zaburzenia pigmentacji skóry
Zaburzenia pigmentacji skóry to grupa schorzeń dermatologicznych charakteryzujących się nieprawidłową ilością lub dystrybucją melaniny w skórze. Mogą one przybierać formę hiperpigmentacji (nadmierna ilość melaniny), hipopigmentacji (niedobór melaniny) lub depigmentacji (całkowity brak melaniny). Do najczęstszych przykładów należą melasma, bielactwo, plamy soczewicowate oraz ostuda.
Etiopatogeneza zaburzeń pigmentacji jest złożona i obejmuje czynniki genetyczne, hormonalne, autoimmunologiczne, zapalne oraz środowiskowe. Ekspozycja na promieniowanie UV jest jednym z głównych czynników wyzwalających lub nasilających hiperpigmentację, co ma istotne znaczenie w profilaktyce i leczeniu.
Diagnostyka zaburzeń pigmentacji opiera się głównie na badaniu klinicznym, dermatoskopii oraz niekiedy na biopsji skóry. W wybranych przypadkach zaleca się badania laboratoryjne w celu wykluczenia chorób ogólnoustrojowych. Nowoczesne metody diagnostyczne obejmują również refleksyjną mikroskopię konfokalną i spektrofotometrię.
Leczenie zaburzeń pigmentacji jest często długotrwałe i wymaga podejścia wielokierunkowego. Obejmuje ono miejscowe stosowanie środków depigmentujących (hydrochinon, kwas azelainowy, retinoidy), peelingi chemiczne, laseroterapię, fotoprotekcję oraz w niektórych przypadkach farmakoterapię ogólnoustrojową. W przypadku bielactwa stosuje się fototerapię UVB oraz miejscowe immunomodulatory.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
żywica epoksydowa – Działania niepożądane
Żywica epoksydowa, stosowana w plastrach do testów prowokacyjnych TRUE Test 36 w stężeniu 50 mikrogramów/cm² (41 mikrogramów/płatek), może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które należy uwzględnić podczas diagnostyki alergologicznej. Najczęściej obserwuje się przewlekłe reakcje skórne utrzymujące się przez tygodnie lub miesiące, uczucie pieczenia oraz podrażnienia spowodowane mechanizmem działania plastra. Często występują także przejściowe odbarwienia lub przebarwienia oraz rumień w miejscu aplikacji. U pacjentów z aktywnym zapaleniem skóry możliwe jest zaostrzenie istniejących zmian zapalnych. Rzadko dochodzi do rozwoju alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, a bardzo rzadko do reakcji anafilaktycznych, które choć nie zostały dotychczas odnotowane po zastosowaniu TRUE Test 36, wymagają gotowości do natychmiastowego leczenia w oddziałach alergologicznych.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, ciśnienie tętnicze krwi, leczenie dermatologiczne, nadwrażliwość, oddział alergologiczny, pieczenie skóry, plastry do prób prowokacyjnych, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, rumień, substancja alergizująca, test prowokacyjny, uczulenie, zaburzenia pigmentacji skóry, zaostrzenie zmian zapalnych, zapalenie skóry, żywica epoksydowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tegretol CR 400 400 mg
Karbamazepina, substancja czynna leku Tegretol CR 400, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa terapii. Najczęściej obserwuje się działania ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak ataksja, zawroty głowy, senność, podwójne widzenie oraz bóle głowy. W początkowym okresie leczenia mogą wystąpić także nudności, wymioty oraz reakcje alergiczne skórne. Zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenia (bardzo często), trombocytopenia i eozynofilia (często), stanowią poważne ryzyko, a rzadko obserwuje się agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną czy pancytopenię. Hiponatremia i zmniejszona osmolarność krwi, wynikające z efektu podobnego do działania ADH, mogą prowadzić do zatrucia wodnego z objawami neurologicznymi. Wśród działań niepożądanych skóry wymienia się pokrzywkę, alergiczne zapalenie skóry oraz bardzo rzadkie, ale ciężkie reakcje, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie skóry, alergiczny odczyn skórny, aplazja czerwonokrwinkowa, ataksja, ból głowy, chłoniak rzekomy, choreoatetoza, dyskineza, eozynofilia, ginekomastia, hiponatremia, hirsutyzm, jałowe zapalenie opon mózgowych, kanalikowośródmiąższowe zapalenie nerek, karbamazepina, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mlekotok, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość wielonarządowa, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, niedowład, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, osmolarność krwi, ośrodkowy układ nerwowy, ostra uogólniona krostkowica, pancytopenia, parestezja, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, retykulocytoza, rogowacenie liszajowate, ruchy mimowolne, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, suchość jamy ustnej, Tegretol CR, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, uspokojenie polekowe, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia pigmentacji skóry, zaburzenia spermatogenezy, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrucie wodne, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniakowe zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Laticort 0,1% 1 mg/g
Laticort 0,1% to krem zawierający hydrokortyzon 17-maślan w stężeniu 1 mg/g, stosowany miejscowo jako kortykosteroid. Może wywoływać liczne działania niepożądane, głównie lokalne reakcje skórne w miejscu aplikacji, takie jak trądzikopodobne zmiany, teleangiektazje, zanik naskórka, suchość skóry, hirsutyzm, łysienie, odbarwienia, rozstępy, zapalenie mieszków włosowych, podrażnienie, pokrzywka czy wysypka plamisto-grudkowa. Długotrwałe stosowanie, aplikacja na dużą powierzchnię skóry, pod opatrunkiem okluzyjnym, u dzieci lub na uszkodzoną skórę zwiększa ryzyko wchłaniania ogólnoustrojowego i powikłań. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu w okolicy oczu, gdzie mogą wystąpić poważne powikłania okulistyczne, takie jak jaskra, zaćma czy nieostre widzenie.
cukromocz, działania niepożądane kortykosteroidów, efekt odbicia, hiperglikemia, hirsutyzm, hydrokortyzon 17-maślan, immunosupresja, jaskra, kortykosteroid miejscowy, nadciśnienie tętnicze, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, plamica posteroidowa, podrażnienie skóry, pokrzywka, rozstępy skórne, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, teleangiektazje, tkanka podskórna, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenia pigmentacji skóry, zaćma, zakażenia wtórne, zanik tkanki podskórnej, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga, zmiany trądzikopodobne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Novate 0,5 mg/g
Klobetazol propionian, jako silny kortykosteroid miejscowy, może wywoływać liczne działania niepożądane, których częstość i nasilenie zależą od dawki, czasu stosowania oraz powierzchni aplikacji. Najczęściej obserwuje się miejscowe reakcje skórne, takie jak uczucie pieczenia (≥ 1/100, < 1/10), które ustępuje samoistnie. Inne działania o nieznanej częstości obejmują świąd, atrofię skóry, pękanie, rozstępy, wtórne zakażenia, wysypkę, kontaktowe zapalenie skóry, potówki oraz zaostrzenie choroby podstawowej. Długotrwałe stosowanie, zwłaszcza na dużych powierzchniach lub pod opatrunkami okluzyjnymi, może prowadzić do ogólnoustrojowych efektów, takich jak zespół Cushinga, zaburzenia metaboliczne i elektrolitowe, a także do zmian skórnych, w tym nadmiernego owłosienia i zmian pigmentacyjnych. Szczególną ostrożność należy zachować u dzieci, u których obserwowano również zaburzenia wzrostu i rozwoju oraz zwiększone ryzyko zespołu Cushinga, zwłaszcza przy stosowaniu pod pieluchą lub opatrunkami okluzyjnymi.
alergiczne zapalenie skóry, atrofia skóry, hiperglikemia, hirsutyzm, klobetazol propionian, kortykosteroid miejscowy, łuszczyca, łuszczyca krostkowa, nieostre widzenie, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercze, otyłość centralna, pękanie skóry, pieczenie skóry, potówki, rozstępy skórne, rozszerzenie naczyń powierzchniowych, ścieńczenie skóry, świąd, twarz księżycowata, wysypka skórna, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia glikemii, zaburzenia pigmentacji skóry, zaburzenia wzrostu, zakażenie wtórne, zaostrzenie choroby podstawowej, zespół Cushinga