nabyte inhibitory czynników krzepnięcia

Nabyte inhibitory czynników krzepnięcia to przeciwciała, które rozwijają się spontanicznie u pacjentów i neutralizują aktywność jednego lub więcej czynników krzepnięcia. Najczęściej występującym nabytym inhibitorem jest przeciwciało skierowane przeciwko czynnikowi VIII (nabyta hemofilia A), chociaż opisano również inhibitory przeciwko innym czynnikom krzepnięcia, w tym II, V, VII, IX, X, XI, XIII i czynnikowi von Willebranda.

Nabyte inhibitory czynników krzepnięcia mogą wystąpić w różnych sytuacjach klinicznych, w tym w chorobach autoimmunologicznych (np. toczeń rumieniowaty układowy), nowotworach, podczas ciąży lub w okresie poporodowym, a także w przebiegu infekcji. U około 50% pacjentów z nabytą hemofilią A nie udaje się zidentyfikować żadnej choroby współistniejącej (przypadki idiopatyczne).

Klinicznie nabyte inhibitory czynników krzepnięcia manifestują się nagłym wystąpieniem krwawień, często o ciężkim przebiegu, u pacjentów bez wcześniejszej historii skaz krwotocznych. Diagnostyka obejmuje badania układu krzepnięcia, w tym testy mieszania osocza oraz oznaczenie miana inhibitora metodą Bethesda. Leczenie koncentruje się na kontroli krwawień przy użyciu czynników omijających (rVIIa, aPCC) oraz eliminacji inhibitora poprzez immunosupresję.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl