zakażenie tkanek głębokich

Zakażenie tkanek głębokich (deep tissue infection) to poważny stan chorobowy, w którym proces zakaźny obejmuje warstwy tkanek położone poniżej skóry i tkanki podskórnej, takie jak powięzie, mięśnie, ścięgna i więzadła. Ten rodzaj infekcji może być wywołany przez różne patogeny, najczęściej bakterie, w tym paciorkowce, gronkowce, bakterie beztlenowe oraz rzadziej grzyby.

Klinicznie zakażenia tkanek głębokich charakteryzują się silnym bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem, zwiększoną temperaturą miejscową oraz ograniczeniem funkcji zajętej okolicy. W ciężkich przypadkach może dojść do martwicy tkanek, tworzenia ropni, zajęcia kości (zapalenie kości i szpiku) lub rozprzestrzenienia się zakażenia drogą krwi (sepsa). Szczególnie niebezpieczne formy to martwicze zapalenie powięzi, zgorzel gazowa czy zespół wstrząsu toksycznego.

Diagnostyka zakażeń tkanek głębokich obejmuje badania laboratoryjne (podwyższone markery stanu zapalnego), badania mikrobiologiczne (posiewy z tkanek, krwi), oraz obrazowanie (USG, TK, MRI). Leczenie wymaga agresywnego podejścia i zwykle obejmuje skojarzoną antybiotykoterapię o szerokim spektrum, chirurgiczne opracowanie rany z usunięciem martwiczych tkanek oraz drenaż. W przypadkach zagrożenia życia konieczna może być hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii.

Istotną rolę w terapii odgrywa także leczenie chorób współistniejących, które mogą predysponować do zakażeń tkanek głębokich, takich jak cukrzyca, zaburzenia odporności czy choroby naczyń obwodowych. Wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie są kluczowe dla zapobiegania powikłaniom zagrażającym życiu i utraty funkcji zajętych struktur anatomicznych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl