Streptomycinum TZF
Streptomycinum TZF to antybiotyk aminoglikozydowy produkowany przez polskie Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne. Streptomycyna została odkryta w 1944 roku i była pierwszym skutecznym antybiotykiem stosowanym w leczeniu gruźlicy.
Mechanizm działania streptomycyny polega na wiązaniu się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do zaburzenia syntezy białek i w konsekwencji do śmierci komórki bakteryjnej. Antybiotyk wykazuje działanie bakteriobójcze głównie wobec prątków gruźlicy oraz niektórych bakterii Gram-ujemnych.
Streptomycyna stosowana jest obecnie głównie jako lek drugiego rzutu w leczeniu gruźlicy, szczególnie w przypadkach oporności na leki pierwszego rzutu. Ze względu na potencjalną ototoksyczność i nefrotoksyczność, jej zastosowanie jest ograniczone, a podczas terapii konieczne jest monitorowanie funkcji nerek i słuchu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Streptomycyna – Przedawkowanie
Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk o wąskim indeksie terapeutycznym, stosowana głównie w leczeniu gruźlicy, niesie ryzyko poważnych działań niepożądanych przy przedawkowaniu. Toksyczność dotyczy przede wszystkim układu przedsionkowego, słuchowego oraz nerek. Dawki przekraczające 1 g/dobę zwiększają ryzyko ototoksyczności, objawiającej się zawrotami głowy, szumem usznym i niedosłuchem, natomiast nefrotoksyczność nasila się przy dawkach powyżej 15-20 mg/kg/dobę, manifestując się wzrostem kreatyniny, białkomoczem i oligo- lub anurią. Gwałtowne podanie dawek powyżej 2 g jednorazowo może wywołać blokadę nerwowo-mięśniową z ryzykiem niewydolności oddechowej. Długotrwałe stosowanie zwiększonych dawek sprzyja zaburzeniom elektrolitowym (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia) oraz powikłaniom hematologicznym, takim jak neutropenia i trombocytopenia.
antybiotyk aminoglikozydowy, anuria, białkomocz, blokada nerwowo-mięśniowa, charakterystyka produktu leczniczego, drgawka, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, działanie toksyczne, filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek, gruźlica, hemodializa, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezmia, infekcja bakteryjna, leczenie objawowe, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niedosłuch, niewydolność oddechowa, objaw niepożądany, obrzęk krtani, oczopląs, oliguria, ototoksyczność, parestezja, skurcz oskrzeli, stężenie leku w surowicy, Streptomycinum TZF, streptomycyna, szum w uszach, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, układ przedsionkowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia równowagi, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Streptomycinum TZF 1 g
W praktyce klinicznej stosowanie streptomycyny (Streptomycinum TZF, 1 g siarczanu streptomycyny w proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań) wymaga szczególnej uwagi w kontekście potencjalnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera danych dotyczących wpływu na sprawność psychofizyczną, co wymusza na lekarzu indywidualną ocenę ryzyka. Należy uwzględnić możliwe działania niepożądane, takie jak ototoksyczność przedsionkowa, zawroty głowy, zaburzenia równowagi i ataksja, które mogą pośrednio obniżać zdolności psychomotoryczne pacjenta. Wskazane jest monitorowanie pacjenta podczas terapii, zwłaszcza u osób starszych, z współchorobowościami lub stosujących inne leki wpływające na funkcje psychomotoryczne.
antybiotyk aminoglikozydowy, ataksja, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, gruźlica, interakcja lekowa, ototoksyczność, profil farmakologiczny, siarczan streptomycyny, sprawność psychomotoryczna, Streptomycinum TZF, streptomycyna, współchorobowość, zaburzenie przedsionkowe, zaburzenie równowagi, zakażenie bakteryjne, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Streptomycinum TZF 1 g
Streptomycinum TZF (siarczan streptomycyny) wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. U kobiet ciężarnych lek powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko dla płodu, a bezpieczniejsze alternatywy są niedostępne lub przeciwwskazane. Konieczne jest szczegółowe omówienie z pacjentką potencjalnych zagrożeń dla płodu oraz uzasadnienie decyzji terapeutycznej, uwzględniając indywidualny bilans korzyści i ryzyka. W przypadku kobiet karmiących piersią stosowanie streptomycyny jest przeciwwskazane, a terapia wymaga przerwania karmienia naturalnego ze względu na ryzyko ekspozycji niemowlęcia na lek poprzez mleko matki i możliwe negatywne konsekwencje zdrowotne.
antybiotyk aminoglikozydowy, bezpieczeństwo leku w ciąży, ekspozycja niemowlęcia, ekspozycja płodu, eliminacja leku, karmienie naturalne, karmienie piersią, kobieta ciężarna, korzyści terapeutyczne, mleko matki, mleko modyfikowane, roztwór do wstrzykiwań, siarczan streptomycyny, Streptomycinum TZF, wiek rozrodczy, wpływ na płodność - Leksykon leków
Skład i postać leku – Streptomycinum TZF 1 g
Streptomycinum TZF jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającego 1 g streptomycyny (siarczanu) na fiolkę. Roztwór do podania domięśniowego przygotowuje się przez rozpuszczenie proszku w co najmniej 2 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu NaCl, nie przekraczając stężenia 500 mg/ml. Ze względu na właściwości fizykochemiczne, lek nie powinien być mieszany z preparatami o odczynie kwaśnym lub alkalicznym, aby uniknąć inaktywacji substancji czynnej lub powstania niepożądanych produktów reakcji. Podawanie możliwe jest wyłącznie drogą domięśniową.