inhalacja donosowa
Inhalacja donosowa to metoda podawania leków bezpośrednio do jam nosowych przy pomocy specjalnych urządzeń inhalacyjnych. Jest to skuteczna droga aplikacji substancji leczniczych w schorzeniach górnych dróg oddechowych, która umożliwia miejscowe działanie leku przy mniejszym ryzyku wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych.
Technika ta jest wykorzystywana w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, zapalenia zatok przynosowych, przewlekłego nieżytu nosa oraz polipów nosowych. Stosowane w inhalacjach donosowych leki to najczęściej glikokortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe, kromony, leki obkurczające naczynia krwionośne oraz roztwory soli fizjologicznej.
Skuteczność inhalacji donosowej zależy od prawidłowej techniki aplikacji, która powinna uwzględniać odpowiednie przygotowanie pacjenta (oczyszczenie nosa), właściwe pozycjonowanie aplikatora oraz koordynację wdechu z momentem uwolnienia leku. Zaletą tej formy podawania leków jest szybki początek działania oraz możliwość zastosowania niższych dawek w porównaniu do podania ogólnoustrojowego.
W praktyce klinicznej stosuje się różne systemy do inhalacji donosowej: aerozole ciśnieniowe, spraye, proszki do inhalacji oraz nebulizatory. Wybór odpowiedniego urządzenia powinien być dostosowany do rodzaju schorzenia, wieku pacjenta oraz jego zdolności do prawidłowego wykonania inhalacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sodu bromek – Dawkowanie i sposób podawania
Bromek sodu, obecny w produkcie leczniczym Sól Jodobromowa Iwonicka w stężeniu minimum 1200 mg jonów bromkowych (Br-) na kilogram, jest stosowany w terapii zewnętrznej w formie kąpieli, okładów oraz inhalacji. Kąpiele lecznicze przygotowuje się w roztworach o stężeniu 0,5-3% (0,5-3 kg na 100 litrów wody) w temperaturze 37-39°C, z czasem trwania 15-30 minut, stosując je codziennie lub co drugi dzień przez 15-20 zabiegów, po czym zalecana jest przerwa 2-3 miesiące. Okłady stosuje się w analogicznych warunkach stężenia i temperatury, natomiast inhalacje wymagają niższego stężenia 0,5-1% (5-10 g na 1 litr wody) i są wykonywane codziennie przez 15-20 seansów, z przerwą między cyklami 14-30 dni. Temperatura roztworów do inhalacji również wynosi 37-39°C, a sposób podania (przez nos lub usta) dobiera się indywidualnie według wskazań klinicznych.