utrata płodów
Utrata płodów (poronienie) to samoistne lub wywołane zakończenie ciąży przed osiągnięciem przez płód zdolności do samodzielnego życia poza organizmem matki, zazwyczaj przed 20-24 tygodniem ciąży. Jest to dość powszechne zjawisko, dotykające około 10-20% rozpoznanych klinicznie ciąż, przy czym większość poronień ma miejsce w pierwszym trymestrze.
Najczęstszymi przyczynami utraty płodów są nieprawidłowości chromosomalne (około 50-60% poronień w pierwszym trymestrze), anomalie anatomiczne macicy, zaburzenia endokrynologiczne (np. niewyrównana cukrzyca, niedoczynność tarczycy), infekcje, czynniki immunologiczne oraz trombofilie. Istotne są również czynniki środowiskowe jak palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu czy narażenie na toksyny środowiskowe.
Diagnostyka utraty płodów obejmuje badania ultrasonograficzne, oznaczanie poziomu hormonu hCG, badania histopatologiczne materiału poronnego, a także – w przypadku nawracających poronień – poszerzony panel badań uwzględniający ocenę kariotypu pary, badania immunologiczne, testy w kierunku trombofilii oraz ocenę budowy narządu rodnego.
Postępowanie medyczne zależy od typu poronienia i obejmuje obserwację (przy poronieniu zagrażającym), leczenie farmakologiczne lub zabiegowe (łyżeczkowanie jamy macicy). U pacjentek z nawracającymi poronieniami istotne jest leczenie przyczynowe, ukierunkowane na zidentyfikowany czynnik etiologiczny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clabilla 20 mg
Badania przedkliniczne bilastyny, substancji czynnej leku Clabilla, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości nie zaobserwowano niekorzystnych efektów. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów i królików niepożądane działania na płód pojawiły się jedynie przy dawkach toksycznych, ponad 30-krotnie przekraczających ekspozycję u ludzi. W szczególności odnotowano przed- i poimplantacyjną utratę płodów u szczurów oraz zaburzenia kostnienia u królików. W badaniach laktacji u szczurów stwierdzono obecność bilastyny w mleku w stężeniu około 50% stężenia w osoczu matki, jednak kliniczne znaczenie tego wyniku dla ludzi pozostaje nieustalone.
autoradiografia, badanie laktacji, bilastyna, dystrybucja bilastyny, działanie niepożądane, narząd rozrodczy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, poziom ekspozycji, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, utrata płodów, wpływ na płodność, zaburzenie kostnienia, zapłodnienie