niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego

Niedokrwienie ośrodkowego układu nerwowego to stan patologiczny, w którym dochodzi do zmniejszenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do mózgu lub rdzenia kręgowego. Prowadzi to do niedoboru tlenu i glukozy, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania komórek nerwowych, co skutkuje zaburzeniami ich funkcji, a w przypadku dłuższego utrzymywania się tego stanu – do nieodwracalnych uszkodzeń i śmierci neuronów.

Główne przyczyny niedokrwienia OUN obejmują: zamknięcie naczyń krwionośnych przez zakrzep (udar niedokrwienny), krwotok wewnątrzczaszkowy, zator, hipotensję ogólnoustrojową, niewydolność krążenia oraz zatrzymanie krążenia. Objawy zależą od lokalizacji i rozległości niedokrwienia, mogą obejmować deficyty neurologiczne, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe, a w ciężkich przypadkach – śpiączkę i śmierć.

Diagnostyka obejmuje badania neuroobrazowe (TK, MRI z opcją dyfuzji i perfuzji), badania naczyniowe (angio-TK, angio-MR, USG dopplerowskie), EEG oraz badania laboratoryjne. Leczenie niedokrwienia OUN zależy od przyczyny, jednak kluczowe jest szybkie przywrócenie perfuzji mózgowej, zastosowanie neuroprotekcji i zapobieganie wtórnym uszkodzeniom. W udarze niedokrwiennym stosuje się trombolizę, trombektomię mechaniczną oraz leczenie przeciwpłytkowe i przeciwzakrzepowe.

Rokowanie w niedokrwieniu OUN zależy od czasu trwania epizodu niedokrwiennego, jego lokalizacji, rozległości oraz szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia. Zgodnie z koncepcją „penumbry” (strefy półcienia), wokół obszaru całkowitej martwicy istnieje strefa potencjalnie odwracalnego uszkodzenia, która może być uratowana przy szybkiej interwencji terapeutycznej. Kluczowe znaczenie ma więc czas – każda minuta opóźnienia w przywróceniu prawidłowego przepływu krwi zwiększa obszar nieodwracalnych uszkodzeń.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl