spowolnienie ruchowe

Spowolnienie ruchowe (bradykinezja) to objaw neurologiczny charakteryzujący się ogólnym zmniejszeniem szybkości ruchów spontanicznych oraz trudnościami w inicjowaniu i kontynuowaniu ruchów. Jest to jeden z kardynalnych objawów choroby Parkinsona, występujący również w innych parkinsonizmach, a także w zespołach pozapiramidowych.

W obrazie klinicznym spowolnienie ruchowe objawia się zmniejszoną spontanicznością ruchów, trudnościami w wykonywaniu precyzyjnych czynności manualnych, wydłużonym czasem reakcji i wolniejszym tempem poruszania się. U pacjentów obserwuje się również ograniczenie mimiki twarzy (hipomimia), rzadsze mruganie, cichszą i monotonną mowę oraz zmniejszoną gestykulację.

Patofizjologicznym podłożem spowolnienia ruchowego jest dysfunkcja jąder podstawy mózgu, szczególnie szlaku nigrostriatalnego. W chorobie Parkinsona wynika to z niedoboru dopaminy wskutek degeneracji neuronów istoty czarnej. Spowolnienie ruchowe może występować również w innych schorzeniach, jak parkinsonizm atypowy, postępujące porażenie nadjądrowe, depresja, czy jako skutek uboczny działania niektórych leków, zwłaszcza neuroleptyków.

Diagnostyka spowolnienia ruchowego opiera się głównie na badaniu neurologicznym, podczas którego ocenia się szybkość i płynność ruchów, a także na testach klinicznych, takich jak test szybkiego stukania palcami czy test rysowania spirali. W leczeniu stosuje się przede wszystkim leki dopaminergiczne (w przypadku choroby Parkinsona), a także fizjoterapię i terapię zajęciową, mające na celu poprawę sprawności ruchowej pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl