upośledzenie przepływu żółci
Upośledzenie przepływu żółci (cholestaza) to stan patologiczny charakteryzujący się zaburzeniem odpływu żółci z wątroby do dwunastnicy. Może mieć charakter wewnątrzwątrobowy (związany z uszkodzeniem hepatocytów lub małych przewodów żółciowych) lub zewnątrzwątrobowy (spowodowany przeszkodą mechaniczną w drogach żółciowych).
Klinicznie cholestaza manifestuje się żółtaczką, świądem skóry, odbarwieniem stolca i ściemnieniem moczu. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższenie stężenia bilirubiny całkowitej (głównie sprzężonej), fosfatazy alkalicznej (ALP), gamma-glutamylotranspeptydazy (GGTP) oraz cholesterolu w surowicy krwi.
Przyczyny wewnątrzwątrobowe upośledzenia przepływu żółci obejmują pierwotną żółciową marskość wątroby, pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych, polekowe uszkodzenie wątroby oraz cholestazę ciężarnych. Do przyczyn zewnątrzwątrobowych zalicza się kamicę przewodową, nowotwory dróg żółciowych i trzustki oraz zwężenie dróg żółciowych.
Diagnostyka cholestazy wymaga kompleksowego podejścia, obejmującego badania laboratoryjne, obrazowe (USG, MRCP, ERCP) oraz czasami biopsję wątroby. Leczenie zależy od przyczyny – w przypadku cholestazy zewnątrzwątrobowej często konieczna jest interwencja endoskopowa lub chirurgiczna, natomiast w cholestazach wewnątrzwątrobowych stosuje się leczenie farmakologiczne, np. kwas ursodeoksycholowy.