2.

Wirus grypy podlega dwóm głównym mechanizmom zmienności: przesunięciu antygenowemu (drift) i skokowi antygenowemu (shift). Przesunięcie antygenowe to drobne, stopniowe mutacje zachodzące podczas replikacji wirusa, prowadzące do sezonowych epidemii. Skok antygenowy to nagła, znacząca zmiana genetyczna, najczęściej wynikająca z reasortacji genetycznej między ludzkimi i zwierzęcymi szczepami, która może prowadzić do pandemii, jak miało to miejsce w przypadku „hiszpanki” (1918), „grypy azjatyckiej” (1957), „grypy hongkońskiej” (1968) czy „świńskiej grypy” (2009).

Identyfikacja i monitorowanie krążących szczepów wirusa grypy jest kluczowym elementem globalnego nadzoru epidemiologicznego, koordynowanego przez WHO. Umożliwia to aktualizację składu szczepionek przeciwko grypie sezonowej, które są dostosowywane co roku do prognozowanych dominujących szczepów.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl