rumień wielopostaciowy mniejszy
Rumień wielopostaciowy mniejszy (erythema multiforme minor) to ostra, samoograniczająca się choroba skóry o podłożu immunologicznym, charakteryzująca się typowymi zmianami skórnymi w postaci tarczowatych wykwitów. Najczęściej występuje jako reakcja na infekcję wirusem Herpes simplex (HSV) lub inne patogeny, a także jako odpowiedź na niektóre leki.
Klinicznie objawia się symetrycznymi zmianami skórnymi, które często mają charakterystyczny wygląd „tarczy strzelniczej” (target lesions) – z centralnym pęcherzem lub obszarem martwicy otoczonym przez pierścień rumienia. Zmiany lokalizują się głównie na dystalnych częściach kończyn, rzadziej na tułowiu. W przeciwieństwie do cięższej postaci – rumienia wielopostaciowego większego – zajęcie błon śluzowych jest ograniczone lub nie występuje.
Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym, choć w niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie biopsji skóry. Leczenie ma charakter objawowy i polega na usunięciu czynnika wywołującego, stosowaniu miejscowych glikokortykosteroidów oraz leków przeciwhistaminowych w celu złagodzenia świądu. Większość przypadków ustępuje samoistnie w ciągu 2-4 tygodni, jednak u części pacjentów choroba może mieć charakter nawrotowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rumień wielopostaciowy – Diagnostyka i diagnoza
Rumień wielopostaciowy (EM) to immunologiczna reakcja nadwrażliwości obejmująca skórę i błony śluzowe, charakteryzująca się nagłym pojawieniem symetrycznych, tarczowatych zmian skórnych (target lesions) z trzema strefami kolorystycznymi, głównie na kończynach. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i wywiadzie, uwzględniającym niedawne infekcje (zwłaszcza HSV, Mycoplasma pneumoniae) oraz stosowane leki (antybiotyki, leki przeciwdrgawkowe, NLPZ, statyny). Kluczowe jest różnicowanie EM od zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), gdzie zmiany są bardziej rozległe, płaskie i obejmują tułów, a oddzielanie naskórka przekracza 10% powierzchni ciała. EM dzieli się na postać mniejszą (EM minor) bez zajęcia błon śluzowych i większą (EM major) z ich zajęciem, przy czym termin EM major nie jest synonimem SJS.
badanie fizykalne, badanie PCR, bezpośredni test immunofluorescencyjny, biopsja skóry, dyskeratoza, eozynofilia, erythema multiforme, lek przeciwdrgawkowy, leukocytoza, liszaj płaski, łupież różowy Giberta, morfologia krwi, mycoplasma pneumoniae, neutropenia, niedokrwistość, oddzielanie się naskórka, osutka polekowa, pemfigoid pęcherzowy, pokrzywka, posiew wirusologiczny, rumień wielopostaciowy, rumień wielopostaciowy mniejszy, rumień wielopostaciowy większy, toczeń rumieniowaty, wywiad kliniczny, zajęcie błon śluzowych, zapalenie naczyń, zespół Stevensa-Johnsona, złogi immunoglobulin, zmiana pęcherzowa, zmiana tarczowata