onychomycosis
Onychomycosis, inaczej grzybica paznokci, to infekcja grzybicza paznokci stóp lub rąk, która stanowi około 50% wszystkich chorób paznokci. Najczęściej wywoływana jest przez dermatofity (grzybice dermatofitowe), rzadziej przez drożdżaki lub pleśnie.
Klinicznie onychomycosis objawia się zgrubieniem, przebarwieniem i kruchością płytki paznokciowej, a także zmianami podpłytkowymi. Wyróżnia się kilka typów klinicznych: dystalno-boczną, powierzchowną białą, proksymalną podpaznokciową oraz całkowitą dystroficzną grzybicę paznokci. Rozpoznanie wymaga potwierdzenia laboratoryjnego poprzez badanie mikroskopowe i hodowlę.
Leczenie onychomycosis jest długotrwałe i często trudne. Obejmuje terapię miejscową (lakiery przeciwgrzybicze, kremy) oraz ogólną (terbinafina, itrakonazol, flukonazol). Skuteczność leczenia zależy od typu grzybicy, głębokości zakażenia oraz współistniejących chorób. U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami odporności grzybica paznokci wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko powikłań.
Zapobieganie nawrotom obejmuje odpowiednią higienę stóp, unikanie chodzenia boso w miejscach publicznych oraz leczenie współistniejących grzybic skóry. Istotna jest również edukacja pacjenta dotycząca długotrwałego charakteru terapii i konieczności jej kontynuowania mimo wizualnej poprawy stanu paznokci.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Bromodosis (nieprzyjemny zapach stóp) – Diagnostyka i diagnoza
Bromodosis, definiowana jako nieprzyjemny zapach stóp, wymaga kompleksowej diagnostyki opartej na szczegółowym wywiadzie oraz badaniu fizykalnym. Kluczowe jest różnicowanie przyczyn, takich jak hyperhidrosis plantaris, infekcje bakteryjne (np. keratoliza drążąca wywołana przez bakterie Brevibacterium spp., Staphylococcus epidermidis, Kytococcus sedentarius), grzybice stóp i paznokci (tinea pedis, onychomycosis) oraz zaburzenia endokrynologiczne. Diagnostyka obejmuje ocenę zmian skórnych (zaczerwienienie, łuszczenie, pęcherze, wgłębienia na podeszwach), test skrobiowo-jodowy potwierdzający nadmierną potliwość, badania mikrobiologiczne (posiewy mykologiczne i wymazy bakteriologiczne) oraz badania krwi w celu wykluczenia chorób współistniejących, takich jak cukrzyca czy choroby tarczycy. Charakterystyczne zapachy (np. zapach sera, octu, amoniaku) mogą wskazywać na specyficzne patogeny i ułatwić identyfikację etiologii bromodosis.
badanie fizykalne, badanie krwi, Brevibacterium, bromodosis, choroba tarczycy, choroba współistniejąca, cukrzyca, dermatoskopia, grzybica paznokci, grzybica stóp, hyperhidrosis, infekcja grzybicza, kwas izowalerianowy, Kytococcus sedentarius, nadmierna potliwość, neuropatia cukrzycowa, nieprzyjemny zapach stóp, onychomycosis, pitted keratolysis, plantar hyperhidrosis, posiew mykologiczny, Propionibacterium acnes, rozpoznanie różnicowe, staphylococcus epidermidis, stopa atlety, stopa cukrzycowa, test skrobiowo-jodowy, tinea pedis, wymaz bakteriologiczny, zaburzenie endokrynologiczne - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Objawy
Grzybica paznokci (onychomycosis) to przewlekła infekcja grzybicza dotykająca płytkę paznokciową, łożysko lub otaczającą skórę, z częstością występowania około 10% w populacji ogólnej, sięgającą nawet 50% u osób powyżej 70. roku życia. Infekcja rozwija się stopniowo, początkowo manifestując się białymi, żółtymi lub brązowymi plamkami, zgrubieniem i matowieniem paznokcia, a w zaawansowanych stadiach prowadzi do znacznej deformacji, kruchości, oddzielania się paznokcia od łożyska oraz bólu. Najczęściej występującym typem jest DLSO (Distal Lateral Subungual Onychomycosis), wywoływany przez dermatofity, ale wyróżnia się także formy WSO, PSO oraz infekcje drożdżakowe Candida. Proces leczenia jest długotrwały, trwający od 6 do 18 miesięcy dla paznokci stóp i 3 do 6 miesięcy dla paznokci rąk, a skuteczność terapii ocenia się na podstawie pojawienia się zdrowego paznokcia u podstawy płytki. Nieleczona grzybica może prowadzić do powikłań takich jak wtórne zakażenia bakteryjne, zapalenie tkanek otaczających paznokieć, a u pacjentów z cukrzycą lub immunosupresją – do poważnych stanów zapalnych i owrzodzeń.
Candida, cellulitis, dermatofity, dystroficzna grzybica paznokci, grzybica paznokci, infekcja grzybicza, kandydoza paznokci, łożysko paznokcia, łuszczyca paznokci, macierz paznokcia, neuropatia cukrzycowa, obniżona odporność, onycholiza, onychomycosis, owrzodzenie stopy, płytka paznokciowa, powierzchowna biała grzybica paznokci, tinea unguium, wał paznokciowy, wtórne zakażenie bakteryjne, zespół stopy cukrzycowej - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Grzybica paznokci (onychomycosis) to przewlekła infekcja grzybicza, najczęściej dotycząca paznokci stóp, charakteryzująca się przebarwieniami, zgrubieniami i kruchością płytki. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym oraz potwierdzeniu laboratoryjnym poprzez mikroskopię i hodowlę materiału pobranego z paznokcia. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania i etiologii grzyba, obejmując doustne leki przeciwgrzybicze, takie jak terbinafina 250 mg/dobę przez 6 tygodni lub itrakonazol 200 mg/dobę przez 3 miesiące, oraz miejscowe preparaty (amorolfina, cyklopiroks, efinakonazol 10%). W ciężkich przypadkach rozważa się usunięcie paznokcia lub terapię laserową, która wykazuje skuteczność do 90% przy wielokrotnych zabiegach. Kluczowe jest także zapobieganie nawrotom poprzez odpowiednią higienę, pielęgnację paznokci i edukację pacjenta, zwłaszcza w grupach ryzyka, takich jak osoby starsze, cukrzycy oraz pacjenci z immunosupresją.
amorolfina, choroba autoimmunologiczna, cyklopiroks, diagnoza pielęgniarska, doustny lek przeciwgrzybiczny, efinakonazol, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica stóp, itrakonazol, leczenie immunosupresyjne, lek przeciwgrzybiczny, łożysko paznokcia, miejscowy lek przeciwgrzybiczny, onychomycosis, osłabiony układ odpornościowy, podejście interdyscyplinarne, środek przeciwgrzybiczny, stopa atlety, tawaborol, terapia laserowa, terbinafina, tinea unguium, wtórne zakażenie bakteryjne, zakażenie bakteryjne, zakażenie HIV, zakażenie uogólnione - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zelefion 250 mg
Terbinafina w postaci chlorowodorku, dostępna w tabletkach Zelefion 250 mg, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym w terapii zakażeń dermatofitowych skóry i jej przydatków. Wskazania obejmują grzybicę tułowia (tinea corporis), pachwin (tinea cruris), stóp (tinea pedis), skóry owłosionej głowy (tinea capitis) oraz grzybicę paznokci (onychomycosis). Decyzja o zastosowaniu doustnej terapii terbinafiną powinna uwzględniać lokalizację, ciężkość oraz rozległość zakażenia. Leczenie systemowe jest szczególnie zalecane w przypadku rozległych, opornych na leczenie miejscowe infekcji oraz w grzybicy paznokci i skóry owłosionej głowy, gdzie penetracja leku miejscowego jest niewystarczająca.
chlorowodorek terbinafiny, dermatofity, drożdżaki Candida, drożdżaki Malassezia, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica skóry owłosionej głowy, grzybica stóp, grzybica tułowia, grzyby dermatofitowe, grzyby drożdżopodobne, kandydoza, leczenie miejscowe, lek przeciwgrzybiczy, łupież pstry, onychomycosis, pityriasis versicolor, synteza ergosterolu, terbinafina, tinea capitis, tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Etiologia i przyczyny
Grzybica paznokci (onychomycosis) jest powszechną infekcją grzybiczą płytki paznokciowej, dotykającą około 10% populacji ogólnej, z częstością wzrastającą do 20% u osób powyżej 60. roku życia i nawet 50% u osób powyżej 70. roku życia. Etiologia obejmuje głównie dermatofity (75-90% przypadków), z dominującym Trichophyton rubrum odpowiedzialnym za około 70% infekcji, zwłaszcza dystalnej bocznej podpaznokciowej grzybicy (DLSO). Drożdżaki, głównie Candida albicans, odpowiadają za 2-11% przypadków, szczególnie w grzybicy paznokci dłoni, natomiast pleśnie niedermatofilne stanowią 2-10% etiologii, częściej u pacjentów z immunosupresją. Patogeneza polega na penetracji grzybów przez mikropęknięcia w płytce lub otaczającej skórze, namnażaniu się w ciepłym, wilgotnym środowisku i degradacji keratyny, co prowadzi do dystrofii i oddzielenia płytki od łożyska. Czynniki ryzyka to m.in. wiek, cukrzyca (zwiększająca ryzyko 1,9-2,8-krotnie), łuszczyca, choroby naczyń obwodowych, immunosupresja, urazy paznokci, nadmierne pocenie się oraz ekspozycja na zakażone środowiska (baseny, szatnie). Wzrost zachorowań wiąże się ze starzeniem populacji i wzrostem liczby osób z chorobami przewlekłymi.
biofilm, Candida albicans, cellulitis, choroba naczyń obwodowych, cukrzyca, dermatofity, drożdżaki, grzybica dłoni, grzybica paznokci, grzybica stóp, hodowla grzybów, hyperhidrosis, kandydoza skórno-śluzówkowa, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczny, łuszczyca, neuropatia obwodowa, obniżona odporność, onychomycosis, owrzodzenie stopy, paronychia, pleśnie niedermatofilne, tinea pedis, Trichophyton rubrum, zakażenie HIV, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon chorób i schorzeń
Wrastający paznokieć – Etiologia i przyczyny
Wrastający paznokieć (onychocryptosis) to schorzenie o wieloczynnikowej etiologii, dotykające do 20% pacjentów podiatrycznych, najczęściej palucha. Główne czynniki ryzyka obejmują nieprawidłowe przycinanie paznokci (np. zbyt krótkie cięcie, zaokrąglanie rogów, wycinanie boków), ciasne lub źle dopasowane obuwie (ciasne buty, wysokie obcasy, wąski przód), urazy mechaniczne (uderzenia, powtarzający się nacisk podczas sportu), a także predyspozycje anatomiczne i genetyczne (np. paznokcie typu „kleszczowego”, patologiczny kąt międzypaliczkowy palucha 14,5°). Dodatkowo, nadmierna potliwość stóp (hiperhidroza), nieodpowiednia higiena, otyłość, cukrzyca, grzybicze infekcje paznokci oraz niektóre leki (inhibitory EGFR, indynawir, cyklosporyna, retinoidy) zwiększają ryzyko rozwoju tego schorzenia. Patofizjologia obejmuje reakcję zapalną na ciało obce w postaci keratynowego materiału paznokciowego, prowadzącą do przerostu tkanki ziarninowej i uszkodzenia łożyska paznokcia pod wpływem nacisku, co skutkuje bólem, obrzękiem i stanem zapalnym.
bliznowacenie, higiena stóp, infekcja, łożysko paznokciowe, martwica, nadmierna potliwość, onychomycosis, osteomyelitis, owrzodzenie stopy, palec młoteczkowaty, paluch, płaskostopie, płytka paznokciowa, przerost fałdu paznokciowego, staw śródstopno-paliczkowy, uszkodzenie nerwu, wrastający paznokieć, zakażenie uogólnione, zanokcica, zapalenie, zapalenie tkanki łącznej, zgorzel, ziarnina, ziarniniak - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Epidemiologia
Grzybica paznokci (onychomycosis) stanowi około 50% wszystkich chorób paznokci i 30% grzybic skóry, z globalną częstością występowania około 5,5%, choć wartości te różnią się regionalnie (np. 3-13,8% w Ameryce Północnej, do 27% w Europie, do 20% w Azji Wschodniej). Choroba dotyka głównie paznokci stóp (około 7-krotnie częściej niż rąk), a ryzyko wzrasta znacząco z wiekiem – u osób powyżej 70 lat częstość może sięgać 50-90%. Czynniki ryzyka obejmują zaawansowany wiek, cukrzycę (1,9-2,8-krotnie zwiększone ryzyko), łuszczycę, immunosupresję, choroby naczyń obwodowych, urazy paznokci, a także styl życia (np. noszenie obuwia okluzyjnego, aktywność sportowa). Dominującymi patogenami są dermatofity (60-70% zakażeń), głównie Trichophyton rubrum (około 45%), ale także drożdżaki (10-20%) i grzyby niedermatofitowe (30-40%), których udział rośnie w cieplejszych klimatach. Wzrost oporności na terbinafinę, zwłaszcza w Indiach i Europie, stanowi istotne wyzwanie terapeutyczne.
antybiotykoterapia, Aspergillus, badanie histopatologiczne, badanie KOH, badanie mikologiczne, Candida, Candida albicans, Candida parapsilosis, Candida tropicalis, choroba naczyń obwodowych, cukrzyca, dermatofitoza, dermatofity, drożdżaki Candida, dystroficzna grzybica paznokci, Epidermophyton, grzybica paznokci, grzybica stóp, hemodializa, hodowla grzybów, immunosupresja, lek przeciwgrzybiczny, łuszczyca, martwica, nawracająca grzybica, nefropatia cukrzycowa, onychomycosis, proksymalna podpaznokciowa grzybica paznokci, Scytalidium, Trichophyton indotineae, Trichophyton interdigitale, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, wodorotlenek potasu, zaburzenie odporności, zakażenie grzybicze, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Patofizjologia i mechanizm
Grzybica paznokci (onychomycosis) jest powszechną infekcją grzybiczą, dotykającą około 10% populacji, najczęściej wywoływaną przez dermatofity, zwłaszcza Trichophyton rubrum, który odpowiada za około 90% przypadków grzybicy paznokci stóp i 50% paznokci rąk. Inne patogeny to Candida albicans (około 2% przypadków) oraz pleśnie niedermofitowe. Infekcja rozwija się poprzez adhezję i penetrację zarodników grzybów do płytki paznokciowej, gdzie enzymy keratynolityczne rozkładają keratynę, prowadząc do proliferacji grzybów i uszkodzenia struktury paznokcia. Proces ten jest wspomagany przez czynniki ryzyka takie jak wilgoć, mikrotraumy, osłabiony układ odpornościowy, cukrzyca, zaburzenia krążenia oraz starzenie się. Grzybica paznokci charakteryzuje się przewlekłością i wysokim wskaźnikiem nawrotów (40-70%), co wynika m.in. z tworzenia biofilmu i obecności artrkonidiów o zwiększonej oporności na leczenie. Patogeny te wykazują zdolność do hamowania odpowiedzi immunologicznej gospodarza, co utrudnia eliminację infekcji.
artrokonidia, biofilm, Candida albicans, cellulitis, choroba tętnic obwodowych, dermatofity, dermatofytoma, drożdżaki, egzema, Epidermophyton floccosum, grzybica paznokci, grzybica stóp, łuszczyca, onychomycosis, paronychia, proteazy keratynolityczne, terapia fotodynamiczna, terapia laserowa, tinea pedis, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zapalenie szpiku, zapalenie tkanki podskórnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mykodermina 60 mg/g
Mykodermina, zawierająca 60 mg monoetanoloamidu kwasu undecylenowego w 1 g maści, jest lekiem przeciwgrzybiczym stosowanym miejscowo w leczeniu różnych zakażeń grzybiczych skóry. Wskazania do stosowania obejmują grzybicę drobnozarodnikową (tinea versicolor), grzybicę stóp (tinea pedis), grzybicę naskórkową oraz egzemę grzybiczą. Lek może być stosowany zarówno jako terapia pierwszego rzutu, jak i wspomagająca w przypadkach grzybicy skóry, szpar międzypalcowych, onychomycosis oraz drożdżyc. Monoetanoloamid kwasu undecylenowego wykazuje działanie przeciwgrzybicze, hamując rozwój i namnażanie komórek grzybów, co przekłada się na ograniczenie objawów klinicznych takich jak świąd, pieczenie i złuszczanie skóry.
Candida, drożdżak Malassezia, drożdżyca, działanie ogólnoustrojowe, działanie przeciwgrzybicze, egzema grzybicza, grzyb drożdżopodobny, grzybica, grzybica drobnozarodnikowa, grzybica międzypalcowa, grzybica naskórkowa, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, lek przeciwgrzybiczy, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, onychomycosis, stopa atlety, tinea pedis, Tinea versicolor, zaburzenie odporności, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Zapobieganie i profilaktyka
Grzybica paznokci (onychomycosis) wymaga kompleksowej profilaktyki obejmującej codzienną higienę stóp, dokładne osuszanie przestrzeni międzypalcowych oraz stosowanie preparatów przeciwgrzybiczych, takich jak talk czy antyperspiranty. Kluczowe jest prawidłowe przycinanie paznokci – prosto, na odpowiednią długość, z dezynfekcją narzędzi (np. alkoholem izopropylowym) oraz unikanie mikrourazów. Zaleca się noszenie obuwia z oddychających materiałów, unikanie ciasnych butów i stosowanie środków przeciwgrzybiczych do obuwia (spray Mycomist, proszek Daktarin), a także noszenie skarpet z materiałów odprowadzających wilgoć, zmienianych co najmniej raz dziennie i pranych w temperaturze ≥60°C z dodatkiem środków dezynfekujących (np. Canesten wash). W miejscach publicznych (baseny, sauny) należy stosować obuwie ochronne, a w salonach kosmetycznych wybierać placówki przestrzegające surowych zasad sterylizacji narzędzi. Lakiery do paznokci powinny być stosowane ostrożnie, preferując preparaty oddychające lub z olejkami przeciwgrzybiczymi (np. Drs. Remedy), a w razie infekcji – preparaty lecznicze (Loceryl, Fungistop).
alkohol izopropylowy, antyperspirant do stóp, dermatolog, grzybica stóp, infekcja grzybicza paznokci, lakier przeciwgrzybiczny, nadmierna potliwość stóp, nawrót infekcji, olejek z drzewa herbacianego, onychomycosis, podiatra, preparat przeciwgrzybiczny, proszek przeciwgrzybiczny, środek przeciwgrzybiczny, stopa atlety, tinea pedis, uszkodzenie łożyska paznokcia, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Miconal 20 mg/g
Miconal w postaci żelu zawiera mikonazol w stężeniu 20 mg/g i jest wskazany do miejscowego leczenia powierzchniowych zakażeń grzybiczych skóry i paznokci, w tym wywołanych przez dermatofity, drożdżaki oraz inne patogeny grzybicze. Preparat wykazuje także działanie przeciwbakteryjne, co czyni go skutecznym w terapii infekcji mieszanych grzybiczo-bakteryjnych. Żel, dzięki zawartości dimetylosulfotlenku (50 mg/g), glikolu propylenowego (200 mg/g) oraz alkoholu benzylowego (100 mg/g) i etylowego (410 mg/g), zapewnia dobrą penetrację substancji czynnej, szczególnie w trudno dostępnych miejscach, takich jak płytka paznokciowa. Miconal jest rekomendowany w leczeniu m.in. grzybicy stóp (tinea pedis), paznokci (onychomycosis), skóry gładkiej (tinea corporis), pachwin (tinea cruris), łupieżu pstrego (pityriasis versicolor) oraz drożdżycy skóry, a także zakażeń mieszanych z komponentą bakteryjną.
alkohol benzylowy, alkohol etylowy, badanie mikologiczne, Candida, dermatofity, dimetylosulfotlenek, drożdżak, drożdżyca skóry, etiologia grzybicza, glikol propylenowy, grzyb patogenny, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, grzybica wtórnie zakażona, infekcja grzybicza, infekcja grzybiczo-bakteryjna, łupież pstry, mikonazol, onychomycosis, pityriasis versicolor, płytka paznokciowa, tinea corporis, tinea cruris, tinea pedis, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze - Leksykon substancji czynnych
Cynku undecylenian – Wskazania do stosowania
Cynku undecylenian jest związkiem o udokumentowanym działaniu przeciwgrzybiczym, stosowanym miejscowo w leczeniu różnorodnych infekcji grzybiczych skóry, takich jak grzybica drobnozarodnikowa skóry gładkiej, tinea pedis, grzybica pachwin, dłoni, głowy, szpar międzypalcowych, a także łupież pstry i egzema grzybicza. Preparaty dostępne na rynku polskim, takie jak Mykodermina (puder leczniczy zawierający 100 mg/g cynku undecylenianu oraz 30 mg/g monoetanoloamidu kwasu undecylenowego) oraz Unguentum undecylenicum (maść z 200 mg/g cynku undecylenianu i 50 mg/g kwasu undecylenowego), umożliwiają dostosowanie terapii do lokalizacji i charakteru zmian skórnych. Puder jest preferowany w wilgotnych obszarach ze względu na właściwości wysuszające i absorbujące, natomiast maść sprawdza się przy zmianach suchych i złuszczających, zapewniając dłuższy kontakt substancji czynnej ze skórą.
Candida, cynku undecylenian, dermatofit, drożdżyca skóry, działanie przeciwgrzybicze, egzema grzybicza, grzybica dłoni, grzybica głowy, grzybica międzypalcowa, grzybica naskórkowa, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica strzygąca, infekcja grzybicza skóry, kwas undecylenowy, łupież pstry, Malassezia, monoetanoloamid kwasu undecylenowego, Mykodermina, nadpotliwość, onychomycosis, pityriasis versicolor, puder leczniczy, tinea corporis, tinea pedis, Unguentum undecylenicum - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica stóp – Patofizjologia i mechanizm
Grzybica stóp (tinea pedis) jest wywoływana głównie przez dermatofity z rodzajów Trichophyton (zwłaszcza T. rubrum odpowiedzialny za 70-71% przypadków), Epidermophyton i Microsporum, które infekują martwe warstwy naskórka (stratum corneum) poprzez adhezję, inwazję i degradację keratyny za pomocą keratynaz (np. serynowa subtylizyna, fungalizyna). Dermatofity modulują odpowiedź immunologiczną gospodarza poprzez produkcję mannanów, które hamują proliferację keratynocytów i prezentację antygenów, co sprzyja przewlekłości infekcji. Czynniki sprzyjające rozwojowi grzybicy to ciepło, wilgoć, okluzja przestrzeni międzypalcowych oraz nadmierna flora bakteryjna, a także indywidualne predyspozycje takie jak hiperhidroza, uszkodzenia skóry, immunosupresja i zaburzenia bariery skórnej. Naturalne mechanizmy obronne obejmują działanie transferyny, beta-globulin i sebum, którego brak na stopach tłumaczy ich podatność na infekcję.
butenafina, Candida, cellulitis, dermatofity, Epidermophyton, Epidermophyton floccosum, erysipelas, fungalizyna, grzybica międzypalcowa, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, hiperhidroza, keratyna, keratynazy, klotrymazol, łuszczyca, lymphangitis, Microsporum, onychomycosis, osteomyelitis, reakcja id, róża, stratum corneum, terbinafina, tinea cruris, tinea pedis, Trichophyton, Trichophyton interdigitale, Trichophyton rubrum, zapalenie kości, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Objawy
Grzybica paznokci (onychomycosis) jest powszechną, przewlekłą infekcją grzybiczą, dotykającą głównie paznokcie stóp, z częstością 10-14% w populacji ogólnej, wzrastającą do 20% u osób >60 r.ż. i 50% u >70 r.ż. Choroba rozwija się stopniowo, początkowo manifestując się białymi, żółtymi lub brązowymi plamami pod końcówką paznokcia, delikatnym oddzielaniem się płytki oraz utratą połysku, często bezobjawowo. W stadium umiarkowanym obserwuje się przebarwienia (żółty, biały, brązowy, zielony, czarny), znaczne pogrubienie, łamliwość, onycholizę oraz dyskomfort, natomiast w zaawansowanym stadium dochodzi do zniekształcenia, intensywnych przebarwień, kruszenia, całkowitego oddzielenia paznokcia, przewlekłego bólu i stanu zapalnego. Szczególnie narażone są osoby z obniżoną odpornością, cukrzycą i zaburzeniami krążenia, u których infekcja może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak cellulitis.
badanie mikroskopowe, badanie mykologiczne, Candida, cellulitis, czerniak, dermatolog, grzybica paznokci stóp, grzybica stóp, infekcja grzybicza, kandydoza paznokci, łożysko paznokcia, łuszczyca paznokci, macierz paznokcia, onycholiza, onychomycosis, płytka paznokciowa, powierzchowna biała grzybica paznokci, proksymalna podpaznokciowa grzybica paznokci, trudno gojące się rany, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV, zapalenie skóry, zmiana przedrakowa - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica paznokci – Etiologia i przyczyny
Grzybica paznokci (onychomycosis) jest powszechną infekcją wywoływaną głównie przez dermatofity (75-90% przypadków), z dominującym patogenem Trichophyton rubrum odpowiedzialnym za około 70% infekcji. Drożdżaki, zwłaszcza Candida albicans, stanowią 8-15% przypadków, częściej dotyczących paznokci rąk, natomiast pleśnie niedermatofilne odpowiadają za 2-10% infekcji, głównie u pacjentów z obniżoną odpornością. Grzyby wnikają do paznokcia przez mikrourazy płytki lub przestrzeń między paznokciem a łożyskiem, rozwijając się w ciepłym, wilgotnym środowisku. Czynniki ryzyka obejmują wiek powyżej 60 lat (20% populacji) i 70 lat (50%), cukrzycę (zwiększającą ryzyko 1,9-2,8-krotnie), zaburzenia krążenia obwodowego, immunosupresję, łuszczycę, nadmierną potliwość oraz przebyte zakażenia grzybicze stóp. Biofilm grzybiczy może zwiększać oporność na leczenie i sprzyjać nawrotom.
badanie histopatologiczne, badanie mikroskopowe, biofilm, Candida albicans, cellulitis, cukrzyca, dermatofit, drożdżak, Epidermophyton floccosum, grzybica stóp, hodowla grzybów, hyperhidrosis, keratyna, lek przeciwgrzybiczny, łożysko paznokcia, łupież pstry, Malassezia furfur, metoda molekularna, miażdżyca tętnic obwodowych, nadmierna potliwość, neuropatia obwodowa, onychomycosis, płytka paznokciowa, stopa atlety, tinea pedis, tinea unguium, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, wrastający paznokieć, zaburzenie krążenia obwodowego, zapalenie tkanki łącznej