heterozygotyczna hipercholesterolemia

Heterozygotyczna hipercholesterolemia (HeFH) to genetyczne zaburzenie metabolizmu lipidów, charakteryzujące się znacznie podwyższonym stężeniem cholesterolu LDL w osoczu od urodzenia. Jest to jedna z najczęstszych chorób genetycznych, występująca z częstością około 1:250-1:500 osób w populacji ogólnej.

Choroba spowodowana jest mutacją w jednym z trzech genów: LDLR (receptor LDL), APOB (apolipoproteina B) lub PCSK9 (konwertaza proproteinowa subtylizyny/keksyny typu 9). Najczęściej występują mutacje w genie LDLR, które prowadzą do nieprawidłowego funkcjonowania receptorów LDL i upośledzenia klirensu lipoprotein zawierających apolipoproteinę B.

Klinicznie HeFH objawia się podwyższonym stężeniem cholesterolu całkowitego (zazwyczaj 7-13 mmol/l) i LDL (zazwyczaj >4,9 mmol/l), żółtakami ścięgien, rąbkiem rogówkowym oraz przedwczesną miażdżycą tętnic wieńcowych. Nieleczona HeFH zwiększa ryzyko choroby wieńcowej 10-krotnie w porównaniu z populacją ogólną.

Diagnostyka opiera się na kryteriach klinicznych (np. kryteria Dutch Lipid Clinic Network, Simon Broome czy Make Early Diagnosis to Prevent Early Deaths), badaniach laboratoryjnych oraz, w wybranych przypadkach, badaniach genetycznych. Leczenie obejmuje modyfikację stylu życia oraz farmakoterapię, przede wszystkim statynami o dużej intensywności działania, często w skojarzeniu z ezetymibem. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się inhibitory PCSK9 lub aferezę LDL.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl