niedosłuch naczyniowy

Niedosłuch naczyniowy to rodzaj upośledzenia słuchu spowodowany zaburzeniami w przepływie krwi w naczyniach krwionośnych zaopatrujących ucho wewnętrzne. Może mieć charakter nagły lub stopniowy, a jego przyczyną są najczęściej zaburzenia mikrokrążenia w obrębie ślimaka oraz zmiany zakrzepowo-zatorowe.

Do czynników ryzyka niedosłuchu naczyniowego należą: nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, cukrzyca, hipercholesterolemia, zaburzenia krzepnięcia krwi, choroby autoimmunologiczne oraz wiek podeszły. Charakterystyczne objawy kliniczne obejmują jednostronny lub asymetryczny niedosłuch, często współistniejące szumy uszne oraz zawroty głowy.

Diagnostyka niedosłuchu naczyniowego opiera się na badaniach audiometrycznych, które zazwyczaj wykazują niedosłuch odbiorczy, badaniach obrazowych naczyń głowy i szyi oraz badaniach laboratoryjnych oceniających parametry krzepnięcia i metaboliczne. Leczenie jest ukierunkowane na poprawę krążenia w obrębie ucha wewnętrznego i obejmuje farmakoterapię lekami rozszerzającymi naczynia, przeciwzakrzepowymi oraz poprawiającymi reologię krwi.

Skuteczność terapii zależy od czasu wdrożenia leczenia – najlepsze efekty osiąga się, gdy leczenie zostanie rozpoczęte w ciągu pierwszych 24-48 godzin od wystąpienia objawów. Nieleczony niedosłuch naczyniowy może prowadzić do trwałego uszkodzenia komórek słuchowych i nieodwracalnej utraty słuchu.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl