infiltracja tłuszczowa
Infiltracja tłuszczowa to patologiczne gromadzenie się lipidów w komórkach narządów, które fizjologicznie nie są przystosowane do magazynowania znacznych ilości tłuszczu. Najczęściej dotyczy wątroby (stłuszczenie wątroby), trzustki, mięśnia sercowego oraz mięśni szkieletowych.
W przypadku wątroby, stłuszczenie (steatoza wątroby) może być konsekwencją nadmiernego spożycia alkoholu, otyłości, cukrzycy typu 2, dyslipidemii czy działania niektórych leków. Długotrwała infiltracja tłuszczowa wątroby może prowadzić do stłuszczeniowego zapalenia wątroby (NASH), a w konsekwencji do włóknienia, marskości i niewydolności tego narządu.
Infiltracja tłuszczowa mięśnia sercowego wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń rytmu serca, niewydolności serca oraz nagłej śmierci sercowej. W diagnostyce wykorzystuje się badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny), które pozwalają ocenić stopień nasilenia infiltracji tłuszczowej oraz jej lokalizację.
Leczenie infiltracji tłuszczowej obejmuje przede wszystkim modyfikację stylu życia: redukcję masy ciała, zwiększenie aktywności fizycznej, ograniczenie spożycia alkoholu oraz wdrożenie diety śródziemnomorskiej. W wybranych przypadkach stosuje się również farmakoterapię ukierunkowaną na choroby współistniejące, takie jak cukrzyca czy dyslipidemia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wstrząs szyjny – Patofizjologia i mechanizm
Wstrząs szyjny (whiplash) to złożony uraz kręgosłupa szyjnego, charakteryzujący się nagłym przyspieszeniem-hamowaniem głowy i szyi, prowadzącym do uszkodzeń tkanek miękkich, stawów międzykręgowych i struktur nerwowych. Mechanizm urazu obejmuje cztery fazy: pozycję początkową, retrakcję (S-kształtną krzywiznę z przeprostem dolnych segmentów C6 i niżej oraz zgięciem górnych C1-C3), pełny wyprost i odbicie zgięcia. Siły osiowe działające w pierwszych 50-150 ms osiągają około 15 kg (33 funty), co powoduje osłabienie więzadeł (np. o 73% na poziomie C5-C6 przy 18 kg kompresji), zwiększając ryzyko dalszych uszkodzeń. Stawy międzykręgowe są głównym źródłem bólu, uszkodzenia obejmują nadmierne rozciągnięcie torebki stawowej i uszczypnięcie fałdu błony maziowej. Uszkodzenia więzadeł, krążków międzykręgowych (szczególnie na poziomach C5-C6 i C6-C7) oraz zwoju korzenia grzbietowego są częstsze niż złamania i mogą nie być widoczne w standardowych badaniach obrazowych. Wstrząs szyjny może także prowadzić do zaburzeń przepływu krwi w tętnicach kręgowych, co wiąże się z przewlekłymi objawami neurologicznymi i bólowymi.
autonomiczny układ nerwowy, centralna sensytyzacja, dysfagia, dysfunkcja stawu skroniowo-żuchwowego, infiltracja tłuszczowa, koncentrat aspiratu szpiku kostnego, mechanizm wstrząsu szyjnego, mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy, niestabilność szyjna, obrazowanie rezonansem magnetycznym, osocze bogatopłytkowe, rozlane uszkodzenie aksonalne, skurcz ekscentryczny, spondylodeza, staw międzykręgowy, stawy międzykręgowe, układ współczulny, uraz whiplash, wstrząs szyjny, zespół cieśni nadgarstka, zespół górnego otworu klatki piersiowej, zespół pourazowy, zwój korzenia grzbietowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tetraspan 60 mg/ml HES roztwór do infuzji 60 mg/ml
Przedkliniczne dane toksykologiczne dotyczące hydroksyetyloskrobi (HES) zawartej w produkcie Tetraspan 60 mg/ml wskazują na istotne zmiany patologiczne po wielokrotnym podawaniu w modelach zwierzęcych. Zaobserwowano krwawienia w różnych narządach, rozległą histiocytozę z nagromadzeniem piankopodobnych histiocytów/makrofagów, zwiększenie masy wątroby, nerek i śledziony, infiltrację tłuszczową oraz wakuolizację narządów. Dodatkowo stwierdzono podwyższone wartości enzymów wątrobowych: AlAT i AspAT. Mechanizmy tych zmian obejmują hemodylucję, hiperwolemię oraz magazynowanie skrobi w komórkach fagocytujących, co prowadzi do ich dysfunkcji. Standardowe badania genotoksyczności nie wykazały potencjału genotoksycznego HES.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, genotoksyczność, hemodylucja, hiperwolemia, histiocytoza, hydroksyetyloskrobia, infiltracja tłuszczowa, komórki fagocytujące, krwawienie, krwawienie z pochwy, krzepnięcie krwi, nerki, niedotlenienie, obciążenie układu krążenia, śledziona, teratogenność, toksyczność zarodkowo-płodowa, wakuolizacja, wątroba - Leksykon chorób i schorzeń
Uszkodzenie stożka rotatorów – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Prognoza uszkodzeń stożka rotatorów jest uzależniona od typu uszkodzenia, wieku pacjenta, czasu od urazu, obecności zmian zwyrodnieniowych oraz metody leczenia. Leczenie zachowawcze jest skuteczne w tendinopatiach bez przerwania ciągłości ścięgna, uszkodzeniach częściowych <50% grubości ścięgna, przewlekłych pełnej grubości uszkodzeniach u osób starszych oraz u pacjentów powyżej 70. roku życia z niskimi wymaganiami funkcjonalnymi. W przypadku ostrych, pełnej grubości uszkodzeń u młodych i aktywnych pacjentów, leczenie operacyjne daje lepsze wyniki, choć ryzyko ponownego przerwania ścięgna wynosi 25-60%, szczególnie w pierwszych 3-6 miesiącach po artroskopowej naprawie (ARCR). Uszkodzenia >2,5 cm wiążą się z wyższym ryzykiem re-ruptury, co może wymagać reoperacji.
atrofia mięśni, frakcja tłuszczowa, infiltracja tłuszczowa, leczenie operacyjne, leczenie zachowawcze, masywne uszkodzenie stożka rotatorów, mięsień nadgrzebieniowy, mięsień podgrzebieniowy, mięsień podłopatkowy, mięsień stożka rotatorów, obrazowanie MRI, operacja naprawcza, operacja rekonstrukcyjna, Oxford Shoulder Score, pełne przerwanie, rehabilitacja pooperacyjna, ruch bierny, stożek rotatorów, tendinopatia, uszkodzenie częściowe, uszkodzenie stożka rotatorów, wynik pooperacyjny, zmiana zwyrodnieniowa