retinopatia nadciśnieniowa

Retinopatia nadciśnieniowa to powikłanie oczne długotrwałego, niekontrolowanego nadciśnienia tętniczego, które powoduje uszkodzenie naczyń krwionośnych siatkówki. Występuje ona najczęściej u pacjentów z wieloletnim wywiadem nadciśnienia, zwłaszcza gdy wartości ciśnienia utrzymują się powyżej 180/110 mmHg.

W przebiegu retinopatii nadciśnieniowej wyróżnia się dwa główne etapy: retinopatię nadciśnieniową łagodną (zmiany naczyniowe bez zaburzeń widzenia) oraz złośliwą (z obrzękiem tarczy nerwu wzrokowego i poważnymi zaburzeniami widzenia). Charakterystycznymi zmianami w badaniu dna oka są: zwężenie tętniczek siatkówki, poszerzenie i krętość żył, objaw skrzyżowania (arteriovenous nicking), mikrotętniaki, wybroczyny, wysięki twarde i miękkie (kłębki waty) oraz w ciężkich przypadkach obrzęk tarczy nerwu wzrokowego.

Diagnostyka retinopatii nadciśnieniowej opiera się na badaniu dna oka, które powinno być wykonywane regularnie u wszystkich pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Optyczna koherentna tomografia (OCT) i angiografia fluoresceinowa mogą być pomocne w ocenie zaawansowania zmian naczyniowych i monitorowaniu skuteczności leczenia.

Podstawą leczenia retinopatii nadciśnieniowej jest skuteczna kontrola ciśnienia tętniczego. W większości przypadków zmiany w siatkówce są odwracalne po normalizacji ciśnienia. W zaawansowanych stadiach choroby z neowaskularyzacją lub wylewami krwi do ciała szklistego może być konieczne zastosowanie fotokoagulacji laserowej lub intrawietralnych iniekcji leków anty-VEGF. Nieleczona retinopatia nadciśnieniowa może prowadzić do nieodwracalnej utraty widzenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl