transferaza urydylodifosforoglukuronowa

Transferaza urydylodifosforoglukuronowa (UDP-glukuronozylotransferaza, UGT) to rodzina enzymów odgrywających kluczową rolę w procesie glukuronidacji – jednej z głównych reakcji II fazy biotransformacji związków endogennych i ksenobiotyków. Enzymy te katalizują przeniesienie reszty kwasu glukuronowego z UDP-glukuronowego na substraty zawierające grupy hydroksylowe, karboksylowe, aminowe lub tiolowe.

W organizmie człowieka występuje kilkanaście izoform UGT, kodowanych przez dwie rodziny genów: UGT1 i UGT2. Enzymy te zlokalizowane są głównie w retikulum endoplazmatycznym hepatocytów, ale występują również w jelitach, nerkach, płucach i innych tkankach. Poszczególne izoformy różnią się specyficznością substratową oraz aktywnością w różnych tkankach.

Klinicznie transferaza urydylodifosforoglukuronowa odgrywa istotną rolę w metabolizmie bilirubiny, hormonów steroidowych, leków (np. paracetamolu, morfiny, niesteroidowych leków przeciwzapalnych) oraz wielu innych związków. Niedobór lub zmniejszona aktywność UGT może prowadzić do zaburzeń metabolicznych, takich jak zespół Gilberta, zespół Criglera-Najjara czy zespół Lucey-Driscolła. Polimorfizmy genów UGT mogą być przyczyną różnic w metabolizmie leków i potencjalnych interakcji lekowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ValproLEK 500 500 mg

ValproLEK 500 zawiera 333 mg walproinianu sodu i 145 mg kwasu walproinowego, odpowiadając łącznie 500 mg walproinianu sodu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Kwas walproinowy cechuje się niemal 100% biodostępnością po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu po około 12 godzinach (zakres 3-24 h) i stabilnym stanem stacjonarnym po 3-4 dniach. Walproinian silnie wiąże się z białkami osocza (80-95%), jednak przy stężeniach >100 mg/L wzrasta frakcja wolna. Objętość dystrybucji ogranicza się do krwi z szybkim wymianą pozakomórkową. Stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym odpowiadają frakcji wolnej w osoczu, co jest kluczowe dla działania w OUN. Lek przenika przez barierę łożyskową, a stężenia u noworodków są zbliżone do matczynych. Niewielkie ilości (1-10%) przenikają do mleka matki, co wymaga uwagi przy karmieniu piersią.
bariera łożyskowa, beta-oksydacja, biodostępność, frakcja wolna, glikoproteina p, glukuronidacja, izoenzym CYP2C9, klirens ogólnoustrojowy, klirens walproinianu, kwas walproinowy, marskość wątroby, mleko ludzkie, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zapalenie wątroby, płyn mózgowo-rdzeniowy, proces utleniania, sprzęganie z kwasem glukuronowym, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, transferaza urydylodifosforoglukuronowa, układ cytochromu P450, walproinian sodu, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – ValproLEK 300 300 mg

ValproLEK 300, zawierający walproinian sodu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się niemal 100% biodostępnością po podaniu doustnym oraz maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po około 12 godzinach (zakres 3-24 h). Stan stacjonarny uzyskuje się po 3-4 dniach terapii. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (80-95%), z wzrostem frakcji wolnej przy stężeniach >100 mg/L. Objętość dystrybucji ogranicza się do krwi, a stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym odpowiada frakcji wolnej w osoczu. Walproinian przenika przez łożysko i do mleka matki (1-10% stężenia w osoczu). Metabolizm wątrobowy jest główną drogą eliminacji, z udziałem UGT (50% dawki), beta-oksydacji (30-40%) oraz CYP450 (około 10%). Okres półtrwania u dorosłych wynosi 10-15 godzin, u dzieci 6-10 godzin, z istotnymi różnicami zależnymi od wieku i stanu klinicznego pacjenta.
bariera łożyska, beta-oksydacja, białko osocza, biodostępność, cytochrom P450, inhibitor enzymów wątrobowych, klirens ogólnoustrojowy, klirens walproinianu, kwas walproinowy, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ostre zapalenie wątroby, P-glikoproteina, płyn mózgowo-rdzeniowy, przedłużone uwalnianie, sprzęganie z kwasem glukuronowym, transferaza urydylodifosforoglukuronowa, utlenianie, walproinian, walproinian sodu

transferaza urydylodifosforoglukuronowa

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – ValproLEK 500 500 mg

Właściwości farmakokinetyczne – ValproLEK 300 300 mg