nagła utrata słuchu

Nagła utrata słuchu (ang. sudden sensorineural hearing loss, SSNHL) to ostry stan audiologiczny, definiowany jako spadek słuchu o co najmniej 30 dB w trzech sąsiadujących częstotliwościach, występujący w ciągu 72 godzin. Dotyczy zazwyczaj jednego ucha i może być częściowy lub całkowity.

Etiologia nagłej utraty słuchu pozostaje nieustalona w około 70% przypadków, określana wtedy jako idiopatyczna. Wśród zidentyfikowanych przyczyn wymienia się infekcje wirusowe (szczególnie HSV, VZV, CMV), choroby naczyniowe, zaburzenia autoimmunologiczne, urazy akustyczne, urazy głowy, guzy nerwu słuchowego oraz działania niepożądane niektórych leków ototoksycznych.

Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad, badanie otoskopowe, audiometrię tonalną, badania obrazowe (MRI) oraz badania laboratoryjne. Leczenie pierwszego rzutu stanowią kortykosteroidy, podawane ogólnoustrojowo lub przez błonę okienka okrągłego (terapia intratympanalna). Wdrożenie terapii w ciągu pierwszych 2 tygodni znacząco zwiększa szanse na odzyskanie słuchu.

Rokowanie zależy od wieku pacjenta, stopnia utraty słuchu, obecności zawrotów głowy oraz czasu, jaki upłynął od wystąpienia objawów do rozpoczęcia leczenia. Spontaniczna poprawa występuje u około 32-65% pacjentów, jednak pełny powrót funkcji słuchowej obserwuje się jedynie u części chorych. Nagła utrata słuchu wymaga pilnej konsultacji otolaryngologicznej i audiologicznej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl