klirens amoksycyliny
Klirens amoksycyliny to parametr farmakokinetyczny określający szybkość, z jaką organizm usuwa ten antybiotyk beta-laktamowy z krwi. Mierzony najczęściej w mililitrach na minutę, klirens wskazuje objętość osocza, która zostaje całkowicie oczyszczona z leku w jednostce czasu.
Amoksycylina jest wydalana głównie przez nerki, dlatego jej klirens jest ściśle powiązany z funkcją nerek. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek klirens amoksycyliny wynosi około 70-90 ml/min. Przy niewydolności nerek klirens ulega istotnemu zmniejszeniu, co wymaga dostosowania dawkowania leku, aby uniknąć kumulacji i potencjalnych działań toksycznych.
Znajomość klirensu amoksycyliny ma kluczowe znaczenie w praktyce klinicznej, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, osób starszych oraz w populacjach pediatrycznych. Wartość klirensu pozwala na indywidualizację dawkowania, co przekłada się na optymalizację skuteczności terapeutycznej przy jednoczesnej minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Amotaks 500 mg
Amoksycylina, substancja czynna leku Amotaks 500 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 70% po podaniu doustnym oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax około 1 godziny). Parametry farmakokinetyczne uzyskane po dawce 250 mg trzy razy na dobę to: Cmax 3,3 ± 1,12 μg/ml, AUC(0-24h) 26,7 ± 4,56 μg·h/ml oraz okres półtrwania (T½) 1,36 ± 0,56 h. Amoksycylina wykazuje liniową zależność dawka-biodostępność w zakresie 250-3000 mg, a jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa na jej wchłanianie. Lek wiąże się w 18% z białkami osocza, ma objętość dystrybucji 0,3-0,4 l/kg i dobrą penetrację do tkanek, w tym skóry, mięśni, płynu maziowego, otrzewnowego, żółci oraz ropy, jednak przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niewystarczające, co ogranicza jego zastosowanie w zakażeniach OUN.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, biodostępność, farmakokinetyka, hemodializa, klirens amoksycyliny, klirens całkowity, kwas penicylinowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, ośrodkowy układ nerwowy, pęcherzyk żółciowy, penetracja tkankowa, płyn maziowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn otrzewnowy, probenecyd, przenikanie do mleka kobiecego, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zależność dawka-efekt - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Amoxicillin Aurovitas 750 mg
Amoksycylina, dostępna w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 70% po podaniu doustnym oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax około 1 godziny). Parametry farmakokinetyczne dla dawki 250 mg podawanej 3 razy na dobę u zdrowych ochotników to: Cmax 3,3 ± 1,12 µg/ml, AUC(0-24 h) 26,7 ± 4,56 µg·h/ml oraz okres półtrwania (T1/2) 1,36 ± 0,56 h. Amoksycylina wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 250-3000 mg, a jej wchłanianie nie jest zaburzone przez obecność pokarmu. Lek wiąże się z białkami osocza w około 18%, a objętość dystrybucji wynosi 0,3-0,4 l/kg, co umożliwia dobrą penetrację do tkanek, takich jak pęcherzyk żółciowy, tkanki jamy brzusznej, skóra, mięśnie, płyn maziowy, otrzewnowy, żółć oraz ropa, jednak przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niewystarczające.
antybiotyk beta-laktamowy, AUC, biodostępność amoksycyliny, Cmax, hemodializa, infekcja dróg żółciowych, klirens amoksycyliny, klirens całkowity, kwas penicylinowy, maksymalne stężenie w osoczu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pęcherzyk żółciowy, płyn maziowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn otrzewnowy, probenecyd, przenikanie przez łożysko, retencja tkankowa, ropień, wiązanie z białkami osocza, wpływ płci na farmakokinetykę, wydzielanie kanalikowe, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego