chód parkinsonowski

Chód parkinsonowski (chód parkinsoniczny) to charakterystyczny wzorzec chodu występujący u osób z chorobą Parkinsona. Cechuje się drobnymi, szurającymi krokami, zmniejszoną amplitudą ruchu kończyn, pochyleniem tułowia do przodu, brakiem balansowania kończynami górnymi podczas chodzenia oraz trudnościami w inicjacji i zatrzymaniu ruchu.

Klinicznie chód parkinsonowski objawia się spowolnieniem (bradykinezją), sztywnością mięśniową oraz zaburzeniami odruchów postawy. Pacjenci często mają trudności z rozpoczęciem chodu (tzw. freezing – przymrożenie), a także z wykonywaniem zwrotów, które realizują serią drobnych kroków zamiast płynnego obrotu. W zaawansowanych stadiach choroby może występować przyspieszenie chodu (festynacja), kiedy pacjent zdaje się „gonić” swój środek ciężkości.

Diagnostyka chodu parkinsonowskiego opiera się na obserwacji klinicznej, testach funkcjonalnych (np. test „wstań i idź”) oraz nowoczesnych metodach analizy chodu z wykorzystaniem systemów optoelektronicznych. Leczenie obejmuje farmakoterapię dopaminergiczną, fizjoterapię ukierunkowaną na poprawę wzorca chodu oraz w wybranych przypadkach głęboką stymulację mózgu (DBS).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl