wchłanianie fentanylu
Fentanyl jest silnym opioidowym lekiem przeciwbólowym o działaniu około 50-100 razy silniejszym niż morfina. Dzięki swojej lipofilności może być podawany różnymi drogami, co wpływa na jego farmakokinetykę i wchłanianie.
Przy podaniu dożylnym fentanyl działa niemal natychmiast, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu kilku minut. Podanie doustne jest mniej efektywne ze względu na efekt pierwszego przejścia, dlatego stosuje się formy przezśluzówkowe (podpoliczkowe, podjęzykowe), które omijają metabolizm wątrobowy i zapewniają biodostępność na poziomie 50-65%.
Szczególnie istotną drogą podania jest aplikacja przezskórna (systemy transdermalne), gdzie fentanyl wchłania się przez skórę, tworząc depot i zapewniając stabilne stężenie leku w osoczu przez 48-72 godziny. Stężenie terapeutyczne osiągane jest po około 12-24 godzinach od aplikacji plastra, a działanie utrzymuje się jeszcze przez kilkanaście godzin po jego usunięciu ze względu na depot skórne.
Wchłanianie fentanylu przez płuca (droga wziewna) charakteryzuje się szybkim początkiem działania ze względu na dużą powierzchnię pęcherzyków płucnych i bogate unaczynienie. Ta droga ma szczególne znaczenie w przypadku nadużywania fentanylu w formie proszku lub aerozolu.
Na szybkość i stopień wchłaniania fentanylu wpływają czynniki takie jak: pH środowiska, perfuzja tkanek, temperatura skóry (przy aplikacji transdermalnej), stan błon śluzowych oraz indywidualne różnice metaboliczne pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Matrifen 12 mikrogramów/godzinę system trandermalny 12 mcg/h
Przedawkowanie fentanylu z systemu transdermalnego Matrifen stanowi poważne zagrożenie życia, głównie z powodu ryzyka depresji układu oddechowego, która może utrzymywać się dłużej niż działanie antagonisty opioidowego, naloksonu. Objawy przedawkowania obejmują również toksyczną leukoencefalopatię, zaburzenia hemodynamiczne (ciężkie niedociśnienie, często związane z hipowolemią) oraz zaburzenia termoregulacji. Ze względu na charakter systemu transdermalnego, uwalnianie fentanylu może trwać nawet po usunięciu plastra, co wymaga ciągłego monitorowania i wielokrotnego podawania naloksonu lub zastosowania wlewu ciągłego antagonisty opioidów.
antagonista opioidów, depresja układu oddechowego, hipowolemia, intubacja dotchawicza, nalokson, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, objaw odstawienia, oddech kontrolowany, oddech wspomagany, płyn infuzyjny, przedawkowanie fentanylu, rurka ustno-gardłowa, system transdermalny, tlenoterapia, toksyczna leukoencefalopatia, uszkodzenie istoty białej mózgu, wchłanianie fentanylu, wyrzut amin katecholowych, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie termoregulacji