peryndopryl
Peryndopryl to lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I), szeroko stosowany w kardiologii i hipertensjologii. Mechanizm jego działania polega na blokowaniu enzymu konwertującego angiotensynę I do angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia oporu naczyniowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. Dodatkowo peryndopryl zmniejsza wydzielanie aldosteronu i zwiększa stężenie bradykininy.
Główne wskazania do stosowania peryndoprylu obejmują nadciśnienie tętnicze, stabilną chorobę wieńcową, prewencję wtórną po zawale mięśnia sercowego oraz leczenie niewydolności serca. Lek wykazuje korzystny wpływ na funkcję śródbłonka naczyniowego i hamuje przebudowę mięśnia sercowego, co przekłada się na zmniejszenie ryzyka sercowo-naczyniowego.
Peryndopryl charakteryzuje się długim okresem półtrwania, co umożliwia podawanie go raz na dobę. Dostępny jest w formie soli tert-butyloaminowej lub argininowej, przy czym ta druga cechuje się lepszą biodostępnością. Do najczęstszych działań niepożądanych należą kaszel, hipotonia, hiperkaliemia oraz rzadko występujący obrzęk naczynioruchowy. Lek jest przeciwwskazany u pacjentek w ciąży, szczególnie w II i III trymestrze, ze względu na działanie teratogenne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Atorwastatyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Atorwastatyna, stosowana w monoterapii w leczeniu hiperlipidemii i profilaktyce chorób sercowo-naczyniowych, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Badania kliniczne oraz charakterystyki produktów leczniczych potwierdzają brak negatywnego oddziaływania atorwastatyny na funkcje psychomotoryczne i poznawcze. Preparaty zawierające wyłącznie atorwastatynę, takie jak Atorvasterol, Atoris, Sortis czy Atorvastatin Aurovitas, nie wymagają szczególnych zaleceń dotyczących bezpieczeństwa w kontekście prowadzenia pojazdów.
amlodypina, atorwastatyna, bloker kanału wapniowego, charakterystyka produktu leczniczego, choroba sercowo-naczyniowa, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, ezetymib, funkcja psychomotoryczna, hiperlipidemia, lek przeciwnadciśnieniowy, nudności, peryndopryl, preparat złożony, spadek ciśnienia, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie leku Co-Amlessa, zawierającego peryndopril (8 mg), amlodypinę (10 mg) oraz indapamid (2,5 mg), może prowadzić do złożonych objawów klinicznych wynikających z działania poszczególnych składników lub ich synergii. Dominującym objawem jest znaczne niedociśnienie tętnicze, często z towarzyszącą tachykardią odruchową, które może przejść w stan wstrząsu zagrażający życiu. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia wodno-elektrolitowe, takie jak hiponatremia i hipokaliemia (głównie związane z indapamidem), oraz objawy neurologiczne i nerkowe, w tym oligurię i anurię. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem do 24-48 godzin po przedawkowaniu amlodypiny, wymagając wsparcia oddechowego.
amlodypina, anuria, dializoterapia, glukonian wapnia, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, kurcze mięśni, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, nudności i wymioty, obrzęk płuc, oliguria, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, senność, splątanie, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Prestozek Combi, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą i amlodypinę w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z właściwości obu składników. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na peryndopryl, inhibitory ACE, amlodypinę lub substancje pomocnicze, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym (w tym dziedzicznym i idiopatycznym) oraz w ciąży, szczególnie w II i III trymestrze ze względu na ryzyko teratogenne. Dodatkowo, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aorty) oraz niestabilną niewydolnością serca po zawale mięśnia sercowego. Interakcje lekowe stanowią kolejne istotne przeciwwskazania, zwłaszcza jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem, gdzie konieczny jest odstęp co najmniej 36 godzin między terapiami.
amlodypina, cukrzyca, działanie teratogenne, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, hipotensja, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, lek złożony, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, reakcja alergiczna, sakubitryl z walsartanem, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aorty - Leksykon substancji czynnych
Rozuwastatyna – Wskazania do stosowania
Rozuwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest skutecznym lekiem hipolipemizującym stosowanym w leczeniu pierwotnej hipercholesterolemii (typ IIa, w tym rodzinna heterozygotyczna), mieszanej dyslipidemii (typ IIb) oraz rodzinnej homozygotycznej hipercholesterolemii u pacjentów od 6. roku życia, u których modyfikacja stylu życia i dieta okazały się niewystarczające. Ponadto, rozuwastatyna jest wskazana w pierwotnej profilaktyce poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych u dorosłych z wysokim ryzykiem wystąpienia pierwszego incydentu. Dostępna jest w dawkach od 5 mg do 40 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii w zależności od poziomu lipidów, docelowych wartości cholesterolu, ryzyka działań niepożądanych oraz chorób współistniejących. W terapii można stosować preparaty złożone, łączące rozuwastatynę z ezetymibem, ramiprylem, kwasem acetylosalicylowym, amlodypiną, peryndoprylem z indapamidem lub walsartanem, co ułatwia leczenie pacjentów z wieloma schorzeniami i poprawia przestrzeganie zaleceń terapeutycznych.
afereza LDL, amlodypina, cholesterol we krwi, choroba niedokrwienna serca, ezetymib, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kwas acetylosalicylowy, lek hipolipemizujący, mieszana dyslipidemia, miopatia, nadciśnienie tętnicze, ostry zespół wieńcowy, peryndopryl, pierwotna hipercholesterolemia, preparat złożony, profilaktyka sercowo-naczyniowa, ramipryl, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lipidowe, zdarzenie sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Prestozek Combi 8 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa składników preparatu Prestozek Combi, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl po podaniu doustnym u szczurów i małp wykazuje odwracalne uszkodzenia nerek, bez trwałego wpływu na funkcję tego narządu. Badania mutagenności (in vitro i in vivo) nie wykazały działania mutagennego peryndoprylu, a badania reprodukcyjne na różnych gatunkach zwierząt nie potwierdziły działania embriotoksycznego ani teratogennego. Niemniej, jako inhibitor ACE, peryndopryl może wywoływać działania niepożądane związane z rozwojem płodu, typowe dla całej grupy leków ACE, takie jak uszkodzenia nerek płodu czy wady wrodzone. Długoterminowe badania na szczurach i myszach nie wykazały działania rakotwórczego peryndoprylu.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja nerek, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, inhibitor ACE, kancerogenność, komórka Sertoliego, peryndopryl, potencjał mutagenny, przeżywalność potomstwa, śmiertelność okołoporodowa, śmiertelność poporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada wrodzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roxiper 10 mg + 8 mg + 2,5 mg
Roxiper to złożony lek hipolipemizujący i przeciwnadciśnieniowy, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (tiazydopodobny diuretyk) oraz rozuwastatynę (inhibitor reduktazy HMG-CoA). Peryndopryl obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie oporu obwodowego i obciążenia serca, wykazując synergistyczne działanie z indapamidem, co potwierdzono w badaniu PICXEL, gdzie skojarzenie peryndoprylu 2-8 mg z indapamidem 0,625-2,5 mg/dobę istotnie redukowało przerost lewej komory (LVMI o -10,1 g/m² vs -1,1 g/m² dla enalaprylu) oraz obniżało ciśnienie skurczowe o 5,8 mmHg i rozkurczowe o 2,3 mmHg. Indapamid wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymujące się 24h, bez negatywnego wpływu na metabolizm lipidów i węglowodanów. Rozuwastatyna skutecznie obniża LDL-C (do -63% przy dawce 40 mg), cholesterol całkowity (-46%), triglicerydy (-28%) oraz podnosi HDL-C (do +14%), osiągając pełny efekt terapeutyczny w ciągu 4 tygodni. W badaniu JUPITER rozuwastatyna 20 mg/dobę zmniejszyła LDL-C o 45% i istotnie obniżyła ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem.
aktywność reninowa osocza, angiotensyna I, angiotensyna II, całkowity opór obwodowy, chlorosulfamoilowy lek moczopędny, ciśnienie napełniania, diureza, frakcja LDL cholesterolu, grubość kompleksu intima-media, HDL cholesterol, heterozygotyczna hipercholesterolemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, homozygotyczna hipercholesterolemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kora nadnerczy, lipoproteina ApoB, miażdżyca tętnic, morfologia krwi, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność krążenia, obciążenie następcze serca, obciążenie wstępne serca, opór naczyniowy obwodowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, peryndoprylat, pojemność minutowa serca, przerost lewej komory serca, rozuwastatyna, tachyfilaksja, tętnica szyjna, triglicerydy, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wskaźnik sercowy, wydalanie sodu i chlorków, wydzielanie aldosteronu, zawał mięśnia sercowego, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prenessa 8 mg
Preparat Prenessa 8 mg zawiera peryndopryl z tert-butyloaminą, będący inhibitorem ACE, którego profil bezpieczeństwa jest zgodny z charakterystyką całej grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty). Działania te występują z częstością od ≥1/100 do ≥1/10 pacjentów. Rzadziej obserwuje się poważniejsze reakcje, takie jak obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia czynności nerek, reakcje hematologiczne (neutropenia, agranulocytoza, trombocytopenia) oraz ciężkie reakcje skórne. Kaszel, charakterystyczny dla inhibitorów ACE, jest suchy i uporczywy, ustępujący po odstawieniu leku.
agranulocytoza, choroba tkanki łącznej, ciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, dysfagia, dysfunkcja nerek, elektrokardiogram, hiponatriemia, inhibitor ACE, kołatanie serca, lek immunosupresyjny, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, parestezja, peryndopryl, poziom potasu, poziom sodu, SIADH, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, udar mózgu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hematologiczne, zawał serca, zawroty błędnikowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Co-Prestarium 5 mg + 5 mg
Co-Prestarium to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę w formie amlodypiny bezylanu, dostępny w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Ilości peryndoprylu odpowiadają 3,395 mg lub 6,790 mg, natomiast amlodypina występuje w postaci bezylanu w dawkach 6,935 mg lub 13,870 mg. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniami w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu w praktyce klinicznej.
amlodypina, amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, peryndopryl, peryndopryl z argininą, postać farmaceutyczna, środek pochłaniający wilgoć, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, złożony produkt leczniczy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Panoprist
Podczas stosowania preparatu Panoprist, zawierającego 4 mg erbuminy peryndoprylu oraz 1,25 mg indapamidu, należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Szczególnie niezalecane jest łączenie Panopristu z litem, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, gdyż może to prowadzić do niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. Ponadto, stosowanie peryndoprylu z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas zwiększa ryzyko hiperkaliemii, co może skutkować groźnymi zaburzeniami rytmu serca. Zaleca się regularne monitorowanie morfologii krwi, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, ze względu na możliwość wystąpienia neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości oraz niedokrwistości.
agranulocytoza, aliskiren, amiloryd, antagonista receptora angiotensyny II, dysfagia, hiperkaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek oszczędzający potas, lit, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, podwójna blokada układu RAA, spironolakton, stężenie potasu, suplement potasu, triamteren, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Prestozek Combi to lek złożony zawierający inhibitor konwertazy angiotensyny peryndopryl oraz antagonista wapnia amlodypinę, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Standardowe dawkowanie to jedna tabletka raz na dobę, najlepiej rano na czczo, co zapewnia optymalną biodostępność i stabilne stężenie substancji czynnych. Preparat nie jest wskazany do inicjacji terapii hipotensyjnej, a jego stosowanie powinno być poprzedzone stabilizacją dawkami poszczególnych składników podawanych oddzielnie. Dostępne dawki to: 4 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny (odpowiednik amlodypiny bezylanu 6,94 mg), 4 mg + 10 mg (13,87 mg), 8 mg + 5 mg (6,94 mg) oraz 8 mg + 10 mg (13,87 mg). W przypadku konieczności modyfikacji dawki możliwa jest zmiana preparatu na inną moc lub indywidualne dostosowanie dawek peryndoprylu i amlodypiny.
absorpcja substancji czynnej, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, badanie farmakokinetyczne, biodostępność leku, eliminacja peryndoprylu, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, peryndopryl, podanie doustne, stężenie w osoczu, terapia hipotensyjna, terapia nadciśnienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Indix Combi, zawierający 5 mg peryndoprylu i 1,25 mg indapamidu, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań wynikających z właściwości obu substancji czynnych oraz ich połączenia. Należą do nich nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, drugi i trzeci trymestr ciąży, jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m², terapia sakubitrylem i walsartanem, oraz ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min). Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na indapamid lub pochodne sulfonamidów, encefalopatia wątrobowa, ciężka niewydolność wątroby, hipokaliemia oraz obecność laktozy jednowodnej (148,112 mg/tabletka) u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Indix Combi jest również przeciwwskazany u pacjentów poddawanych dializie oraz z nieleczoną niewyrównaną niewydolnością serca.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, dializa, diuretyk tiazydopodobny, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia, indapamid, inhibitor ACE, klasa NYHA, klirens kreatyniny, labetalol, lek hipotensyjny, metody pozaustrojowe, metyldopa, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pochodna sulfonamidowa, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, trymestr ciąży, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Preparat Perindopril + Indapamide Krka, łączący inhibitor ACE – perindopryl oraz diuretyk tiazydopodobny – indapamid, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań wynikających z farmakologii obu składników. Stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na perindopryl, inne inhibitory ACE lub sulfonamidy, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, dziedzicznym lub idiopatycznym. Leku nie należy stosować w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na teratogenne ryzyko, a także u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), encefalopatią wątrobową, ciężką niewydolnością wątroby oraz przy znacznych obustronnych zwężeniach tętnic nerkowych. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany w skojarzeniu z aliskirenem u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem i walsartanem (konieczny odstęp 36 godzin). Należy unikać stosowania u pacjentów dializowanych oraz z nieleczoną, niewyrównaną niewydolnością serca.
aliskiren, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hipotensja, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, indapamid, inhibitor ACE, kaliemia, klirens kreatyniny, niewydolność naczyń mózgowych, niewydolność nerek, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl, pochodna sulfonamidowa, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, stężenie potasu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia elektrolitowe, zespół toczniopodobny, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amlessa 4 mg + 5 mg
Lek Amlessa jest produktem złożonym zawierającym peryndopryl (w postaci tert-butyloaminy) oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), dostępny w czterech dawkach: 4 mg + 5 mg (3,34 mg peryndoprylu + 5 mg amlodypiny), 4 mg + 10 mg (3,34 mg + 10 mg), 8 mg + 5 mg (6,68 mg + 5 mg) oraz 8 mg + 10 mg (6,68 mg + 10 mg). Wskazany jest do leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego oraz stabilnej choroby wieńcowej, wyłącznie jako terapia zastępcza u pacjentów wcześniej skutecznie leczonych osobno peryndoprylem i amlodypiną w tych samych dawkach. Połączenie inhibitora ACE i blokera kanału wapniowego zapewnia synergistyczny efekt hipotensyjny oraz poprawę ukrwienia mięśnia sercowego, co przekłada się na lepszą kontrolę ciśnienia tętniczego i zmniejszenie dolegliwości dławicowych.
amlodypina, bloker kanału wapniowego, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, compliance, efekt hipotensyjny, efekt przeciwdławicowy, inhibitor ACE, leczenie skojarzone, leczenie zastępcze, naczynia wieńcowe, nadciśnienie tętnicze samoistne, obciążenie następcze serca, peryndopryl, peryndopryl tert-butyloamina, stabilna choroba wieńcowa, zalecenia terapeutyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Triplixam to preparat złożony zawierający peryndopryl (ACEI), indapamid (diuretyk tiazydopodobny) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), które nie wykazują istotnych interakcji farmakokinetycznych przy jednoczesnym podawaniu. Peryndopryl jest prolekiem, szybko wchłaniany (Cmax po 1 h), metabolizowany do aktywnego peryndoprylatu (Cmax po 3-4 h, t½ ok. 17 h), eliminowany głównie nerkowo; biodostępność zmniejsza pokarm, dlatego zaleca się podanie na czczo. Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem (Cmax po 1 h), wysokim wiązaniem z białkami (79%), długim okresem półtrwania (14-24 h) i eliminacją głównie nerkową (70% z moczem). Amlodypina ma długi czas do Cmax (6-12 h), wysoką biodostępność (64-80%), silne wiązanie z białkami (97,5%) oraz długi okres półtrwania (35-50 h), co umożliwia dawkowanie raz na dobę; metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, eliminowana głównie nerkowo.
amlodypina, AUC, biodostępność, czas do maksymalnego stężenia, dawkowanie wielokrotne, dystrybucja tkankowa, eliminacja leku, enzym konwertujący angiotensynę, farmakokinetyka, indapamid, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, klirens leku, klirens wątrobowy, kumulacja leku, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl, peryndoprylat, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Co-Amlessa 4 mg + 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę oraz indapamid, może wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn poprzez wywoływanie sporadycznych objawów takich jak zawroty głowy oraz zmęczenie. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających ten wpływ, charakterystyka leku wskazuje na potencjalne ryzyko zaburzenia percepcji i wydłużenia czasu reakcji, co jest szczególnie istotne u pacjentów w początkowym okresie terapii, przy zmianie dawkowania (np. dawki 8 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny + 2,5 mg indapamidu) oraz u osób starszych i zawodowo prowadzących pojazdy.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Preparat trójskładnikowy CoAramless, zawierający peryndopryl, indapamid oraz amlodypinę, nie był bezpośrednio badany pod kątem wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ocena ryzyka opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników. Peryndopryl i indapamid zasadniczo nie wpływają negatywnie na funkcje psychomotoryczne, jednak ich działanie hipotensyjne może wywoływać indywidualne reakcje, takie jak obniżenie ciśnienia tętniczego. Amlodypina, jako bloker kanałów wapniowych, może powodować objawy niepożądane (zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie, nudności), które mogą istotnie zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Szczególnie w początkowym okresie terapii, gdy ryzyko działań niepożądanych jest największe, zaleca się zachowanie ostrożności.
amlodypina, bezpieczeństwo farmakoterapii, bloker kanałów wapniowych, ból głowy, CoAramlessa, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, hipotensja, hipotonia ortostatyczna, indapamid, interakcje lekowe, lek hipotensyjny, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, peryndopryl, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zmęczenie, znużenie - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Prestozek Combi 8 mg + 5 mg
Prestozek Combi, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg i 8 mg + 10 mg, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn poprzez działania niepożądane takie jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie, znużenie oraz nudności. Szczególnie na początku terapii ryzyko upośledzenia sprawności psychomotorycznej jest zwiększone, co wymaga od lekarza poinformowania pacjenta o potencjalnych objawach i konieczności samooceny zdolności do prowadzenia pojazdów. Amlodypina wykazuje niewielki do umiarkowanego wpływ na te zdolności, przy czym wyższe dawki (10 mg) mogą nasilać ten efekt.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 5 mg
Perindopril/Amlodipine Krka, łączący inhibitor ACE perindopril oraz antagonista wapnia amlodypinę, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które należy monitorować w trakcie leczenia nadciśnienia tętniczego. Najczęstsze objawy obejmują obrzęki (zwłaszcza okolicy kostek), nagłe zaczerwienienie skóry twarzy i szyi, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, bóle głowy, parestezje oraz zaburzenia smaku. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania wg MedDRA: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród poważnych działań niepożądanych wymienia się agranulocytozę, pancytopenię, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona), obrzęk naczynioruchowy, ostrą niewydolność nerek oraz hiperkaliemię, która może prowadzić do zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca.
agranulocytoza, amlodypina, antagonista wapnia, arytmia, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, działanie wazodylatacyjne, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kurcze mięśni, leukopenia, łysienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombocytopenia, udar mózgu, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, zjawisko Raynauda, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Indix Combi zawiera 1,7 mg peryndoprylu (odpowiadającego 2,5 mg peryndoprylu tozylanu) oraz 0,625 mg indapamidu. Zgodnie z charakterystyką leku, substancje te nie wykazują bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub podczas stosowania leku w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, może dojść do obniżenia ciśnienia tętniczego, co manifestuje się objawami takimi jak zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia widzenia, senność czy spowolnienie reakcji psychomotorycznych. Objawy te mogą czasowo upośledzać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn wymagających koncentracji.
choroba układu nerwowego, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, funkcje poznawcze, hipotensja, indapamid, lek przeciwnadciśnieniowy, niskie ciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, pacjent w podeszłym wieku, peryndopryl, peryndopryl z indapamidem, początkowy okres leczenia, produkt leczniczy, senność, spadek ciśnienia tętniczego, terapia skojarzona, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolność prowadzenia pojazdów - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 5 mg
Perindopril/Amlodipine Krka to preparat złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg. Lek jest wskazany do stosowania u pacjentów już leczonych oddzielnie peryndoprylem i amlodypiną, nie jest natomiast zalecany do inicjacji terapii nadciśnienia tętniczego. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, przyjmowana rano przed posiłkiem, co zapewnia optymalną biodostępność i stabilne stężenie terapeutyczne. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥60 ml/min stosowanie preparatu jest możliwe, natomiast u osób z klirensem <60 ml/min konieczne jest indywidualne dostosowanie dawek poszczególnych składników, gdyż peryndopryl wykazuje zmniejszoną eliminację w niewydolności nerek. Amlodypina nie wymaga modyfikacji dawki ze względu na brak korelacji stężenia leku z funkcją nerek.
amlodypina, biodostępność substancji czynnej, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, klirens kreatyniny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, parametry kliniczne, parametry laboratoryjne, parametry wątrobowe, peryndopryl, schemat dawkowania, stężenie kreatyniny, stężenie leku w osoczu, stężenie potasu, surowica krwi, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa jest dostępny w trzech wariantach dawkowania, każdy zawierający trzy substancje czynne: peryndopryl z argininą (odpowiednik peryndoprylu w postaci wolnej 3,395 mg lub 6,79 mg), indapamid (1,25 mg lub 2,5 mg) oraz amlodypinę w postaci bezylanu (5 mg lub 10 mg). Warianty dawkowania to: 5 mg + 1,25 mg + 5 mg, 10 mg + 2,5 mg + 5 mg oraz 10 mg + 2,5 mg + 10 mg. Preparat występuje wyłącznie w formie tabletek doustnych, różniących się kształtem, wymiarami i oznaczeniami, co ułatwia identyfikację poszczególnych dawek. Substancje pomocnicze, takie jak wapnia chlorek sześciowodny, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa, sodu wodorowęglan, krzemionka koloidalna uwodniona oraz magnezu stearynian, zapewniają stabilność, odpowiednią mechanikę tabletki oraz właściwy rozpad po podaniu.
amlodypina bezylan, blister, celuloza mikrokrystaliczna, indapamid, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, odpad farmaceutyczny, peryndopryl, peryndopryl z argininą, skrobia żelowana kukurydziana, sodu wodorowęglan, substancja pomocnicza, tabletka doustna, wapnia chlorek sześciowodny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vilpin Combi 5 mg + 10 mg
Vilpin Combi, zawierający peryndopryl tozylan (inhibitor ACE) oraz amlodypinę bezylan (antagonista wapnia z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania, które należy skrupulatnie rozważyć przed rozpoczęciem terapii. Peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, a także w II i III trymestrze ciąży. Dodatkowo, nie powinno się stosować go jednocześnie z aliskirenem u chorych z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², ani z sakubitrylem i walsartanem bez 36-godzinnej przerwy. Amlodypina jest przeciwwskazana przy nadwrażliwości na dihydropirydyny, ciężkim niedociśnieniu, wstrząsie (w tym kardiogennym), zwężeniu drogi odpływu z lewej komory oraz hemodynamicznie niestabilnej niewydolności serca po ostrym zawale. Istotne jest także uwzględnienie zawartości izomaltu w dawkach: 86,6 mg w tabletkach 5+5 mg i 5+10 mg oraz 173,2 mg w dawkach 10+5 mg i 10+10 mg, co ma znaczenie u pacjentów z nietolerancją fruktozy.
amlodypina, antagonista wapnia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, inhibitor ACE, metoda pozaustrojowa, nadwrażliwość, niedociśnienie, nietolerancja fruktozy, niewydolność krążenia, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril/Amlodipine Krka 4 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Perindopril/Amlodipine Krka, łączący inhibitor ACE (perindopril) oraz bloker kanałów wapniowych dihydropirydynowych (amlodypinę), posiada szereg przeciwwskazań wynikających z właściwości obu składników. Bezwzględne przeciwwskazania dla perindoprilu obejmują nadwrażliwość na inhibitory ACE, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, dziedziczny lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, ciążę w II i III trymestrze, jednoczesne stosowanie z sakubitrylem/walsartanem (konieczna 36-godzinna przerwa), pozaustrojowe metody leczenia z kontaktami krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku oraz znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych. Amlodypina jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężkim niedociśnieniem, nadwrażliwością na dihydropirydyny, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory (np. zwężenie zastawki aortalnej dużego stopnia) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Dodatkowo, produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze oraz u osób stosujących aliskiren z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek.
amlodypina, bloker kanałów wapniowych, choroba tętnic obwodowych, dihydropirydyna, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Roxiper
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl (inhibitor ACE) oraz indapamid (diuretyk), wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu pacjentów ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania litu z Roxiperem z powodu potencjalnych interakcji farmakologicznych. Inhibitory ACE, w tym peryndopryl, mogą indukować neutropenię, agranulocytozę, małopłytkowość oraz niedokrwistość, zwłaszcza u pacjentów z kolagenozą naczyń, przyjmujących leki immunosupresyjne, allopurynol lub prokainamid, a także u osób z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się regularne monitorowanie liczby leukocytów u pacjentów z grup ryzyka oraz edukację w zakresie wczesnego rozpoznawania objawów infekcji, takich jak gorączka czy ból gardła. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę istnieje podwyższone ryzyko niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek, nasilane przez indapamid, co wymaga ścisłej kontroli funkcji nerek, nawet przy niewielkich zmianach stężenia kreatyniny w surowicy.
afereza LDL, agranulocytoza, allopurynol, ból gardła, działanie niepożądane, ewerolimus, gliptyna, hemodializoterapia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor NEP, kolagenoza naczyń, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, linagliptyna, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, peryndopryl, pierwotny hiperaldosteronizm, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozuwastatyna, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sitagliptyna, syrolimus, temsyrolimus, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Perindopril/Amlodipine Krka 8 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Perindopril/Amlodipine Krka, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn poprzez wywoływanie sporadycznych działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zmęczenie. Choć nie przeprowadzono dedykowanych badań klinicznych oceniających ten wpływ, objawy te mogą zaburzać koncentrację, ocenę odległości oraz czas reakcji, co stanowi istotne ryzyko w kontekście bezpieczeństwa psychomotorycznego pacjenta. Preparat dostępny jest w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg (perindopril + amlodypina), a ryzyko wystąpienia objawów może być szczególnie istotne w początkowym okresie leczenia lub po zmianie dawki.
amlodypina, bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, farmakokinetyka i farmakodynamika, funkcje psychomotoryczne, interakcja lekowa, nadciśnienie tętnicze, omdlenie, peryndopryl, peryndopryl z amlodypiną, politerapia, preparat złożony, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Co-Amlessa to lek doustny dostępny w pięciu różnych dawkach, zawierający trzy substancje czynne: peryndopryl z tert-butyloaminą (2-8 mg), amlodypinę w postaci bezylanu (5 lub 10 mg) oraz indapamid (0,625-2,5 mg). Tabletki różnią się kształtem, rozmiarem oraz obecnością linii podziału, która służy jedynie ułatwieniu przełamania, a nie precyzyjnemu dzieleniu dawki. Preparat zawiera również substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, karboksymetyloskrobia sodowa, wapnia chlorek sześciowodny, sodu wodorowęglan, krzemionka koloidalna uwodniona oraz magnezu stearynian (E 470b), które wpływają na właściwości farmaceutyczne tabletek.
amlodypina, bezpieczeństwo farmakologiczne, bezylan amlodypiny, celuloza mikrokrystaliczna, chlorek wapnia, indapamid, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, linia podziału, okres ważności, peryndopryl, postać farmaceutyczna, przełamanie tabletki, skrobia żelowana kukurydziana, stabilność leku, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka doustna, wodorowęglan sodu - Leksykon substancji czynnych
Indapamid – Działania niepożądane
Indapamid, lek moczopędny z grupy sulfonamidów, stosowany jest głównie w terapii nadciśnienia tętniczego, dostępny w dawkach 1,5 mg (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) oraz 2,5 mg (tabletki konwencjonalne), często w preparatach złożonych z peryndoprylem lub amlodypiną. Jego mechanizm działania wiąże się ze zwiększoną utratą elektrolitów, zwłaszcza potasu, co jest główną przyczyną działań niepożądanych. Hipokaliemia występuje u 10% pacjentów przy dawce 1,5 mg (stężenie potasu <3,4 mmol/l) i u 25% przy dawce 2,5 mg, z odpowiednim spadkiem stężenia potasu odpowiednio o 0,23 mmol/l i 0,41 mmol/l po 12 tygodniach terapii. Włączenie inhibitorów ACE, takich jak peryndopryl, redukuje ryzyko hipokaliemii, co potwierdzają dane z preparatu Co-Amlessa, gdzie częstość hipokaliemii wynosiła od 2% do 6% w zależności od dawki. Monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu, sodu i wapnia, jest kluczowe, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wiek podeszły, niedożywienie, marskość wątroby czy stosowanie glikozydów nasercowych i leków przeciwarytmicznych.
agranulocytoza, amlodypina, antagonista wapnia, bezmocz, encefalopatia wątrobowa, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, lek moczopędny, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, parestezja, peryndopryl, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, skąpomocz, sulfonamid, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, utrata elektrolitów, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Prestozek Combi 4 mg + 5 mg
Prestozek Combi to lek zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanału wapniowego), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Profil działań niepożądanych tego preparatu obejmuje efekty charakterystyczne dla obu substancji czynnych, jednak dostępne dane źródłowe nie zawierają szczegółowej tabeli z częstością występowania poszczególnych działań niepożądanych. Klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych opiera się na standardzie MedDRA i obejmuje kategorie od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), a także kategorię „nieznana” dla zdarzeń o nieokreślonej częstości. Lek dostępny jest w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg, co umożliwia indywidualizację terapii i minimalizację ryzyka działań niepożądanych.
amlodypina, bezpieczeństwo farmakoterapii, bezpieczeństwo terapii, bloker kanału wapniowego, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, inhibitor konwertazy angiotensyny, klasyfikacja MedDRA, modyfikacja dawkowania, monitorowanie pacjenta, monitorowanie systematyczne, peryndopryl, profil bezpieczeństwa leku, system monitorowania bezpieczeństwa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aramlessa 10 mg + 5 mg
Lek Aramlessa, zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych wynikających z mechanizmu działania obu składników. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to obrzęk obwodowy (szczególnie w okolicy kostek), senność, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i błędnikowego, ból głowy, zaburzenia smaku, parestezje oraz zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie. Często zgłaszane są także szum uszny, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy i szyi, niedociśnienie tętnicze z objawami takimi jak omdlenia i zawroty głowy, duszność, kaszel, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, zmiana rytmu wypróżnień), reakcje skórne (świąd, wysypka, wykwity), obrzęk stawów, kurcze mięśni, zmęczenie oraz astenia. Działania te klasyfikowane są według częstości występowania zgodnie z MedDRA, z częstością określaną jako często (≥1/100 do <1/10) dla większości wymienionych objawów. Występują one szczególnie w początkowej fazie terapii i mogą wymagać monitorowania oraz dostosowania dawkowania (dostępne dawki: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg, 10 mg + 10 mg).
Ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego, zwłaszcza u pacjentów starszych, odwodnionych lub przyjmujących inne leki hipotensyjne, konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych oraz stanu klinicznego pacjenta. Obrzęk obwodowy związany z amlodypiną wymaga szczególnej uwagi, podobnie jak objawy neurologiczne i sercowo-naczyniowe pojawiające się na początku leczenia. W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych wskazane jest rozważenie przerwania terapii lub modyfikacji dawki. Lekarz powinien uwzględnić indywidualne ryzyko pacjenta, w tym choroby współistniejące i potencjalne interakcje lekowe, aby zapewnić optymalne i bezpieczne leczenie nadciśnienia tętniczego preparatem Aramlessa.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, dysfunkcja błędnika, kaszel, kołatanie serca, kurcze mięśni, nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk, obrzęk obwodowy, obrzęk stawów, parestezje, peryndopryl, peryndopryl z argininą, podwójne widzenie, senność, suchy kaszel, świąd, szum uszny, wykwit, wymioty, wysypka, zaburzenia ostrości widzenia, zaburzenia smaku, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zmęczenie, zmiana rytmu wypróżnień - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie Roxiperu, zawierającego rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, manifestuje się przede wszystkim niedociśnieniem tętniczym, które może przebiegać z tachykardią odruchową lub bradykardią, będąc efektem nadmiernego działania inhibitora ACE oraz diuretyku. Towarzyszą temu objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty), układu nerwowego (zawroty głowy, senność, splątanie) oraz zaburzenia funkcji nerek (skąpomocz <500 ml/dobę, bezmocz <100 ml/dobę). Charakterystyczne są również zaburzenia wodno-elektrolitowe, w tym hiponatremia (<135 mmol/l) i hipokaliemia (<3,5 mmol/l), które wymagają ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko powikłań kardiologicznych, takich jak arytmie. W ciężkich przypadkach może dojść do uszkodzenia mięśni i wątroby, co wymaga kontroli aktywności kinazy kreatynowej oraz funkcji wątrobowych.
bezmocz, chlorek sodu, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, inhibitor ACE, kinaza kreatynowa, niedociśnienie tętnicze, nudności, peryndopryl, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, rozuwastatyna, skąpomocz, skurcz mięśni szkieletowych, splątanie, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Vidotin 8 mg
Peryndopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne implikacje kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz zwiększonej śmiertelności sercowo-naczyniowej. Również sakubitryl/walsartan oraz procedury dializacyjne z określonymi błonami (np. poliakrylonitrylowe) są przeciwwskazane z powodu ryzyka obrzęku naczynioruchowego i reakcji rzekomoanafilaktycznych. Połączenia z antagonistami receptora angiotensyny II, estramustyną czy litem są generalnie niezalecane, wymagając ścisłego monitorowania parametrów klinicznych, w tym stężenia potasu i funkcji nerek. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, trimetoprymu, cyklosporyny, takrolimusu oraz heparyny, co wymaga regularnej kontroli stężenia potasu w surowicy.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, dipeptydylopeptydaza 4, doustny lek hipoglikemizujący, estramustyna, gliptyna, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, ko-trimoksazol, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, linagliptyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, podwójna blokada układu RAA, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sartan, sitagliptyna, skurczowa niewydolność serca, substytut soli zawierający potas, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Amlessa 8 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Amlessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę w dawkach 4 mg + 5 mg, 4 mg + 10 mg, 8 mg + 5 mg oraz 8 mg + 10 mg, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Brak jest specyficznych badań oceniających ten wpływ, jednak na podstawie profilu bezpieczeństwa substancji czynnych oraz obserwacji klinicznych wiadomo, że podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy i zmęczenie. Objawy te, choć sporadyczne, mogą znacząco upośledzać zdolności psychomotoryczne, koncentrację oraz czas reakcji, co stanowi istotne zagrożenie w kontekście bezpieczeństwa ruchu drogowego i obsługi urządzeń mechanicznych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Triveram 20 mg + 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triveram jest wskazany do leczenia substytucyjnego u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym lub stabilną chorobą wieńcową współistniejącą z pierwotną hipercholesterolemią lub hiperlipidemią mieszaną. Preparat zawiera stałe dawki atorwastatyny (10-40 mg), peryndoprylu (5-10 mg) oraz amlodypiny (5-10 mg) w formie tabletek powlekanych, dostępnych w pięciu różnych kombinacjach, co pozwala na indywidualizację terapii. Triveram jest przeznaczony dla pacjentów, u których wcześniej osiągnięto stabilizację ciśnienia tętniczego i/lub kontrolę objawów choroby wieńcowej oraz odpowiednie parametry lipidowe przy stosowaniu tych substancji czynnych w oddzielnych preparatach, w identycznych dawkach.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, atorwastatyna, hiperlipidemia mieszana, laktoza jednowodna, leczenie substytucyjne, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, peryndopryl, peryndopryl arginina, pierwotna hipercholesterolemia, stabilna choroba wieńcowa, tabletka powlekana, Triveram, zaburzenia lipidowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Prestarium 5 mg 5 mg
Dawkowanie leku Prestarium 5 mg powinno być indywidualnie dostosowane do reakcji ciśnienia tętniczego pacjenta, z uwzględnieniem szczególnych grup, takich jak osoby z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, niewydolnością serca, chorobą wieńcową oraz pacjenci w podeszłym wieku. Standardowa dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, podawana rano, jednak u pacjentów z wysoką aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron lub przy współistniejącej terapii lekami moczopędnymi zaleca się rozpoczęcie od 2,5 mg. Dawkę można zwiększyć do 10 mg po miesiącu leczenia, zależnie od odpowiedzi terapeutycznej i tolerancji. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, gdzie dawkowanie jest dostosowane do klirensu kreatyniny: 5 mg/dobę przy Clkr ≥ 60 ml/min, 2,5 mg/dobę przy Clkr 30-60 ml/min, 2,5 mg co drugi dzień przy Clkr 15-30 ml/min oraz 2,5 mg w dniu dializy u pacjentów z Clkr < 15 ml/min. Monitorowanie czynności nerek i stężenia potasu w surowicy jest obligatoryjne, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem niedociśnienia i zaburzeń elektrolitowych.
beta-adrenolityk, ciężka niewydolność serca, dekompensacja układu sercowo-naczyniowego, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hiponatremia, klirens kreatyniny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawowa niewydolność serca, objawowe niedociśnienie tętnicze, peryndopryl, peryndoprylat, preparat naparstnicy, Prestarium, stabilna choroba wieńcowa, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Noliprel Forte 5 mg + 1,25 mg
Preparat Noliprel Forte, zawierający 5 mg peryndoprylu z argininą oraz 1,25 mg indapamidu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, wrodzonym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, a także w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkim zwężeniem tętnic nerkowych, w terapii skojarzonej z aliskirenem u chorych z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m², a także w połączeniu z sakubitrylem/walsartanem bez zachowania 36-godzinnego odstępu. Indapamid jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny < 30 ml/min, encefalopatii wątrobowej, ciężkich zaburzeniach czynności wątroby oraz wyjściowej hipokaliemii. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u pacjentów dializowanych oraz z niewyrównaną niewydolnością serca.
ciąża, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotensja, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pochodna sulfonamidowa, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl walsartan, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Indapamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Indapamid, pochodna sulfonamidowa z pierścieniem indolowym, jest diuretykiem tiazydopodobnym szeroko stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Dane przedkliniczne wskazują na niski potencjał toksyczności ostrej i przewlekłej, z wartościami LD50 dla dożylnego podania u myszy wynoszącymi 577-635 mg/kg, u szczurów 394-440 mg/kg, a dla podania doustnego u myszy, szczurów i świnek morskich przekraczającymi 3000 mg/kg. Objawy toksyczności ostrej, takie jak spowolnienie oddechu i rozszerzenie naczyń obwodowych, są związane z farmakologicznym działaniem leku i pojawiają się przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Badania genotoksyczności i kancerogenności wykazały brak mutagennego i rakotwórczego potencjału indapamidu, a badania reprodukcyjne nie potwierdziły embriotoksyczności, teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność nawet przy dawkach do 6250 razy wyższych niż zalecane u ludzi.
amlodypina, badanie kancerogenności, badanie mutagenności, diuretyk tiazydopodobny, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt moczopędny, indapamid, LD50, nadciśnienie tętnicze, peryndopryl, pochodna sulfonamidowa, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, upośledzenie płodności, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Przedawkowanie preparatu Perindopril + Indapamide Krka (4 mg + 1,25 mg) prowadzi do istotnego niedociśnienia tętniczego, które może manifestować się od łagodnego spadku ciśnienia do ciężkiego wstrząsu hipotensyjnego. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, skurcze mięśniowe związane z hipokaliemią (<3,5 mmol/l), zawroty głowy, senność, splątanie psychiczne oraz zaburzenia czynności nerek, takie jak skąpomocz (<500 ml/dobę) i bezmocz (<100 ml/dobę). Dodatkowo obserwuje się hiponatremię (<135 mmol/l) wynikającą z działania diuretyku indapamidu i inhibitora ACE – perindoprilu. Patofizjologia objawów opiera się na nasilonym działaniu hipotensyjnym obu składników oraz zaburzeniach elektrolitowych i hipowolemii prowadzącej do upośledzenia perfuzji narządowej, zwłaszcza nerek i mózgu.
bezmocz, dezorientacja, dializoterapia, diuretyk, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemii, indapamid, inhibitor ACE, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, równowaga kwasowo-zasadowa, skąpomocz, skurcz mięśniowy, sól fizjologiczna, splątanie, węgiel aktywowany, wstrząs hipotensyjny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie poznawcze, zaburzenie równowagi, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vidotin 4 mg
Profil bezpieczeństwa peryndoprylu jest zgodny z charakterystyką inhibitorów ACE, z najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi takimi jak zawroty głowy (pochodzenia ośrodkowego i błędnikowego), ból głowy, parestezje, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, zaburzenia widzenia, szum uszny, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, nudności, wymioty, świąd, wysypka, kurcze mięśni oraz astenia. Działania te występują z różną częstością, od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Peryndopryl może powodować poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak eozynofilia (niezbyt często), agranulocytoza, pancytopenia, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G-6PDH oraz małopłytkowość (bardzo rzadko). Ponadto, rzadko obserwuje się zespół SIADH, a także zaburzenia elektrolitowe, w tym hipoglikemię, hiperkaliemię i hiponatremię, które mogą mieć istotne implikacje kliniczne.
agranulocytoza, bezmocz, dławica piersiowa, dysgeusia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, inhibitor ACE, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pemfigoid, peryndopryl, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, udar mózgu, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół SIADH - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
CoAramlessa jest lekiem wskazanym do leczenia substytucyjnego nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych pacjentów, u których kontrola ciśnienia została już osiągnięta przy stosowaniu dwóch preparatów: złożonego peryndoprylu z indapamidem oraz oddzielnie amlodypiny, w dawkach odpowiadających zawartości w CoAramlessa. Preparat dostępny jest w trzech kombinacjach dawek: 5 mg peryndoprylu (3,395 mg peryndoprylu z argininą) + 1,25 mg indapamidu + 5 mg amlodypiny, 10 mg peryndoprylu (6,79 mg peryndoprylu z argininą) + 2,5 mg indapamidu + 5 mg amlodypiny oraz 10 mg peryndoprylu + 2,5 mg indapamidu + 10 mg amlodypiny. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami, co ułatwia identyfikację odpowiedniej dawki.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg
Indix Combi to lek zawierający peryndopryl (5 mg w postaci tozylanu) oraz indapamid (1,25 mg), stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl hamuje układ renina-angiotensyna-aldosteron, co zmniejsza utratę potasu wywołaną przez indapamid, jednak mimo tego mechanizmu ochronnego u około 2% pacjentów obserwuje się hipokaliemię (stężenie potasu poniżej 3,4 mmol/l). Do najczęstszych działań niepożądanych peryndoprylu należą: zawroty głowy (ośrodkowe i błędnikowe), ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, dolegliwości żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, zaparcia, nudności, wymioty), świąd, wysypka, kurcze mięśni oraz astenia. Indapamid natomiast najczęściej wywołuje reakcje nadwrażliwości skórnej, w tym wysypki plamkowo-grudkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
anuria, astenia, dializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, Indix Combi, niedociśnienie tętnicze, oliguria, parestezja, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, reakcja alergiczna, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wysypka plamkowo-grudkowa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Indix Combi zawiera 2,5 mg peryndoprylu (inhibitor ACE) oraz 0,625 mg indapamidu (diuretyk tiazydopodobny). Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na składniki, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, ciążę (zwłaszcza II i III trymestr), znaczne zwężenie tętnic nerkowych, ciężką niewydolność nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min dla indapamidu) oraz encefalopatię wątrobową. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², a także z sakubitrylem z walsartanem (przerwa co najmniej 36 godzin). Indapamid może nasilać hipokaliemię, a peryndopryl zwiększa ryzyko angioedemy i reakcji anafilaktoidalnych podczas procedur pozaustrojowych. Produkt zawiera 74,056 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
aliskiren, angioedema, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, niedociśnienie, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, sulfonamid, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Triveram 40 mg + 10 mg + 10 mg
Triveram to lek złożony zawierający atorwastatynę, peryndopryl i amlodypinę, przeznaczony do terapii substytucyjnej u dorosłych pacjentów, którzy dotychczas stosowali te substancje oddzielnie w równoważnych dawkach. Wskazania obejmują nadciśnienie tętnicze samoistne, stabilną chorobę wieńcową oraz zaburzenia lipidowe, takie jak pierwotna hipercholesterolemia i hiperlipidemia mieszana. Preparat dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania, np. Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg zawiera 10 mg atorwastatyny (jako 10,82 mg atorwastatyny wapniowej trójwodnej), 5 mg peryndoprylu (3,40 mg peryndoprylu) oraz 5 mg amlodypiny (6,94 mg amlodypiny bezylanu), co umożliwia indywidualizację terapii. Lek jest wskazany wyłącznie do kontynuacji leczenia u pacjentów dobrze tolerujących i skutecznie leczonych poszczególnymi składnikami w odpowiednich dawkach.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa trójwodna, compliance, dysfagia, dyslipidemia mieszana, działanie hipolipemizujące, działanie przeciwniedokrwienne, hiperlipidemia mieszana, inhibitor konwertazy angiotensyny, nadciśnienie tętnicze samoistne, peryndopryl, pierwotna hipercholesterolemia, profil lipidowy, stabilna choroba wieńcowa, statyna, terapia substytucyjna, zaburzenie lipidowe