H+,K+-ATP-aza

H+,K+-ATP-aza (pompa protonowa) to enzym należący do rodziny P-ATPaz, który odpowiada za transport jonów wodorowych (H+) z komórek okładzinowych żołądka do światła żołądka w zamian za jony potasu (K+). Proces ten wymaga energii z hydrolizy ATP i jest kluczowy dla utrzymania kwaśnego środowiska w żołądku.

Enzym ten jest zlokalizowany głównie w kanalikach wydzielniczych komórek okładzinowych błony śluzowej żołądka, gdzie odpowiada za wydzielanie kwasu solnego. H+,K+-ATP-aza składa się z dwóch podjednostek: katalitycznej podjednostki alfa (odpowiedzialnej za wiązanie ATP i transport jonów) oraz glikozylowanej podjednostki beta (odpowiedzialnej za stabilizację enzymu i jego transport do błony komórkowej).

H+,K+-ATP-aza stanowi główny cel działania inhibitorów pompy protonowej (IPP), takich jak omeprazol, pantoprazol, lansoprazol, które są powszechnie stosowane w leczeniu choroby wrzodowej, choroby refluksowej przełyku oraz zespołu Zollingera-Ellisona. IPP wiążą się kowalencyjnie z pompą protonową, nieodwracalnie hamując jej aktywność, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania kwasu solnego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Omeprazole APTEO MED 20 mg

Omeprazol, będący inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC01), jest skutecznym lekiem w terapii schorzeń związanych z nadkwaśnością żołądka. Jego mechanizm działania polega na specyficznym, dawkozależnym hamowaniu H+K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych, co prowadzi do istotnego zmniejszenia wydzielania kwasu solnego. Podawany doustnie w dawce 20 mg raz na dobę, omeprazol redukuje 24-godzinną kwaśność soku żołądkowego średnio o 80%, a maksymalne wydzielanie kwasu po stymulacji pentagastryną o około 70%. Terapia zapewnia utrzymanie pH żołądka ≥3 przez około 17 godzin na dobę, co skutecznie kontroluje objawy choroby wrzodowej dwunastnicy oraz refluksu żołądkowo-przełykowego. Maksymalny efekt terapeutyczny osiągany jest po 4 dniach regularnego stosowania, a brak tachyfilaksji pozwala na długotrwałe stosowanie leku bez utraty skuteczności.
Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, Clostridium difficile, enancjomer, gastryna, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka okładzinowa żołądka, nadkwaśność, omeprazol, pentagastryna, Salmonella, sekrecja kwasu solnego, tachyfilaksja, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód dwunastnicy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pantoprazole Eugia 40 mg

Pantoprazol Eugia 40 mg, dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC02) stosowanym w celu hamowania wydzielania kwasu solnego w żołądku. Substancja czynna, pantoprazol sodowy półtorawodny, działa poprzez selektywne blokowanie enzymu H+K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych, co prowadzi do szybkiego i dawko-zależnego zmniejszenia kwaśności treści żołądkowej. Efekt terapeutyczny jest osiągany zwykle w ciągu 2 tygodni terapii, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). W trakcie leczenia obserwuje się odwracalny wzrost stężenia gastryny, zwykle do około dwukrotności wartości wyjściowej przy terapii długoterminowej, bez istotnych skutków ubocznych. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, co jest istotne w kontekście ograniczenia podaży sodu u pacjentów z przeciwwskazaniami do jego zwiększonego spożycia.
benzoimidazol, chromogranina A, gastryna, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, inhibitor receptora H2, komórki ECL, komórki enterochromafinopodobne, komórki okładzinowe żołądka, kwas solny, kwaśność wewnątrzżołądkowa, lek przeciwwydzielniczy, pantoprazol sodowy, rakowiak żołądka, rozrost gruczolakowaty, terapia pantoprazolem, zmiany przedrakowiakowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nolpaza control 20 mg

Nolpaza Control zawiera 20 mg pantoprazolu (w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego), będącego inhibitorem pompy protonowej (IPP, kod ATC: A02BC02). Mechanizm działania polega na specyficznym, nieodwracalnym blokowaniu enzymu H+,K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zahamowania zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego. Efekt ten jest niezależny od rodzaju stymulacji (acetylocholina, histamina, gastryna) i występuje zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. W trakcie terapii obserwuje się fizjologiczny wzrost stężenia gastryny, który jest odwracalny i zwykle nie przekracza normy przy krótkotrwałym stosowaniu, natomiast długotrwała terapia może powodować podwojenie stężenia gastryny oraz łagodny do umiarkowanego rozrost komórek ECL, bez obserwacji zmian przedrakowiakowych u ludzi. Ponadto, leczenie pantoprazolem może podwyższać stężenie chromograniny A (CgA), co może wpływać na diagnostykę guzów neuroendokrynnych, dlatego zaleca się przerwanie terapii IPP na 5-14 dni przed oznaczeniem CgA.
acetylocholina, antagonista receptora H2, benzoimidazol, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, gastryna, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, histamina, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka okładzinowa żołądka, kwaśne odbijanie, ocena endoskopowa, pantoprazol, rakowiak żołądka, refluks, rozrost gruczolakowaty, wydzielanie kwasu solnego, zgaga, zmiana przedrakowiakowa
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bioprazol 20 mg

Omeprazol, substancja czynna leku Bioprazol, jest inhibitorem pompy protonowej (IPP) o kodzie ATC A02BC01, stosowanym w leczeniu choroby wrzodowej i refluksu żołądkowo-przełykowego. Mechanizm działania polega na selektywnym, dawkozależnym hamowaniu enzymu H+,K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Doustne podanie omeprazolu w dawce 20 mg na dobę obniża dobową kwaśność soku żołądkowego o około 80%, redukując maksymalne wydzielanie kwasu po stymulacji pentagastryną o 70% i utrzymując pH żołądka ≥ 3 przez średnio 17 godzin na dobę. Efekt terapeutyczny ujawnia się po 4 dniach regularnego stosowania, a brak tachyfilaksji pozwala na długotrwałą terapię bez utraty skuteczności.
bioprazol, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, choroba wrzodowa dwunastnicy, chromogranina A, eradykacja Helicobacter pylori, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, komórka okładzinowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwaśność soku żołądkowego, omeprazol, pentagastryna, pompa protonowa, rak żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, tachyfilaksja, torbiel gruczołowa żołądka, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie soku żołądkowego, zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pantoprazole Genoptim 40 mg

Pantoprazole Genoptim, będący inhibitorem pompy protonowej (IPP) z kodem ATC A02BC02, dostępny jest w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawierającego 40 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego. Mechanizm działania pantoprazolu polega na nieodwracalnym hamowaniu enzymu H+K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje zahamowaniem wydzielania kwasu solnego zarówno w warunkach podstawowych, jak i stymulowanych. Efekt farmakologiczny jest zależny od dawki i jest identyczny niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). W większości przypadków ustąpienie objawów choroby następuje w ciągu dwóch tygodni terapii. Terapia pantoprazolem powoduje wzrost stężenia gastryny, który jest proporcjonalny do stopnia redukcji kwaśności i ma charakter odwracalny.
antagonista receptora H2, chromogranina A, gastryna, gastryna na czczo, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe żołądka, kwas solny, kwaśność wewnątrzżołądkowa, pantoprazol sodowy, parametry wewnątrzwydzielnicze, pochodna benzimidazolu, preparat przeciwwydzielniczy, rakowiak żołądka, receptor komórkowy, rozrost atypowy, rozrost gruczolakowaty, roztwór do wstrzykiwań, zmiany przedrakowiakowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mesopral 20 mg

Ezomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i składnikiem leku Mesopral w dawkach 20 mg oraz 40 mg, jest inhibitorem pompy protonowej stosowanym w terapii chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu H+K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych, co skutkuje znacznym zmniejszeniem zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu. Po podaniu doustnym efekt terapeutyczny pojawia się już po godzinie, a dawka 20 mg podawana raz na dobę przez 5 dni redukuje maksymalne wydzielanie kwasu o 90%. W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku (GERD) utrzymanie pH soku żołądkowego powyżej 4 wynosi odpowiednio 13 godzin dla dawki 20 mg i 17 godzin dla dawki 40 mg, z wysokim odsetkiem pacjentów osiągających ten efekt przez co najmniej 8, 12 i 16 godzin (dla 40 mg: 97%, 92%, 56%).
choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa dwunastnicy, eradykacja Helicobacter pylori, ezomeprazol, GERD, H+,K+-ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, komórka ECL, komórka enterochromaffinopodobna, komórka okładzinowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, pentagastryna, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, S-izomer omeprazolu, selektywny inhibitor COX-2, wrzód dwunastnicy, wrzód żołądka, wydzielanie kwasu solnego, zakażenie Helicobacter pylori, zanikowe zapalenie żołądka
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mesopral 40 mg

Ezomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i składnikiem aktywnym leku Mesopral, jest inhibitorem pompy protonowej (kod ATC: A02BC05) stosowanym w terapii chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu H+K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych, co skutkuje znacznym zmniejszeniem zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu. Po doustnym podaniu dawki 20 mg lub 40 mg, efekt terapeutyczny pojawia się w ciągu godziny, a po 5 dniach stosowania dawki 20 mg pH żołądka utrzymuje się powyżej 4 przez 13 godzin, a przy dawce 40 mg – przez 17 godzin. W badaniach klinicznych wykazano, że 20 mg ezomeprazolu zmniejsza maksymalne wydzielanie kwasu o 90% po stymulacji pentagastryną, a terapia 40 mg przez 4-8 tygodni pozwala na wyleczenie refluksowego zapalenia przełyku u 78-93% pacjentów. W eradykacji Helicobacter pylori stosuje się schemat 20 mg dwa razy dziennie z antybiotykami, osiągając skuteczność około 90%.
Campylobacter, CgA, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, działanie profilaktyczne, eradykacja Helicobacter pylori, GERD, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, kampylobakterioza, komórka ECL, komórka enterochromafinopochodna, komórka okładzinowa błony śluzowej żołądka, krwawienie z wrzodu trawiennego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, S-izomer omeprazolu, Salmonella, salmonelloza, selektywny inhibitor COX-2, torbiel gruczołowa żołądka, wydzielanie kwasu solnego, zakażenie Helicobacter pylori, zanikowe zapalenie żołądka
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esopol 40 mg

Esomeprazol, będący S-izomerem omeprazolu i inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC05), hamuje enzym H+K+-ATP-azę w komórkach okładzinowych żołądka, co skutkuje znacznym zmniejszeniem wydzielania kwasu solnego. Po 5-dniowej terapii doustnej w dawkach 20 mg i 40 mg pH żołądkowe utrzymuje się powyżej 4 przez odpowiednio 13 i 17 godzin na dobę, niezależnie od drogi podania. W badaniach u zdrowych ochotników stosowanie 80 mg esomeprazolu we wlewie dożylnym, a następnie ciągłym wlewem 8 mg/godz., utrzymywało pH >4 przez średnio 21 godzin i pH >6 przez 11-13 godzin w ciągu 24 godzin. Leczenie refluksowego zapalenia przełyku dawką 40 mg raz na dobę prowadzi do zagojenia u 78% pacjentów po 4 tygodniach, a po 8 tygodniach odsetek ten wzrasta do 93%. W profilaktyce ponownego krwawienia z wrzodu żołądka po hemostazie endoskopowej, stosowanie esomeprazolu 80 mg we wlewie i 8 mg/godz. przez 72 godziny zmniejszało ryzyko krwawienia w ciągu 30 dni (7,7% vs 13,6% placebo).
Campylobacter, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, Clostridium difficile, dysfagia, GERD, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, hemostaza endoskopowa, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki okładzinowe, lek przeciwwydzielniczy, pompa protonowa, rakowiak, refluksowe zapalenie przełyku, S-izomer omeprazolu, Salmonella, torbiel gruczołowa żołądka, wlew ciągły, wrzód żołądka, zanikowy nieżyt żołądka
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – DicloDuo Combi 75 mg + 20 mg

DicloDuo Combi to preparat w kapsułkach o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawierający 75 mg soli sodowej diklofenaku (25 mg peletek dojelitowych i 50 mg peletek o przedłużonym uwalnianiu) oraz 20 mg omeprazolu w postaci peletek dojelitowych. Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), hamuje cyklooksygenazę, co prowadzi do zmniejszenia produkcji prostaglandyn i efektu przeciwzapalnego oraz przeciwbólowego. Omeprazol, selektywny inhibitor pompy protonowej H+K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych żołądka, skutecznie zmniejsza wydzielanie kwasu solnego, co chroni błonę śluzową żołądka przed działaniem diklofenaku. Maksymalna skuteczność omeprazolu osiągana jest po 4 dniach stosowania, a dawka 20 mg/dobę obniża 24-godzinną kwaśność soku żołądkowego o około 80%, utrzymując pH żołądka ≥3 przez średnio 17 godzin na dobę.
błona śluzowa żołądka, choroba refluksowa przełyku, chromogranina A, cyklooksygenaza, diklofenak sodu, działanie przeciwzapalne, gastryna, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, inhibitor pompy protonowej, komórka enterochromafinopodobna, komórka okładzinowa żołądka, kwas solny, mediator stanu zapalnego, mieszanina racemiczna, peletka dojelitowa, peletka o przedłużonym uwalnianiu, pochodna kwasu octowego, pole pod krzywą stężenia, pompa protonowa, syntetaza prostaglandynowa, tachyfilaksja, torbiel gruczołowa żołądka, wrzód dwunastnicy, wydzielanie kwasu żołądkowego, zakażenie przewodu pokarmowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pantoprazol Zentiva 40 mg

Pantoprazol Zentiva, zawierający 40 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego, jest inhibitorem pompy protonowej (ATC: A02BC02) stosowanym w terapii chorób związanych z nadmierną sekrecją kwasu solnego w żołądku. Mechanizm działania polega na specyficznym, nieodwracalnym hamowaniu enzymu H+K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych, co prowadzi do zahamowania zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu. Efekt farmakodynamiczny jest zależny od dawki, a u większości pacjentów objawy nadkwaśności ustępują w ciągu 2 tygodni terapii. Podawanie pantoprazolu, zarówno doustnie, jak i dożylnie, powoduje wtórny wzrost stężenia gastryny na czczo, który w krótkotrwałym leczeniu pozostaje w granicach normy, natomiast w terapii długotrwałej może ulec podwojeniu.
acetylocholina, benzoimidazol, chromogranina A, gastryna, guz neuroendokrynny, H+,K+-ATP-aza, histamina, inhibitor pompy protonowej, inhibitor receptora H2, komórka ECL, komórka enterochromafinopodobna, komórka okładzinowa żołądka, kwaśność wewnątrzżołądkowa, nadmierne wydzielanie kwasu solnego, pantoprazol sodowy półtorawodny, pompa protonowa, produkt przeciwwydzielniczy, rakowiak żołądka, rozrost atypowy, rozrost gruczolakowaty, wydzielanie kwasu solnego, zmiana przedrakowiakowa