zaburzenie ucha środkowego
Zaburzenie ucha środkowego to grupa schorzeń dotyczących przestrzeni między błoną bębenkową a uchem wewnętrznym. Najczęstsze z nich to ostre i przewlekłe zapalenie ucha środkowego, wysiękowe zapalenie ucha środkowego, otoskleroza oraz uraz akustyczny lub mechaniczny.
Zapalenie ucha środkowego (otitis media) może mieć charakter ostry lub przewlekły. W ostrej postaci dominują ból, gorączka, niedosłuch i często wyciek z ucha. Przewlekłe zapalenie charakteryzuje się długotrwałym wyciekiem i postępującym upośledzeniem słuchu. Wysiękowe zapalenie ucha środkowego (otitis media with effusion) objawia się gromadzeniem płynu w jamie bębenkowej bez cech ostrego zakażenia.
Otoskleroza to choroba metaboliczna kości skroniowej, prowadząca do unieruchomienia strzemiączka i niedosłuchu przewodzeniowego. Inne zaburzenia ucha środkowego obejmują perlaka (cholesteatoma), który może powodować destrukcję struktur kostnych, oraz dysfunkcję trąbki słuchowej, skutkującą zaburzeniami wentylacji i drenażu ucha środkowego.
Diagnostyka zaburzeń ucha środkowego opiera się na badaniu otoskopowym, audiometrii, tympanometrii oraz w wybranych przypadkach na obrazowaniu (tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny). Leczenie zależy od rodzaju schorzenia i może obejmować farmakoterapię, paracentezę z założeniem dreników wentylacyjnych lub zabiegi chirurgiczne (tympanoplastyka, stapedotomia).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Podtlenek Azotu Medyczny Air Liquide 100%
Podtlenek azotu medyczny (100%, gaz skroplony) stosowany w łagodzeniu bólu i znieczuleniu ogólnym może wywoływać liczne działania niepożądane, które wymagają ścisłego monitorowania pacjenta. Do najczęstszych należą nudności i wymioty, występujące u ≥1/100 do <1/10 pacjentów. Niezbyt często obserwuje się nadmierną sedację, pobudzenie, lęk, halucynacje oraz parestezje (≥1/1 000 do <1/100). Częstość występowania innych działań, takich jak ból głowy, uogólnione napady padaczkowe, mielopatia, neuropatia, wzrost ciśnienia śródczaszkowego, dezorientacja, anemia megaloblastyczna, pancytopenia, poważne uszkodzenie wzroku, zaburzenia ucha i depresja układu oddechowego, pozostaje nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko neurologiczne i hematologiczne, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu i u pacjentów z niedoborem witaminy B12.
anemia megaloblastyczna, błona bębenkowa, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, dezorientacja, dysfagia, euforia, gaz medyczny skroplony, granulocytopenia, halucynacja, łagodzenie bólu, lęk, leukopenia, mielopatia, nadmierna sedacja, napad padaczkowy, neuropatia, niedobór kobalaminy, niedobór witaminy B12, nudności, pancytopenia, parestezja, płyn mózgowo-rdzeniowy, pobudzenie, podtlenek azotu medyczny, trąbka Eustachiusza, uszkodzenie obwodowego układu nerwowego, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wymioty, zaburzenie ucha środkowego, zawroty głowy, znieczulenie ogólne, zwyrodnienie rdzenia kręgowego