grzybica naskórkowa

Grzybica naskórkowa (tinea corporis) to powszechna infekcja grzybicza, która dotyczy powierzchownych warstw skóry, z wyłączeniem włosów, paznokci oraz okolic narządów płciowych. Najczęściej jest wywoływana przez dermatofity z rodzaju Trichophyton, Microsporum i Epidermophyton, które żywią się keratyną znajdującą się w naskórku.

Klinicznie grzybica naskórkowa manifestuje się jako dobrze odgraniczone, rumieniowe zmiany o charakterystycznym uniesionym, łuszczącym się brzegu i tendencji do centralnego gojenia, co nadaje im wygląd pierścieniowaty. Zmiany mogą być pojedyncze lub mnogie, często towarzyszą im świąd i pieczenie. Do zakażenia dochodzi poprzez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną, zwierzętami (zoofilne dermatofity) lub przedmiotami zanieczyszczonymi elementami grzybni.

Diagnostyka grzybicy naskórkowej opiera się na badaniu mikologicznym bezpośrednim (preparat z KOH), badaniu w lampie Wooda oraz hodowli mykologicznej, która pozwala na identyfikację gatunku grzyba. W leczeniu stosuje się głównie miejscowe leki przeciwgrzybicze (pochodne azolowe, alylaminy), a w przypadkach rozsianych, opornych lub nawracających – terapię ogólną z zastosowaniem m.in. terbinafiny, itrakonazolu czy flukonazolu.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl